Καραμαλίκης: Η ομάδα έχει βρει το δρόμο της

Όλα τα εχέγγυα που μπορούν να τον οδηγήσουν στην επίτευξη του μεγάλου του στόχου, την άνοδο στη Super League, διαθέτει τούτη τη χρονιά ο Παναιτωλικός, σύμφωνα με τον ποδοσφαιριστή «σημείο αναφοράς» στην επίθεση της ομάδας, Στάθη Καραμαλίκη. Ο έμπειρος φορ, σε συνέντευξή του στο επίσημο περιοδικό του συλλόγου, τονίζει πως νιώθει δικαιωμένος για την απόφαση του να επιστρέψει στο Αγρίνιο και επισημαίνει πως στόχος του είναι να παίξει στη «μεγάλη» κατηγορία με τον Παναιτωλικό.

Καμιά φορά, από τη "δίψα" μας για τη διάκριση, ξεχνάμε ότι η ομάδα πέρασε από αρκετές δυσκολίες τα προηγούμενα χρόνια, για να βρεθεί εδώ που είναι σήμερα. Στάθη,  εσύ τι θυμάσαι, από την τελευταία θητεία σου στον Παναιτωλικό;

Το πιο σημαντικό είναι ο τελικός προορισμός. Σίγουρα και το ταξίδι, αλλά τότε, όπως και τώρα, είχαμε στόχο να  ανέβει κατηγορία η ομάδα. Το ποδόσφαιρο έχει μόνο μία χαρά και πάρα πολλές λύπες. Από την πρώτη φορά που ήρθα στον Παναιτωλικό, ήθελα να μείνω. Γνώριζα τις υψηλές απαιτήσεις μιας ομάδας που δουλεύει με πρότυπα πρώτης εθνικής και αυτό ήταν μια πρόκληση για μένα. Τελικά, τη δεύτερη φορά είχα πρόταση και ήρθα χωρίς δεύτερη σκέψη. Ένας από τους στόχους μου είναι να παίξω με αυτή την ομάδα στην Α’ Εθνική και γι’ αυτό άλλωστε είμαι εδώ τώρα.

Κατά πολλούς, πετυχαίνεις ένα γκολ κομβικής σημασίας, στα Γρεβενά με τον Πυρσό. Ξανασκοράρεις στο μπαράζ και λίγο αργότερα αλλάζεις ομάδα. Υπάρχουν πράγματα που τελικά δεν είπες ποτέ;

Η δουλειά μου ήταν να έρθω και να βοηθήσω. Ήρθα από τη μεγαλύτερη κατηγορία με αυτό το μοναδικό σκοπό. Τα καταφέραμε τελικά, οπότε δεν νομίζω ότι έχω να πω κάτι,  πέρα από εκείνες τις πράξεις.

14 Φεβρουαρίου του 2010. Σκοράρεις στη Φυλή απέναντι στον Παναιτωλικό, πανηγυρίζοντας έντονα. Όλες οι πρώην ομάδες σου, μας αντιμετωπίζουν φέτος. Τελικά υπάρχει συναίσθημα στο χορτάρι;

Προσωπικά θεωρώ πως από τη στιγμή που περνάς τη γραμμή, δεν υπάρχει φόρτιση συναισθηματική. Στόχος είναι να κερδίσει η ομάδα, αν καταφέρω και σκοράρω σαν επιθετικός, ακόμα καλύτερα. Δε με νοιάζει κάτι άλλο.

Λίγο πριν τελειώσει ο πρώτος γύρος, μπορεί να γίνει ένας "μικρός απολογισμός";

Θεωρώ ότι έχουμε αρκετούς βαθμούς. Σίγουρα θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει περισσότερους, εξίσου όμως, ίσως να είχαμε και λιγότερους. Είμαστε σε μία ικανοποιητική θέση. Και δέκα βαθμούς πίσω να ήμασταν και δέκα μπροστά, πάλι η ομάδα θα έπρεπε να κάνει αυτό που είπα και παραπάνω: Να φτάσει στον προορισμό. Για την ώρα δεν έχουμε καταφέρει κάτι σημαντικό, αυτό θα γίνει αν συνεχίσουμε πειθαρχημένοι και σοβαροί ως το τέλος.

Αν χαρακτηρίσουμε «άτυχο» τον Παναιτωλικό τα τελευταία χρόνια, πιστεύεις πως φέτος άλλαξε κάτι σ’ αυτόν τον τομέα;

«Αν έχεις τύχη διάβαινε», λέει η παροιμία και φαίνεται ότι καμιά φορά η ικανότητα δε φτάνει. Με τύχη μπορείς να πετύχεις πράγματα που δεν τα περίμενες αλλά, εξακολουθώ να στηρίζω  την άποψη μου ότι, η ομάδα φέτος είναι ικανή. Μπορεί να εκμεταλλευτεί αδυναμίες του αντιπάλου και να κερδίζει. Για πολλούς έχουμε αυτό το «πακέτο», που δείχνει  ικανό να μας στείλει πιο ψηλά.

Αφού μιλάμε για τύχη, πιστεύεις ότι, η  πόλη αυτή μοιάζει "τυχερή" που αντιπροσωπεύεται  από αυτή την ομάδα στο ελληνικό ποδοσφαιρικό στερέωμα; Εσύ, σαν μέλος της ομάδας, τι γνώμη έχεις για την πόλη που τη «γέννησε» και τώρα νιώθει περήφανη γι’ αυτή;

Ο κόσμος αγαπάει πάρα πολύ την ομάδα, που καμιά φορά γίνεται υπερβολικός στον τρόπο που εκφράζει τα συναισθήματά του.  Δεν τον αδικώ γι’ αυτό. Η υπομονή όμως, είναι το ζητούμενο σε έναν τόσο μακρύ και δύσκολο δρόμο. Κανείς δεν χαίρεται όταν χάνουμε. Πάντως, είναι  πολύ θετικό το γεγονός ότι, αυτή η πόλη ταιριάζει σε έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή.

Τελικά, πόσο καλό είναι που σε αυτή τη μικρή μας κοινωνία, πολλά "γυρίζουν" γύρω από τον Παναιτωλικό;

Ο πρόεδρος ήρθε και πήρε μια ομάδα με σοβαρά προβλήματα.  Έφτιαξε όμορφο γήπεδο και σύγχρονες εγκαταστάσεις . Νομίζω ότι η ομάδα έχει βρει το δρόμο της και πάλι μετά από καιρό. Το θέμα είναι ότι υπάρχουν δυσκολίες μέχρι το τέρμα. Εφόσον όμως γίνεται κάτι καλό, αξίζει να υπομένει κανείς λίγο παραπάνω και να μετριάζει τις αντιδράσεις του. Αν υπάρχει κάτι άσχημο ας αντιδράσει, τώρα όμως γίνεται μια καλή προσπάθεια. Γιατί να αντιδρά άσχημα κάποιος, όταν η ομάδα έχει ό,τι χρειάζεται για να πετύχει ένα μεγάλο στόχο μετά από 35 χρόνια; Οι ευθύνες που θα αναλάβουμε  - εμείς οι ποδοσφαιριστές ιδιαίτερα -  αν δεν πετύχουμε, είναι δεδομένες και αποδεκτές, γιατί μας παρέχονται τα πάντα. Επομένως δεν θα πρέπει να ισοπεδώνονται όλα. Το χειροκρότημα μετά την ήττα από τον Εθνικό δεν το περίμενα! Χαίρομαι που βλέπω διαφορά στη φιλοσοφία του κόσμου, από τότε που έφυγα από την ομάδα μέχρι σήμερα. Είναι άξιοι συγχαρητηρίων γιατί ένα πράγμα μπορούμε να πάρουμε από τέτοιου είδους αντιδράσεις:  Δύναμη, για να πάμε στο καλύτερο. Αυτό δε ζητάμε όλοι;