Λιώνει τους αντιπάλους σαν... καραμέλες

O Παναθηναϊκός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς δείχνει να έχει βρει τον δρόμο του πολύ νωρίτερα απ’ όσο θα περίμενε κανείς.

Το 72-55 στο Βελιγράδι επί της Παρτίζαν δεν ήταν απλώς μια επιβλητική εκτός έδρας νίκη. Ήταν ακόμη μία αμυντική παράσταση μιας ομάδας που μοιάζει να απολαμβάνει να στερεί από τους αντιπάλους της κάθε δικαίωμα να κάνουν το παιχνίδι τους και να πιστέψουν στις δυνάμεις τους. Μια ομάδα που δεν αρκείται να περιορίσει τα ατού του αντιπάλου, αλλά φροντίζει να τα... εξαφανίσει από το παρκέ!

Ο Κάρλικ Τζόουνς έπρεπε να τον περιμένει... Το είχε δει να συμβαίνει με τους Μπάλντουιν, Χόρτον-Τάκερ, Μιλς. Ο άνθρωπος που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα επιθετικά όπλα της σερβικής ομάδας και μετρούσε 18,8 πόντους και 6,2 ασίστ πριν από την αναμέτρηση, περιορίστηκε στους 8 πόντους, με μόλις 2/8 σουτ εντός παιδιάς, ενώ έδωσε 3 ασίστ για 3 λάθη.

Ο Παναθηναϊκός τού έκοψε τον ρυθμό, περιόρισε τις επιλογές του και έκανε τη ζωή του εξαιρετικά δύσκολη. Και δεν ήταν μόνο αυτός. Οι Σέρβοι έμειναν στους 55 πόντους, με 4/26 τρίποντα και 18 λάθη, ενώ είχαν κατά μέσο όρο 86,5 πόντους τις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές. Αυτά δεν είναι απλώς καλά αμυντικά νούμερα. Είναι η αποτύπωση μιας ομάδας που ξέρει ακριβώς τι θέλει να κάνει στο γήπεδο.

Και ακόμα πιο σημαντικό είναι πως έχει βρει μια μαγική χημεία για να το κάνει στην εντέλεια. Ο τρόπος με τον οποίο συνεργάζονται οι παίκτες του Ζοτς, οι αποστάσεις που κρατούν, οι βοήθειες που δίνουν, η συνέπεια με την οποία εκτελούν το πλάνο τους. Και όλα αυτά τόσο νωρίς στη σεζόν, με τον Παναθηναϊκό να παίρνει πράγματα από ολόκληρο το ρόστερ του και τους 12 παίκτες του να βρίσκουν τον δρόμο προς το καλάθι. Ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις είχε 14 πόντους, ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ πρόσθεσε 10, ο Μουσταφά Φαλ βροντοφώναξε πως είναι και πάλι εδώ με μια all-arounf εμφάνιση (6 πόντους, 7 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 1 μπλοκ), αλλά η πραγματική δύναμη ήταν η συνολική λειτουργία.

Κι όσο το «τριφύλλι» συνεχίζει να κερδίζει, τόσο περισσότερο μοιάζει να αλλάζει η συζήτηση γύρω του. Στην αρχή, το επιχείρημα ήταν ότι αντιμετώπιζε αδύναμους αντιπάλους στην έδρα του. Μετά ήρθε η νίκη επί της Φενέρμπαχτσε, μιας ομάδας που κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει, και η συζήτηση μεταφέρθηκε στο ότι δεν είχαμε δει ακόμη τον Παναθηναϊκό εκτός έδρας.

Τώρα που το έκανε και αυτό, στο Βελιγράδι μάλιστα, η νέα... καραμέλα είναι άλλη: να περιμένουμε να μπουν ο Κέντρικ Ναν και ο Κώστας Σλούκας για να δούμε πώς θα λειτουργήσει η ομάδα.

Μόνο που οι καραμέλες τελειώνουν. Και ο Παναθηναϊκός τις λιώνει μία προς μία!

Προφανώς, η σεζόν είναι μεγάλη, οι απαιτήσεις θα αυξηθούν και οι πραγματικές δοκιμασίες δεν έχουν τελειώσει. Όμως, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην εύλογη επιφύλαξη και στην ανάγκη να βρεθεί οπωσδήποτε κάτι που δεν λειτουργεί. Αυτή η ομάδα έχει ήδη δώσει αρκετές απαντήσεις, με τρόπο που δεν αφήνει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης.

Και το πιο ανησυχητικό για τους αντιπάλους της είναι πως ο Παναθηναϊκός δεν δείχνει να έχει φτάσει ούτε καν κοντά στο ταβάνι του.

Αν συνεχίσει έτσι, οι καραμέλες θα λιώσουν όλες. Και τότε θα μείνει μόνο ένα ερώτημα:

Ποιος θα μπορέσει να σταματήσει τον Παναθηναϊκό του Ζέλικο Ομπράντοβιτς;