«Καταλάβατε, ή να βάλω και τους Σλούκα-Ναν;»

Στην μακρινή δεκαετία του 1990 ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ήταν απλά τυχερός. Ήταν απλά ο «Γκαστόνε» του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ο… τυχερός ξάδελφος του Ντόναλντ Ντακ. «Γκαστόνε» βέβαια δεν υπήρξε ποτέ για τους υγιώς σκεπτόμενους φίλους του αθλήματος. Παρά μόνο για τους κομπλεξικούς. Για όλους εκείνους που διακατέχονταν από διάφορα σύνδρομα, μιας και έβλεπαν τον Σέρβο τεχνικό ακόμα και στον ύπνο τους. Βλέπετε οι συνεχόμενες κατακτήσεις του ευρωπαϊκού τίτλου, είτε με την Παρτιζάν, είτε με την Μπανταλόνα, είτε με τη Ρεάλ Μαδρίτης και μετέπειτα με τον Παναθηναϊκό δημιούργησαν πολλά… θέματα στους αντιπάλους του Παναθηναϊκού. Οπότε για να μπορέσει κάποιος να αποδομήσει την τεράστια ικανότητα του Σέρβου τεχνικού έπρεπε να καταφύγει σε… γελοιότητες.

Εκείνη την εποχή λέγε-λέγε κάτι έμεινε. Και το προσωνύμιο «Γκαστόνε» κόλλησε για αρκετό καιρό στον νεαρό τότε τεχνικό. Σήμερα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Βλέπετε σήμερα, στη δεύτερη θητεία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό, ο Σέρβος δεν είναι τυχερός. Δεν είναι «Γκαστόνε». Είναι ξεπερασμένος. Είναι… γέρος. Αυτό που ακούμε και διαβάζουμε από την πρώτη ημέρα είναι πως τον «Ζοτς» τον έχει ξεπεράσει το μπάσκετ. Αλλά ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι ο… μετρ του είδους. Προσοχή. Τη σύγκριση δεν την κάνουμε εμείς. Την κάνουν άλλοι. Και γι αυτό το επισημαίνουμε. Και αυτό που θα επισημάνουμε επίσης, είναι πως τους δύο άντρες, ηλικιακά, τους χωρίζουν μόλις πέντε χρόνια. Ο προπονητής του Παναθηναϊκού είναι γεννημένος στις 9 Μαρτίου του 1960, ενώ ο τεχνικός του Ολυμπιακού στις 11 Ιουνίου του 1965.

Μπασκετικά τους χωρίζουν 7 Ευρωλίγκες…

Από την πρώτη ημέρα που έγινε γνωστό (με εκείνη την ιστορική φωτογραφία στο Σούνιο) πως ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι και πάλι προπονητής του Παναθηναϊκού μπήκε μπροστά ένα ολόκληρο σύστημα. Ο «παππούς», ο «ξεπερασμένος», ο «τελειωμένος», «ο Παναθηναϊκός παίζει μόνος εντός», «ο Παναθηναϊκός παίζει μόνο εύκολα ματς». Και πολλές άλλες τέτοιες καραμέλες οι οποίες εβδομάδα με την εβδομάδα, παιχνίδι με το παιχνίδι λιώνουν όλες η μία μετά την άλλη και αφήνουν αυτούς που τις… προσφέρουν να εκτίθενται κάθε μέρα και περισσότερο.

Ο Παναθηναϊκός έκανε ένα εύκολο 3-0, ακολούθησε η μεγάλη, εμφατική νίκη κόντρα στην Φενέρμπαχτσε για το 4-0 και ήρθε και το πρώτο διπλό. Στο Βελιγράδι, κόντρα στην αγαπημένη Παρτιζάν του «Ζοτς» για το 5-0. Και το πρόγραμμα έχει την Παρασκευή το βράδυ, στο Telekom Center Athens, τη Χάποελ του κουμπάρουν του Σέρβου, Δημήτρη Ιτούδη. Για το 6-0.

Ας μείνουμε όμως σε όσα έγιναν στην πρωτεύουσα της Σερβίας χθες το βράδυ.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς για μία ακόμα φορά ήταν αναγκασμένος να δει την ομάδα του να αγωνίζεται με πολλά προβλήματα. Κώστας Σλούκας, Κέντρικ Ναν και Ίζακ Μπόνγκα εκτός, ο Χουάντσο σε κατάσταση… επιστροφής, ο Φαλ σε παρόμοια κατάσταση. Και όμως ο Παναθηναϊκός χωρίς να παίξει καθόλου καλά επιθετικά, αμυντικά ήταν και πάλι εντυπωσιακός. Και αυτός είναι ο κοινός και πιο σημαντικός και ουσιαστικός παρονομαστής του 5-0. Η άμυνα του «τριφυλλιού». Μια άμυνα για σεμινάριο.

Ο Παναθηναϊκός είναι η καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης με παθητικό 69,4 πόντων, με τους αντιπάλους τους να «εκτελούν» μόλις με 50,7% στα δίποντα και 29.1% στα τρίποντα, ενώ υποπίπτουν σε σχεδόν 16 λάθη ανά παιχνίδι. Νούμερα που… ζαλίζουν. Νούμερα που δίνουν τίτλους.

Και κάτι ανάλογο έγινε και χθες με την Παρτιζάν να σκοράρει μόλις 55 πόντους. Και όχι μόνο αυτό ο Παναθηναϊκός κατάφερε με μαεστρικό τρόπο να περάσει «χειροπέδες» στον Κάρλικ Τζόουνς, ο οποίος από τους 18.8 πόντους και τις 6.2 ασίστ που είχε πριν από τον αγώνα, «έπεσε» στους 8 πόντους (με 2/11 σουτ), ενώ είχε 3 ασίστ για 3 λάθη. Η απόλυτη νίκη του Παναθηναϊκού.

Όμως, χθες, παρά το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός ήταν… μέτριο στο επιθετικό κομμάτι, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχει δύο πολύ σοβαρούς λόγους για να τρίβει τα χέρια του. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και Μουστάφα Φαλ. Ο πρώτος δείχνει να είναι στην καλύτερη φάση της καριέρας του. Πιο ώριμος, πιο μεστός και πιο… στοχευμένος από ποτέ. Μια καλύτερη έκδοση του NHD της Φενέρμπαχτσε και δεδομένα σκάλες ανώτερος από την εικόνα που είχε πέρσι με τη φανέλα του Παναθηναϊκού στο δεύτερο μισό. Μάλιστα ο Χέιζ-Ντέιβις σε κάθε ματς, από την ημέρα της επιστροφής του, δίνει ένα πραγματικό ρεσιτάλ από το χαμηλό post. Διδάσκοντας σε όλους πως πρέπει να «διαβάζονται» και να τελειώνουν οι φάσεις.

Ο χθεσινός, όμως, MVP δεν ήταν άλλος από τον Μουστάφα Φαλ. Ο Γάλλος σέντερ, ουσιαστικά, χθες, επέστρεψε στη Euroleague με την εμφάνισή του, μιας και ήταν ο παίκτης που έκανε τη διαφορά στην τρίτη περίοδο. Απόλυτος κυρίαρχος στις δύο ρακέτες. Εξαιρετική δημιουργία από… μέσα προς τα έξω ήταν ο παίκτης που με τρεις συνεχόμενες φάσεις έγειρε την πλάστιγγα. Δυο ασίστ σε Γκραντ και Ρογκαβόπουλο (έκαναν το 28-38, 28-44) για συνεχόμενα τρίποντα και μια τάπα στον Τζόουνς, ήταν τα σημεία «κλειδιά». Και μάλιστα ο Γάλλος με 13:43 λεπτά συμμετοχές είχε 6 πόντους με ¾ δίποντα, 0/1 βολή και 7 (5/2) ριμπάουντ, 2 ασίστ και 1 τάπα.

Και μέσα σε όλα αυτά ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έκανε και πάλι μια εξαιρετική διαχείριση στο ρόστερ. Κάτι που αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς πως ακολουθεί η αναμέτρηση της Παρασκευής με τη Χάποελ στο T-Center. Ο Ντίνος Μήτογλου είχε 05:05 λεπτά συμμετοχής, τον μικρότερο χρόνο και ο Μπράνκου Μπάτνιο τον μεγαλύτερο με 26:56 λεπτά.

Οπότε ο Παναθηναϊκός πάει για το ματς της Παρασκευής με την ψυχολογία στα ύψη, με το ρεκόρ του στο 5-0 και απολύτως… φρέσκος.

ΥΓ1: Η άμυνα του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις πάνω στον Στίβενς αποδεικνύει όλη την νοοτροπία που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Με το ματς να έχει κριθεί ο Στίβενς βγαίνει στον αιφνιδιασμό, ο NHD ακολουθεί, κλέβει και… βουτάει στο παρκέ για να σώσει τη μπάλα, η οποία χτυπάει στα πόδια του παίκτη της Παρτιζάν και βγαίνει εκτός. Με όλο τον πάγκο να τινάζεται σαν ελατήριο.

ΥΓ2: Επική ανατροπή του Ολυμπιακού μέσα στη Βαλένθια. Από τις λίγες. Και όλοι ξέρουμε ποιος ήταν ο βασικότερος λόγος που έγινε...