Η χώρα της υπερβολής

Ασφαλώς τα όσα έγιναν το περασμένο Σάββατο δεν ήταν αδιάφορα, ήταν εξαιρετικά δυσάρεστα, αλλά...

Ούτε πρώτη φορά έγιναν, δηλαδή δεν ανακαλύψαμε ξαφνικά την Αμερική, ούτε ταιριάζουν φράσεις και συμπεριφορές συναδέλφων που κάνουν λες και καταλύθηκε το κράτος.

Συγνώμη, αλλά είμαι κακοπροαίρετος. Και δεν μπορώ να πειστώ, τουλάχιστον όχι εύκολα, ότι η πλειονότητα κάποιων που λένε και γράφουν αυτά που ακούμε και διαβάζουμε τις τελευταίες μέρες δεν το κάνουν για λόγους ακροαματικότητα, τηλεθέασης ή αναγνωσιμότητας.

Μπορεί να κάνω λάθος και μακάρι να κάνω. Αλλά δεν μπορεί βρε παιδιά, δεν γίνεται ξαφνικά να ασχολούνται όλοι, μα όλοι (!) απ' τους πολιτικούς σχολιαστές των κεντρικών δελτίων ειδήσεων, μέχρι τους παρουσιαστές των πρωϊνών εκπομπών με το ντέρμπι "αιωνίων".

Πάνε, δηλαδή, οι περικοπές των συντάξεων, τα "λουκέτα" στις επιχειρήσεις και η ανεργία. Όλα καλά και όλα ωραία, γιατί θυμηθήκαμε πως κάτι δεν πάει καλά στον ελληνικό αθλητισμό;

Ανατριχιάσαμε!!!

Ρεπόρτερ "Μπέκας"