Copa America part 2

Δημοσίευση: Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011 14.23

Το Περού του el mago και η Ουρουγουάη που πέρασε στα πέναλτι είναι το πρώτο ζευγάρι των ημιτελικών. Σήμερα θα μάθουμε το δεύτερο, το οποίο θα προκύψει από τους 2 εναπομείναντες προημιτελικούς. Πάμε να δούμε τους 4 σημερινούς μονομάχους.

Η χειρότερη Βραζιλία όλων των εποχών

Ο Μάριο Μενέσες κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως ο προπονητής που παρουσίασε την χειρότερη Βραζιλία όλων των  εποχών. Η Σελεσάο που έχουμε δει στα γήπεδα της Αργεντινής δεν είναι ελκυστική. Μόνο τα ονόματα της αρχικής ενδεκάδας που διαβάζεις, δεν μπορούν να σε πείσουν να κάτσεις να τους δεις. Τα πράγματα, όμως, είναι ακόμα χειρότερα έτσι και κάνεις το λάθος και ξενυχτήσεις.

Η Βραζιλία που βλέπουμε στο Κόπα Αμέρικα δεν προσφέρει θέαμα, πολύ απλά γιατί δεν μπορεί να προσφέρει. Ό,τι και να σκεφτεί ο Μενέσες το υλικό που διαχειρίζεται είναι μέτριο για τις απαιτήσεις που υπάρχουν στο άκουσμα αυτής της ομάδας. Τα αστέρια της Σάντος που κατέκτησε το κόπα Λιμπερταδόρες δεν μπορούν να κάνουν την διαφορά. Ο Γκάνζο είναι λίγος για να παίξει σε οποιοδήποτε μεγάλο πρωτάθλημα της Ευρώπης μπροστά από τα 2 αμυντικά χαφ. Ο Νεϊμάρ διαθέτει σίγουρα ταλέντο αλλά στην Ευρώπη ο πήχης για την θέση του έχει ανέβει πολύ, καθώς οι Ρονάλντο, Μέσι κινούνται σε άλλο επίπεδο. Και φυσικά κάποιος πρέπει να του πει πως με αυτό το μαλλί δεν έκανε κανείς καριέρα.

Για να πάρει λοιπόν ποιότητα και προσωπικότητα η επίθεση της Βραζιλίας, αναγκάζεται ο Πάτο να κινείται περιφερειακά, ώστε να βοηθάει στην ανάπτυξη. Ο Πάτο όμως Μέσι δεν είναι και όταν βγαίνει προς τα έξω, η Βραζιλία αγωνίζεται χωρίς στράικερ. Ο μοναδικός καθαρός σέντερ φορ που έχει στο ρόστερ του ο Μενέσες είναι ο χαμηλού επίπεδου Φρεντ. Η άποψή μου είναι πως αυτή η Βραζιλία είναι αμαρτία να διακριθεί. Αν η Παραγουάη βελτιώσει την άμυνά της και παίξει όπως στο Μουντιάλ, μπορεί να της κάνει την ζημιά.

Αδυναμίες: Oλες όσες αναφέραμε. Eπίσης πως οι Ραμίρες, Λούκας δημιουργούν ένα πολύ αμυντικογενές, χωρίς δύναμη, παθητικό δίδυμο αμυντικών χαφ. Eπίσης, το κακό τουρνουά που κάνει μέχρι στιγμής ο Σέζαρ, τα κιλά του Ρομπίνιο και η έλλειψη προσωπικότητας.

Δύναμη: O φόβος και το δέος που προκαλεί στον αντίπαλο το όνομά της.

Κρυφό όπλο: Tο χαμηλό επίπεδο της διοργάνωσης και η ταχύτητα που κάποιες στιγμές μπορεί να βγάλει στην ανάπτυξη του παιχνιδιού της.

Ζητείται η αμυντική συγκέντρωση στην Παραγουάη

Με ανεξήγητα ασταθή άμυνα παρουσιάζεται η Παραγουάη μέχρι στιγμής στο Κόπα Αμέρικα. Γεγονός που προβληματίζει και προκαλεί αρνητική έκπληξη, καθώς στο Μουντιάλ έφτασε στους 8 με όπλο την καλή της αμυντική λειτουργία και σε σχέση με πέρσι οι αλλαγές είναι πολύ μικρές. Προπονητής ο ίδιος και στη βασική ενδεκάδα παραμένουν και ο τερματοφύλακας του Μουντιάλ, όπως και το κεντρικό αμυντικό δίδυμο και οι 2 αμυντικοί χαφ.

Ο Μαρτίνο εύχεται η άσχημη αμυντική εικόνα της ομάδας να οφείλεται στην έλλειψη συγκέντρωσης και από την στιγμή που μπήκαμε στα νοκ άουτ η Παραγουάη να ξαναβρεί το στίγμα της, δηλαδή να θυμηθεί τον τρόπο που έπαιξε πέρσι και έβγαλε το... λάδι στην Ισπανία, μέχρι αυτή τελικά να την αποκλείσει. Αν η ομάδα του Μαρτίνο δει την ηρεμία της και συμπεριφερθεί όπως στα γήπεδα της Αφρικής, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από το συνονθύλευμα του Μενέσς. Απλά πρέπει να σεβαστούν την φιλοσοφία του και να μην έχουν την ίδια τραγική εικόνα κάθε φορά που σηκώνεται η μπάλα στην περιοχή τους. 

 Δύναμη: Οσο κι αν φαίνεται περίεργο, η άμυνά της. Μέχρι άλλωστε να ξεκινήσει η διοργάνωση ήταν μια ομάδα που έπαιζε για το μηδέν και προσπαθούσε, είτε με τον Μπάριος που αγωνίζεται στην κορυφή, είτε με τους Κρους, Βαλντέζ να βρει ένα τέρμα.

Κρυφό όπλο: Tο καλό τουρνουά που κάνει ο Βαλντέζ που έρχεται πάντα από τον πάγκο και δημιουργεί προβλήματα στις αντίπαλες άμυνες. Επίσης, το γεγονός πως σκόραρε για πρώτη φορά σε επίσημο τουρνουά με την Εθνική του ο Μπάριος.

Αδυναμία: Σαν ομάδα η Παραγουάη παίζει αργό ποδόσφαιρο. Πάντως, λόγω της καλής της - συνήθως - αμυντικής λειτουργίας, είχε τον τρόπο να πηγαίνει τα παιχνίδια στον ρυθμό της. Μεγάλο πρόβλημα, ωστόσο, έδειξε κόντρα στην Βενεζουέλα  α έχει όταν πρέπει να κόψει στην περίπτωση που η μπάλα σηκώνεται ψηλά.

Η ελκυστική Χιλή

Μέχρι σήμερα η Χιλή είναι η πιο ελκυστική ομάδα στο Κόπα Αμέρικα. Ο Μπιέλσα έβαλε τις βάσεις και ο Μπόργκι συνεχίζει στην ίδια ακριβώς λογική. Η Χιλή έχει μάθει πώς να παίζει επιθετικά με 3 στόπερ. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνει να επιτίθεται με πολλούς ποδοσφαιριστές. Λόγω της μεταγραφής του στην Μπαρτσελόνα το μεγάλο όνομα είναι ο Σάντσεζ, ο οποίος φαίνεται πως έρχεται με κεκτημένη ταχύτητα από την χρονιά που τελείωσε και κάνει μεγάλο τουρνουά.

Το μυαλό όμως είναι ο Βιδάλ. Ο 24χρονος χαφ «έβγαλε μάτια» πέρσι στην Μπουντεσλίγκα και είναι έτοιμος για πολύ μεγαλύτερη ομάδα από την Λεβερκούζεν. Μπορεί να κάνει ό, τι ζητάει το σύγχρονο ποδόσφαιρο από έναν χαφ. Μαρκάρει και δημιουργεί, πατάει και τις δύο περιοχές, σκοράρει με μεγάλη συχνότητα για την θέση που αγωνίζεται, συνδυάζει ταχύτητα ψυχή και τεχνική.

Δύναμη: Παρότι μέχρι στιγμής παίζει πολύ καλό ποδόσφαιρο και είναι πιο επιθετική από όλες  δεν την υπολογίζουν για κατάκτηση του τροπαίου. Επίσης, επιτίθεται πολύ γρήγορα με πολλούς παίκτες που ξέρουν μπάλα.

Κρυφό όπλο: Έχει την δυνατότητα ο Μπόργκι να βάζει πολλούς επιθετικούς από τον πάγκο. Τις περισσότερες φορές όποιος και να μπαίνει αλλαγή γίνεται πρωταγωνιστής και αλλάζει τον ρυθμό του αγώνα.  

Αδυναμία: Η Χιλή είναι μια κλασική λατινοαμερικάνικη ομάδα που έχει κοντή άμυνα. Ο μοναδικός αξιόπιστος στο ψηλό παιχνίδι στόπερ της, είναι ο ύψους 1μ.83 Πόνσε. Οι άλλοι δύο που συνθέτουν την τριπλέτα της άμυνας Κοντρέρας, Χάρα είναι πολύ κοντοί για την θέση τους. Επίσης, ο αρχηγός Σουάζο είναι ο μοναδικός βαρύς επιθετικός που έχουν και παρότι χειρότερος από όσους μπορούν να παίξουν στην τριάδα της επίθεσης, μόνιμα ξεκινάει στην ενδεκάδα.

Η ευχάριστη έκπληξη

Ο Σέσαρ Φαρίας πρέπει να νιώθει πολύ περήφανος για την ομάδα του, καθώς κατάφερε να παρουσιάσει μια νεανική ομάδα που παίζει πολύ όμορφο τεχνικό ποδόσφαιρο με την μπάλα στο έδαφος και μπορεί να συνδυάσει τεχνική και μαχητικότητα. Ο ίδιος, μετά την ισοφάριση στο θρίλερ με την Παραγουάη δήλωσε πως «δεν είμαστε μεγάλη ομάδα, είμαστε όμως μαχητές». Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος δεν έχει συνηθίσει την Βενεζουέλα και δεν του κάνει αίσθηση να την παρακολουθήσει όπως άλλες ομάδες.

Στο ρόστερ της, όμως, έχει προικισμένους τεχνικά ποδοσφαιριστές που πραγματοποιούν εξαιρετική καριέρα στην Ευρώπη. Οι Ροντόν, Μικού, Αράνκο, Τόμας Ρινκόν πραγματοποιούν αξιόλογη καριέρα σε μεγάλα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και έχουν δημιουργήσει μια τετράδα που επιθετικά κάνει την διαφορά. Σε αυτήν την τετράδα προσθέστε και το δεξί εξτρέμ Σέζαρ Γκονζάλες που κάνει σπουδαίο τουρνουά.

Τα δύο εξτρέμ Αράνκο, Γκονζάλες απειλούν όποτε έχουν την μπάλα από τις 2 πλευρές και διαθέτουν ντρίπλα σέντρα και σουτ. Το επιθετικό δίδυμο Μικού - Ροντόν ξέρει μπάλα και συμμετέχει στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, ώστε να μην υπάρχουν αποστάσεις, μεταξύ των γραμμών κέντρου και επίθεσης. Με βάση την επιθετική της εικόνα και την ανάπτυξη του παιχνιδιού που έχει η Βενεζουέλα δεν είναι απίθανο να προχωρήσει κι άλλο.

Ερχόμαστε όμως στις αδυναμίες. Αν εξαιρέσουμε το παιχνίδι με τη Βραζιλία η άμυνά της δέχεται εύκολα φάσεις. Ακόμα και στην νίκη με 1-0 επί του Εκουαδόρ μετά το τέρμα που πέτυχε δέχτηκε πίεση και ευκαιρίες χωρίς να δικαιολογείται από την εικόνα του αγώνα. Αρκούσε απλά να βάλει πλάτη ένας επιθετικός για να δημιουργήσει συνθήκες πανικού στην άμυνά της, ενώ από την Παραγουάη δέχτηκε 3 γκολ από στημένες φάσεις.

Δύναμη: Σίγουρα ο Ροντόν, αλλά και οι δύο της πλευρές, ειδικά από τα αριστερά προωθείται και ο μπακ της, Σίσερο και μαζί με τον Αράνκο δημιουργούν έναν πολύ επικίνδυνο δίδυμο.

Κρυφό όπλο: Eίναι πολύ ποιοτική ομάδα και κανείς δεν την υπολογίζει.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

1 Σχόλιο
  • johnny Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011 15:59 Συντάχθηκε από johnny

    Και στα 2 αρθρα εκανες εξαιρετικη αναλυση Τσαρλυ και σου απονεμω συγχαρητηρια.Το κοπα αμερικα ειναι οντως χαμηλου επιπεδου,η διαφορα δυναμικοτητας μεταξυ ολων των ομαδων μικρη,η βραζιλια ειναι χειροτερη ever.Απο ολες τις ομαδες η χιλη και το περου μου προκαλεσαν εντυπωση.Η πρωτη γιατι παιζει γρηγορο,ελκυστικο ποδοσφαιρο και η δευτερη γιατι απο οτι φαινεται μετα απο χρονια βρηκε ταυτοτητα και εγινε σοβαρη ομαδα..Συν το οτι εχει εναν βαργκας,να τον πιεις στο ποτηρι.Το σχολιο για το μαλλι του Νευμαρ παντως ειναι σχολιο Θεμη..!

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.