Τσεκ στην άνιση παρτίδα

Δημοσίευση: Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011 18.39

Το χθεσινό κείμενο για το Ολυμπιακός - Μαρσέιγ ήταν χωρισμένο σε δύο τομείς. Ο πρώτος αφορούσε τη Μαρσέιγ, τα προβλήματά της και κυρίως τα προτερήματα που έχει, κι ο δεύτερος την αγωνιστική ανετοιμότητα και ανομοιογένεια του Ολυμπιακού και το πως αυτή θα τον επηρεάσει. Νομίζω πως η εξέλιξη του αγώνα μας έδωσε τις απαντήσεις και στους δύο τομείς, καθώς καθρεφτίστηκαν και τα δύο.

Αμυντική λειτουργία

Στο αμυντικό κομμάτι ο Ολυμπιακός παρουσίασε και θετικά και αρνητικά στοιχεία. Ο Αβραάμ έδειξε για ένα ακόμα ματς πόσο ικανός είναι στο να ακολουθεί εκτός περιοχής φορ σαν τον Ρεμί, ενώ ο Μέλμπεργκ έκανε ένα πολύ μεγάλο ματς, με τοποθετήσεις που συνιστούν μαθήματα για οποιονδήποτε μελετητή της θέσης του στόπερ. Ο Τοροσίδης έκανε “περίεργο” παιχνίδι αμυντικά, αφού είχε καίριες παρεμβάσεις όταν έπρεπε να συγκλίνει ως τρίτος στόπερ, αλλά δεν τα πήγε καθόλου καλά στο ένας μ’έναν. Ο Χολέμπας είδε με χαρά απέναντι του τον Αμαλφιτανό κι έτσι δεν χρειάστηκε να προβληματιστεί με τον δαίμονα Βαλμπουενά.

Το μεγάλο πρόβλημα στην αμυντική λειτουργία δεν ήταν στην αμυντική τετράδα, αλλά μπροστά τους. Ο Μοντεστό έκανε καλό ματς, με συνεχή δουλειά πάνω στον Λούτσο Γκονζάλες, που μαζί με τον Αμαλφιτανό έπαιζε από την πλευρά του Γάλλου. Δίπλα του, όμως, ο Μοντεστό είχε έναν παίκτη που δεν ήταν πουθενά. Ο Φέισα αποδείχθηκε πλήρως ανεπαρκής στην κάλυψη των χώρων και το χορτάρι το αποτύπωσε πλήρως. Οταν οι υπόλοιποι πίεζαν σωστά, η Μαρσέιγ έβρισκε συχνά ελεύθερη πάσα στον παίκτη που έπρεπε να μαρκάρει ο Φέισα, ο Σέρβος εκτέθηκε πολλές φορές από τον Σεϊρού, ενώ απέτυχε και στο να καλύπτει όταν ο Τοροσίδης παίζει πολύ ψηλά.

Κατοχή και κυκλοφορία

Κι αν στην άμυνα το πρόβλημα μειώθηκε από την καλή απόδοση κάποιων παικτών, στην κατοχή της μπάλας ο Ολυμπιακός δεν βρήκε ποτέ γιατρειά. Όπως γράφαμε και χθες, η ομάδα του Βαλβέρδε θα αγωνιζόταν χωρίς τους δύο περσινούς “εγκεφάλους”, τους deep-lying playmaker, τον Ριέρα με τον Ιμπαγάσα. Την κυκλοφορία της μπάλας, τον ρόλο δηλαδή του Ιμπαγάσα, υποτίθεται πως θα αναλάμβανε ο Φέισα, την ώρα που Φουστέρ, Γέστε κι Αμπντούν προσπαθούσαν εναλλάξ να κάνουν τα μέτρα με την μπάλα που έκανε πέρσι ο Ριέρα.

Η στόχευση της Μαρσέιγ στο πρόβλημα φάνηκε εξαρχής. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά εμφανίστηκαν οι φάσεις όπου η πίεση των Γάλλων δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα στον Ολυμπιακό, δεν τον άφηνε να βγάλει την μπάλα από την περιοχή ή τον οδηγούσε σε λάθη στο κέντρο. Μετά το 20λεπτο, πέρασε ο αρχικός ενθουσιασμός του Ολυμπιακού, η Μαρσέιγ πάτησε καλά στο γήπεδο και παγίωσε την εικόνα.

Προβλήματα και γιατρειά

Ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε ούτε να κυκλοφορήσει την μπάλα, ούτε να την κρατήσει, Φουστέρ και Φέισα ήταν απόντες, ο Μοντεστό μόνος κι η Μαρσέιγ έγινε αφεντικό με διπλό κέρδος. Πρώτον, αμυνόταν με ασφάλεια, αφού ο Ολυμπιακός σπάνια κατάφερε να επιτεθεί με συνδυασμούς και μετά μόνη απειλή ήταν οι ατομικές προσπάθειες των Μιραλάς, Γέστε και Αμπντούν. Δεύτερον, είχε πλέον την ευχέρεια να χτυπήσει στην δεξιά πλευρά των ερυθρολεύκων, εκεί που ο Τοροσίδης ήταν πολύ ψηλά κι ο Φέισα αόρατος. Μια απλή ματιά στα στιγμιότυπα θα σας θυμίσει πως “εκεί” συνέβησαν όλα στο πρώτο ημίχρονο, με μεγάλους πρωταγωνιστές τους Ρομέλ, Σεϊρού, αλλά και τον Ρεμί, που βγήκε αριστερά στην κάθετη του Σεϊρού στην φάση που οδήγησε στο δοκάρι.

Το πρώτο ημίχρονο πέρασε στο 0-0, αλλά ήταν σαφές πως “έτσι” ο Ολυμπιακός δεν θα είχε τύχη στο χορτάρι. Χωρίς ασφαλή κυκλοφορία και κατοχή, αλλά κυρίως χωρίς στιβαρή αμυντική λειτουργία, που δεν θα βασίζεται μόνο στους στόπερ και τον Μοντεστό, το ματς θα πήγαινε νομοτελειακά στη Μαρσέιγ. Η γιατρεία του προβλήματος είχε πάνω τους τα ονόματα των Μακούν και Ιμπαγάσα, αυτοί ήταν οι μόνοι που θα μπορούσαν να φτιάξουν και τα δύο.

Αμφότεροι, όμως, ήταν ανέτοιμοι, με τον Μακούν να μην έχει πολύ καιρό στην ομάδα και τον Ιμπαγάσα να επιστρέφει με μια προπόνηση στην αποστολή. Η ψυχρή ανάγνωση του μέγεθος του προβλήματος του Ολυμπιακού λέει πως τουλάχιστον ένας εκ των δύο θα έπρεπε να μπει στο ημίχρονο. Η παρουσία τους όταν μπήκαν τελικώς στο χορτάρι “δικαιολογεί” τον Βαλβέρδε που δεν τόλμησε στο ημίχρονο. Δεν αλλάζει, όμως,  το γεγονός πως ο Βάσκος δεν παρενέβη στο 0-0 στο 45’ και πως ακόμα κι όταν έκανε την πρώτη αλλαγή στο 55’ (πριν το γκολ), αυτή ήταν ο Τζιμπούρ.

Λογικό αποτέλεσμα

Χωρίς παρέμβαση στην καρδιά των προβλημάτων, η εικόνα δεν θα μπορούσε να αλλάξει. Ο Μορέλ έφτιαξε μια ακόμα καλή φάση από τ’αριστέρα, ο Λούτσο ήταν αυτή τη φορά αυτός που έκανε το κάθετο κόψιμο, 1-0. Η κακή εικόνα των Μακούν κι Ιμπαγάσα, από τα πρώτα κιόλας λεπτά της παρουσίας τους, σ’έκανε να σκέφτεσαι πως ένα πράγμα ήταν μόνη ελπίδα για ένα ηρωϊκό Χ. Μια καλή σέντρα που θα εξέθετε το αμυντικό δίδυμο, θα εμφάνιζε το πρόβλημα της Μαρσέιγ. Ο Τοροσίδης την έβγαλε όπως έπρεπε, ο Τζιμπούρ δεν εκτέλεσε με την ίδια επιτυχία, over and out. Η Μαρσέιγ δεύτερο δώρο δεν θα έκανε, το διπλό ήταν πλέον δικό της.

Ο Βαλβέρδε δεν ευθύνεται για το μεγαλύτερο ποσοστό των “δεν μπορώ” που παρουσίασε ο Ολυμπιακός στο χορτάρι. Η πλειοψηφία τους βρίσκει αίτια στην πολύμηνη αγωνιστική αποχή, στην έλλειψη της ομοιογένειας και σ’αυτήν των κομβικών ποδοσφαιριστών, που δεν ήταν στο 100%. Η “μη παρέμβαση”, όμως, παρότι έχει τη δικαιολογία της ανετοιμότητας  των παικτών, δεν παύει να είναι ένα δείγμα του γιατί ο Βαλβέρδε δεν φημίζεται για την τόλμη στο κοουτσάρισμα και την παρεμβατικότητα στο ματς.

Για να το πούμε κι αλλιώς, ο Βαλβέρδε ξεκίνησε την παρτίδα με χειρότερα φύλλα, χωρίς ο ίδιος να είναι ο βασικός υπαίτιος. Ο αντίπαλος έπαιξε καλά το πρόβαδισμά του και τον στρίμωξε. Όταν είσαι στη γωνία, είτε τολμάς, ακόμα και χωρίς λογική, είτε τσεκάρεις. Το τσεκ του Ερνέστο στο ημίχρονο έδωσε το ματς σ’αυτόν που κράταγε τα καλύτερα φύλλα. Έτσι, δεν θα μάθουμε ποτέ αν μια κίνησή του, έστω και με μεγάλο ρίσκο, θα ήταν ικανή να σώσει μια άνιση παρτίδα.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

2 σχόλια
  • anto Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011 15:50 Συντάχθηκε από anto

    Συμφωνω πολυ με τα περισσοτερα που λες. Απλά νομίζω πως η λογική του να βάλει τον Τζιμπουρ σαν πρώτη αλλαγή δεν ήταν λάθος, με την ελπίδα πως επιστρέφοντας έτσι ο Φουστε στην φυσική του θέση θα άλλαζε πολύ την παρουσία του Ολυμπιακού στον άξονα. Είμαι σίγουρος πως αν ένας εκ των Μακούν Ορμπάιθ ή Ιμπαγάσα δεν ήταν τόσο ανέτοιμοι θα τον έβαζε νωρίτερα. Ο Βαλβέρδε είχε δει το πρόβλημα στον άξονα και για αυτο προσπάθησε να το καλύψει με τα τρεξίματα του Φουστέ που δεν έδωσε στο πρώτο μέρος παίζοντας αριστερά. Γρήγορα είδε πως δεν ήταν ούτε αυτός αρκετός και για αυτό έβαλε και τους άλλους δύο μαζί με την ελπίδα πως τουλάχιστον θα είχε φρεσκάδα έστω για ένα δεκάλεπτο. Προσωπικά θεωρώ πως το σκεπτικό του ήταν καθόλα σωστό. Απλά το γκόλ ήρθε πριν προλάβει να κάνει την δεύτερη και τρίτη αλλαγή τις οποίες πιστεύω θα έκανε ακόμα και αν το γκόλ του Γκονζάλες πέρναγε αουτ.

  • τσουγκρανας Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011 20:09 Συντάχθηκε από τσουγκρανας

    Νομιζω τα περιγραφεις πολυ σωστα. Για τους παικτες τα ξεραμε ηδη και απλα επιβεβαιωθηκαν, αφου μετα το πρωτο τεταρτο αρχισε να πεφτει η αποδοση.

    Ομως απο τον Βαλβερδε πιστευω οτι οι περισσοτεροι θεατες περιμεναμε μια κινηση στο ημιχρονο. Αν εμπαινε εστω ο Μακουν στην αρχη του β' μερους, ισως (λεμε τωρα) να προλαβαινε να βρει ρυθμο στα πρωτα λεπτα που η ομαδα ξεκινησε καπως πιο δυνατα και να εδενε καλυτερα το κεντρο.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.