Τα χρόνια του Ζιχ και το μάθημα

Δημοσίευση: Παρασκευή, 09 Σεπτεμβρίου 2011 18.12

Συγχωρέστε με, αλλά δεν καταλαβαίνω. Ο Σταύρος Ελληνιάδης ήταν μεν διαπιστευμένος ως assistant team manager της Εθνικής μας, αλλά αυτό έγινε λέει για να διευκολυνθεί όσον αφορά την πρόσβασή τους στους αγώνες, να έχει διαπίστευση και να μην ψάχνει για εισιτήρια.

Συγνώμη, αλλά ένα χαρτί είτε είναι επίσημο και μετράει, είτε όχι. Μέση λύση δεν υπάρχει. Μπορεί όντως ο Ελληνιάδης να μην έχει σχέση με την ελληνική αποστολή, αλλά το επίσημο έγγραφο λέει πως είναι “δικός μας”, εμείς τον διαπιστεύσαμε κι έχει συγκεκριμένη θέση.

Ο,τι νά’ναι

Με αυτό ως δεδομένο, είναι απίστευτο το γεγονός οτι δεν υπάρχει καμία επίσημη θέση από την Ελληνική Ομοσπονδία. Το αν ο Ελληνιάδης είναι τύποις διαπιστευμένος ή όχι και οι λόγοι που έγινε αυτό είναι πράγματα που θα έπρεπε να μας τα δηλώσουν επίσημα χείλη, όχι να τα διαβάζουμε στο ρεπορτάζ. Ο τίτλος της Ομοσπονδίας είναι γραμμένος πάνω στην διαπίστευση, όχι το όνομα των δημοσιογράφων.

Ακόμα μεγαλύτερες απορίες προκαλεί η τιμωρία που επιβλήθηκε στον Ελληνιάδη. Πώς γίνεται να τιμωρηθεί με πρόστιμο κι αφαίρεση διαπίστευσης; Πρόστιμο μπορεί να δεχθεί ο αθλητής από την ομάδα του, μπορεί να δεχθεί μια ομάδα ή τα πρόσωπα που την αποτελούν από μια ομοσμπονδία, κάποιος που επίσημα ανήκει κάπου. Πρόστιμο σε ιδιώτη είναι κάτι πολύ απλά, δεν υπάρχει.

Αν λοιπόν η FIBA ασπάζεται πως, ο,τι κι αν λέμε, αποτελεί δικό μας κομμάτι, τότε και εμείς θα έπρεπε να κάτσουμε μαζί του στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Αν ο Ελληνιάδης δεν είναι μέλος της αποστολής μας κι είναι τυπικά διαπιστευμένος, τότε η FIBA δεν έχει κανένα δικαίωμα να του επιβάλλει πρόστιμο και θα έπρεπε να στραφεί εναντίον του με άλλους τρόπους.

Φυσιολογικά πράγματα

Για να το κλείσουμε, δεν είναι δα πως πέφτουμε κι απ’τα σύννεφα. Και δεν το λέω για τον Ελληνιάδη, αλλά γενικώς για την διαχρονική ματιά στο κομμάτι μπάσκετ-διαιτητές. Πολύ νταλαβέρι (όπως και στην μπάλα), αλλά με μια μεγάλη διαφορά. Να συμβαίνει σχεδόν φυσιολογικά κι ανοιχτά, σαν να μην τρέχει τίποτα, σαν να έχουμε εδώ και χρόνια αποδεχθεί πως η φύση αυτού του αθλήματος στην Ευρώπη είναι εξ ορισμού αυτή. Με νταλαβέρι, “μάνατζερ”, συμμαχίες, διαιτητές που σπάνια είναι “στη μέση” και συνήθως είναι, είτε φιλο-τέτοιοι, είτε φιλο-άλλοι.

Τόσο φυσιολογική πτυχή του “πως παίζεται το παιχνίδι” σε συλλογικές ή εθνικές διοργανώσεις, που δεν αποτελεί καν σκάνδαλο, που δεν προκαλεί έκπληξη σε κανέναν. Σαν την αλήστου μνήμης φωτό του γίγαντα Ζιχ στα μπουζούκια της Θεσσαλονίκης τα παλαιά τα χρόνια ή την τρομερή αποθέωση που γνώρισε ο Ζιχ από το κατάμεστο κλειστό του ΟΑΚΑ, όταν μπήκε στο γήπεδο να κάνει ζέσταμα πριν σφυρίξει παιχνίδι της Εθνικής μας στο Ευρωμπάσκετ του 1995. Το έχουμε σχεδόν αποδεχθεί. Όλες οι εθνικές και όλοι σύλλογοι συμμετέχουν στο νταλαβέρι, όλοι έχουν υπάρξει θύτες και θύματα.

Νέες φάτσες

Και για να πούμε και μια κουβέντα για τα εντός του παρκέ, μ’αρέσει πολύ να βλέπω αυτήν την ομάδα. Όχι, φυσικά δεν είναι ισάξια των ομάδων που έχουμε μάθει να βλέπουμε με τα γαλανόλευκα στο παρκέ. Όχι, δεν μας κάνει να νοιώθουμε όπως έχουμε συνηθίσει, πως τους έχουμε σχεδόν όλους και σίγουρα θα φτάσουμε ψηλά. Όχι, δεν τα κάνει όλα σωστά στο παρκέ, βγάζει τόσα προτερήματα όσα και τα ελλατώματα, κι αν στο τέλος παίρνει το ροζ φύλλο είναι περισσότερο απόρροια του winning habit που έχουμε χτίσει τόσα χρόνια, αυτού που απλά κι ελληνικά λέμε “φανέλα”.

Δεν μ’αρέσει γι’αυτούς τους λόγους. Καταρχάς, μ’αρέσει γιατί είναι πάντα ευχάριστο να βλέπεις νέες φάτσες. Δεν τους αγαπάς ακόμα όπως τους παλιούς, που έχουν το ένδοξο παρελθόν να σε δένει μαζί τους, αλλά τους μαθαίνεις τώρα. Τώρα γεμίζει για πρώτη φορά η οθόνη σου με τα νέα βλέμματα και χαμόγελα, αυτά του Μπράμου, του Παπανικολάου, του Ξανθόπουλου. Πρωτάκια, που η χαρά τους αποτυπώνεται στο πρόσωπό τους πολύ διαφορετικά από τον τρόπο που θα “έγραφε” στα πρόσωπα των παλιών, αυτών που το έχουν δει πολλές φορές το έργο. Οι “παλιοί” το πολύ-πολύ νά’σκαγαν ένα χαμόγελο, ετούτοι τώρα ζούνε τις πρώτες τους τέτοιες στιγμές.

Το μάθημα

Τέλος, μ’αρέσει να βλέπω αυτήν την ομάδα να παίζει και για έναν ακόμα λόγο. Σίγουρα θα προτιμούσαμε να έχουμε όλους τους “καλούς” στη Λιθουανία, ώστε να έχουμε όνειρα, αλλά και μεγάλες απαιτήσεις. Οι Έλληνες, κακά τα ψέμματα, δεν παρακολουθούμε το μπάσκετ μόνο επειδή το αγαπάμε και μας αρέσει, αλλά και γιατί μας δίνει χαρές, το δικαίωμα να υποστηρίξουμε μια ομάδα που κερδίζει. Δενόμαστε εύκολα μ’αυτούς που κερδίζουν, εξίσου εύκολα γυρνάμε την πλάτη όταν βλέπουμε πως το άλογο μας δεν θα τερματίσει ψηλά. Δεν υποστηρίζουμε και με μεγάλη θέρμη τους μέτριους, τους φιλότιμους, του “όχι υψηλού επιπέδου”. Ο “οπαδισμός” μας έχει μεγάλα ποσοστά εγωϊσμού, είναι, πέραν του φυσιολογικού, ιδιοτελής.

Έτσι, αυτή η ομάδα, που δεν μας δίνει και πολλά δικαιώματα για όνειρα κι απαιτήσεις, που δεν υπόσχεται μεγαλεία κι εθνικές υπερηφάνειες, μας διδάσκει και μας χαρίζει κάτι διαφορετικό, αλλά εξίσου σημαντικό. Πώς να υποστηρίζουμε κάτι, ακόμα κι αν ξέρουμε πως ο πήχης του είναι χαμηλός. Πώς να στεκόμαστε μαζί μ’ένα σύνολο, δίπλα-δίπλα με ανθρώπους, που ξέρουμε εκ των προτέρων πως δεν έχουν και πολλές πιθανότητες να επαναλάβουν αυτά που χρόνια τώρα μάθαμε να θεωρούμε σχεδόν δεδομένα. Πως να τασσόμαστε δίπλα σ’αυτούς “που δεν τα κάνουν και τόσο καλά” με τον ίδιο τρόπο που το κάναμε γι’αυτούς “που τα έκαναν όλα καλύτερα”.

Ένα δίωρο μάθημα οπαδικής ανιδιοτέλειας. Ας το περάσουμε με καλό βαθμό όσο περισσότεροι γίνεται.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

2 σχόλια
  • nikos 14 Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011 09:11 Συντάχθηκε από nikos 14

    ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΟΣ Ο ΘΕΜΗΣ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΣΩΣΤΟΣ Ο ΣΠΥΡΟΣ

  • σπυρος 7 Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011 06:17 Συντάχθηκε από σπυρος 7

    Απλο κ μεστο αρθρο που αγγιζει την πλειοψηφια των φιλαθλων της καλαθοσφαιρισης κ οχι μονο,θυμιζει παλιο καλο θεμη που ''μιλαγε'' στο θυμικο ολων μας χωρις επιτηδευμενες σκεψεις κ αναλυσεις,χωρις την οπως κ δηποτε εγγραφη αποδειξη του αλαθητου των επιχειρηματων του.εισαι ενας απο εμας,μην προσπαθεις να νιωσεις ανωτερος,φιλικα..

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.