Τώρα «πνίξτε» και τους... γραβατάκηδες

Δημοσίευση: Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011 20.40

Η Εθνική ομάδα πόλο γυναικών βρίσκεται χρόνια στην παγκόσμια κορυφογραμμή και το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε -ύστερα από δύο χαμένους τελικούς στους Ο.Α της Αθήνας και στο ευρωπαϊκού πέρυσι στο Ζάγκρεμπ- ήταν απωθημένο. Ο Σωτήρης Βετάκης γράφει για το μήνυμα που έστειλαν τα κορίτσια από τη Σανγκάη και ελπίζει σε ένα ακόμη την Κυριακή στην υποδοχή τους...

Thanks God it’s Friday… Θα μπορούσε τελικά η Ελλάδα, σε αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης, να αναζητήσει χορηγία από την γνωστή αμερικανική αλυσίδα εστιατορίων. Για μια ακόμη Παρασκευή, η χώρα μας πανηγυρίζει για έναν απίστευτο για το μέγεθος της αλλά κυρίως για τον (ανύπαρκτο) προγραμματισμό της και τη (μηδενική) οργάνωση της (και) στον αθλητισμό, θρίαμβο.

Ήταν Παρασκευή και την 1η Σεπτεμβρίου του 2006, όταν στην εφημερίδα που εργάζομαι, στα ΝΕΑ, είχα αναλάβει να μεταφέρω στο χαρτί τον ημιτελικό της Εθνικής ομάδας μπάσκετ με τις ΗΠΑ στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας. Παρασκευή και σήμερα όταν μου «χρεώθηκε» το αυριανό δισέλιδο για τον τελικό της αντίστοιχης διοργάνωσης στο γυναικείο πόλο στη Κίνα.

Δεν θα διστάσω να ομολογήσω πως τότε χρειάστηκα ένα δεκάλεπτο για να αρχίσω το κείμενο. Πριν πιάσω το πληκτρολόγιο, κρύφτηκα στις τουαλέτες για να μην δει κανείς τα δάκρυα που δεν μπορούσαν να κρατήσουν τα βλέφαρα μου. Δάκρυα χαράς για το αγαπημένο μου άθλημα, δάκρυα ευτυχίας για τα παιδιά που έχω την τύχη να γνωρίζω (άλλους πολύ κι άλλους λίγο) και να ξέρω την προσπάθεια που χρόνια καταβάλλουν, δάκρυα λύπης που δεν μπόρεσα να είμαι και εγώ στην Σαϊτάμα να ζήσω από κοντά τον αλησμόνητο θρίαμβο επί μιας ομάδας που κόστιζε σχεδόν 90 εκατομμύρια δολάρια και είχε την εμπιστοσύνη (ίσως και την προτίμηση) όλου του κόσμου.

Σήμερα δεν συνέβη το ίδιο. Ίσως γιατί δεν γνωρίζω καμία από τις κοπέλες του Γιώργου Μορφέση. Ίσως γιατί δεν έχω παρακολουθήσει στο παρελθόν καμία άλλη διοργάνωση, όπως την εφετινή που έτυχε να αναλάβω στην εφημερίδα, και παρότι το 2004 έσπευσα στην πισίνα του ΟΑΚΑ για τον (χαμένο) τελικό με την Ιταλία. Όμως ανατρίχιασα όταν η τελευταία επίθεση που είχαν με παίκτη παραπάνω οι Κινέζες δεν εκδηλώθηκε με κάποιο σουτ και η μπάλα έφθασε στα χέρια των κοριτσιών για τα τελευταία 10 δευτερόλεπτα, στα οποία άρχισαν οι πανηγυρισμοί.

Στην ουσία ήταν η αντίστροφη μέτρηση για να πέσει στο νερό ο σεμνός αρχιτέκτονας του θριάμβου, Γιώργος Μορφέσης, με τις κοπέλες στην πισίνα λες και με τις γροθιές που έριχναν στο νερό μετρούσαν ένα-ένα τα δευτερόλεπτα για τη βουτιά του ομοσπονδιακού προπονητή. Χάρηκα που η Ελλάδα της ντροπής, με τα όσα συμβαίνουν στους ελληνικούς δρόμους από τους ταξιτζήδες, έβαλε τη σημαία της ψηλότερα από τις παγκόσμιες υπερδυνάμεις της Κίνας και της Ρωσίας, πανηγύρισα μαζί με τους εναπομείναντες στο γραφείο συναδέλφους τον μοναδικό θρίαμβο αυτών των κοριτσιών.

Είναι τεράστια η επιτυχία τους, αν αναλογιστεί κανείς τα όσα βρήκε την ευκαιρία να καταμαρτυρήσει μετά τον ημιτελικό ο πρόεδρος της ΚΟΕ, Δημήτρης Διαθεσόπουλος. Ύστερα από τέτοια προετοιμασία, με πόρτες κολυμβητηρίων κλειστές, με προπονήσεις σε κολυμβητήρια που δεν υπήρχε αίθουσα για βάρη, αυτά τα κορίτσια έφθασαν στην κορυφή του κόσμου. «Πρόκειται για θαύμα. Για θαύμα πραγματικό διότι οι συνθήκες προετοιμασίας ήταν τραγικές. Ψάχναμε κολυμβητήριο και δεν βρίσκαμε. Βρίσκαμε χώρους χωρίς γυμναστήριο, χωρίς τίποτα. Η επιτυχία αυτή είναι ένα μήνυμα αισιοδοξίας για την ελληνική κοινωνία» είχε πει προχθές ο Διαθεσόπουλος.

Τώρα είναι ευκαιρία όμως να στείλουν και ένα άλλο μήνυμα προς την Πολιτεία. Πραγματικά εκείνο που ελπίζω και εύχομαι να συμβεί, είναι στην άφιξη των χρυσών κοριτσιών, όταν τα περικυκλώσουν όλοι οι «γραβατάκηδες» που πάντα εμφανίζονται σε ανάλογες περιπτώσεις (απλά τα ονόματα και τα χρώματα, αλλάζουν), να ορθώσουν το ανάστημα τους, όπως έκαναν απέναντι στις Κινέζες, τις Ιταλίδες και όλες όσες νίκησαν, και μπροστά σε αυτούς.

Και να τους θυμίσουν ότι αθλητισμός δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο, που για μια ακόμη φορά τονίζω πως είναι ο βασιλιάς των σπορ. Αλλά είναι και το πόλο, και το μπάσκετ, και το βόλεϊ, το χάντμπολ και τόσα ακόμη αγωνίσματα και αθλήματα. Να αναφέρουν όλα τα προβλήματα που πέρασαν και περνούν κάθε χρόνο, να καταγγείλουν τη μείωση στις επιχορηγήσεις μέσω του ΟΠΑΠ ο οποίος έχει μετατραπεί σε δεκανίκι του ποδοσφαίρου. Να ζητήσουν οι φωτογραφίες μαζί τους να μην βγουν στο αεροδρόμιο, αλλά έξω από τις κλειστές πόρτες των κολυμβητηρίων ή στις αίθουσες με τα βάρη που είναι εγκαταλελειμμένες.

Θα είναι πιο εικαστικές και σίγουρα πιο ρεαλιστικές. Όπως και να’ χει σας ευχαριστούμε για τις στιγμές χαράς που μας δώσατε. Για τους λάτρεις του αθλητισμού είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να ζήσουμε, όπως με το Euro του 2004, τους θριάμβους της Εθνικής μπάσκετ, τα μετάλλια στη γυμναστική, στο στίβο, σε όλα τα αθλήματα και τα αγωνίσματα που οι Έλληνες ξεπερνούν τον εαυτό τους και πετυχαίνουν (ανάλογα με την υποδομή, τον προγραμματισμό και το πλάνο) θαύματα!

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

2 σχόλια
  • Πι Ζήτα (www.humbazine.gr) Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011 17:16 Συντάχθηκε από Πι Ζήτα (www.humbazine.gr)

    Μπράβο στα κορίτσια!
    Kαι εσύ όπως και άλλοι δυο-τουλάχιστον- συνάδελφοί σου και ομοϊδεάτες συνδέετε τις 2 επιτυχίες...
    Οκ,ας δεχτώ πως είσαι "χρεωμένος" να γράφεις εδώ μέσα κυρίως για μπάσκετ,οπότε όλα τα κείμενά σου πρέπει να "μυρίζουν" μπάσκετ.Αλλά κάτσε και σκάψου πως τα υπόλοιπα αθλήματα που γράφεις μαζί με το μπάσκετ,έχουν υποφέρει από την προβολή του μπάσκετ,από τα λεφτά των τηλεοπτικών στα 90ς στο μπάσκετ,από τις ενέργειες του Βασιλακόπουλου (π.χ. Cosmovolley στην Ελλάδα το 1994) ώστε να κρατάει τα άλλα αθλήματα σάλας κάτω από το μπάσκετ και πολλά άλλα...
    Ευελπιστώ πως ίσως αυτή η επιτυχία να γεννήσει ένα αγνό ενδιαφέρον για το άθλημα.
    Οι "γραβατάκηδες" είναι εντελώς αναξιόπιστοι,αν μπορεί ο Γερουλάνος ας πιέσει τον ΟΠΑΠ να δίνει παραπάνω χρήματα σε άλλα σπορ και κυρίως την ΕΡΤ να προβάλλει κι άλλα αθλήματα...


    υ.γ.
    είμαι χαρούμενος που μπορεί ν΄αυτοαποκαλούμαι "μπασκετικός" για να την σπάσω στο σύστημα κλωτσοσκουφίου,αλλά περήφανος που μπορώ να χαίρομαι εξίσου και άλλα αθλήματα.

  • Dionisis77 Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011 00:20 Συντάχθηκε από Dionisis77

    Πες τα ρε Σωτήρη. Θα εμφανιστούν πάλι όλοι για τη λεζάντα και για να καπηλευτούν την επιτυχία των κοριτσιών. Αντι να μιλήσουν αυτές, θα μιλάνε αυτοί και θα λένε για την βούληση της Πολιτείας και ριαπαπα μάντολες.
    Μία εβδομάδα μετα ούτε στα τηλέφωνα δεν θα βγαίνουν για να βοηθήσουν την ομοσπονδία μας... Όλοι ίδιοι είναι τελικά. Ειλικρινά δεν ντρέπονται; Δεν καταλαβαίνουν ότι ο κόσμος τους έχει πάρει χαμπάρι; Πως κάνεις δεν τους πιστεύει;
    Μπράβο για το άρθρο σου. Μπράβο στον γίγαντα Μορφεση και σε όλα τα κορίτσια

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.