Ο Μανόλο Χιμένεθ είναι ο νέος Γκλέτσος
Ο έξυπνος άνθρωπος φαίνεται από τα μάτια. Όχι από το σχήμα, ούτε από το χρώμα.
Από ένα συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο σε κοιτάει, όταν απαντάει σε ερωτήσεις. Και ο Μανόλο Χιμένεθ είναι ένας έξυπνος άνθρωπος. Θα είχε ενδιαφέρον να φανούν τα συμπεράσματα ενός φυσιογνωμιστή που θα ανέλυε τον τρόπο με τον οποίο συσπάται το πρόσωπο του, όταν κάνει δηλώσεις του τύπου «όποιος δεν πωρωθεί από αυτόν τον κόσμο δεν έχει αίμα στις φλέβες του αλλά νερό». Οταν παρουσιάζει σχεδόν δακρυσμένος – αλλά ουσιαστικά ατάραχος – συγκινητικές επιστολές με προσφυγιά, χαμένες παρτίδες και παρελθοντολαγνεία. Οταν ανοίγει το μπουφάν του και κοιτώντας προς την εξέδρα δείχνει με περηφάνια ένα μπλουζάκι με την μπόμπα της original. Τα συμπεράσματα, στην ψυχρή λογική του φυσιογνωμιστή μακριά από οπαδισμούς, πρωτοσέλιδα και χαμένες παρτίδες δεν θα ήταν ιδιαίτερα κολακευτικά για τον Μανόλο Χιμένεθ.
Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων. Ισχύει στην πραγματική ζωή, όχι για τον καλώς εννοούμενο πατριωτισμό, αλλά για τις κορώνες και τις εθνικιστικές κραυγές. Στο ποδόσφαιρο, οι απατεώνες καταφεύγουν σε άλλες λύσεις: Τον υπερβολικό οπαδισμό.
Η ΑΕΚ έχει έναν συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας, χωμένο βαθιά στο DNA της. Για λόγους που ούτε ο Φρόιντ θα μπορούσε να αναλύσει είναι με απόσταση η πιο προσωποκεντρική ομάδα. Από τον Λουκά Μπάρλο, μέχρι τον Θωμά Μαύρο, τον Ντούσαν Μπάγεβιτς και τον Ντέμη Νικολαϊδη, κάθε γενιά οπαδών έχει γαλουχηθεί θαυμάζοντας, αγαπώντας (και ενίοτε μισώντας) ένα πρόσωπο που κόντρα στην απαρέγκλιτη λογική του αθλήματος μοιάζει να είναι παραπάνω από την ομάδα. Γι’ αυτό ο Μανόλο Χιμένεθ είναι έξυπνος άνθρωπος. Εχει τους κατάλληλους συμβουλάτορες, που μάλλον κάθε πρωί του συλλαβίζουν στα ισπανικά δυο – τρία πρωτοσέλιδα αθλητικών εφημερίδων, γνωρίζει πως μια θέση στην καρδιά των ΑΕΚτζήδων είναι κενή και με λαϊκισμό μεγαλύτερο από του Απόστολου Γκλέτσου προσπαθεί να βρει χώρο σε πληγωμένες οπαδικές καρδιές.
Ισως όμως να υπάρχει ένας κίνδυνος: Η εποχή να έχει αλλάξει. Τα πρωτοσέλιδα να μην εκφράζουν παρά μια αλλήθωρη εκδοχή της πραγματικότητας. Και όσο η ομάδα βρίσκεται βουτηγμένη στην μετριότητα στην οποία σιγά σιγά αποκτά και ο ίδιος μερίδιο ευθύνης να μην αρκούν δυο τρεις δηλώσεις και ένα μπλουζακι της Original. Ισως θα πρέπει να σκεφτεί να φτιάξει ένα πανό. Να κοουτσάρει από την εξέδρα της Original. Να δίνει και αυτός το «εικοσαρικάκι της καρδιάς» στον ερασιτέχνη. Να πίνει τον καφέ του στην Βυζαντινή Γωνιά. Η – ακόμα καλύτερα – να τα αφήσει όλα αυτά και να δώσει ο ίδιος τον τόνο της σοβαρότητας, αντί να χαϊδεύει τα αυτιά των ιθαγενών…