Δεν φταίει μόνο η άμυνα

Από το ξεκίνημα της σεζόν έγινε μεγάλος ντόρος για την κακή αμυντική συμπεριφορά του Παναθηναϊκού, τα εύκολα γκολ που δέχονταν οι «πράσινοι» και το πόσο αυτό τους άφησε πίσω στη βαθμολογία με «γκέλες» και χαμένους βαθμούς στο φετινό πρωτάθλημα.

Ήταν άλλωστε απορίας άξιο πως το «τριφύλλι» με τα μόλις 17 γκολ παθητικό την περίοδο 2009-2010 – δεύτερη καλύτερη επίδοση στην ιστορία του – και ενώ ενισχύθηκε το καλοκαίρι με την απόκτηση του Ζαν Αλέν Μπουμσόνγκ, δεν μπορούσε να βρει την αμυντική σταθερότητα που απαιτείται για μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό και έχει βλέψεις για διάκριση στο Champions League.

Από τη στιγμή ωστόσο που ο Γάλλος βρήκε τα «πατήματά» του, ενσωματώθηκε πλήρως στην ομάδα και πήρε συνεχόμενα παιχνίδια, φάνηκε να «δένει» με τον Καντέ και να μειώνονται τα προβλήματα που είχε στην άμυνα ο Παναθηναϊκός. Οι απουσίες ωστόσο του Μπουμσόνγκ ήταν αρκετές και κόστισαν στους «πράσινους», όμως δε φταίει μόνο η οπισθοφυλακή για την φετινή παρουσία των «πράσινων» στο πρωτάθλημα.

Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού φέτος ήταν ότι παρουσιάστηκε και αρκετά… «δυσκοίλιος» στο γκολ. Η επίθεσή του είναι κατά δέκα τέρματα χειρότερη από την περσινή, με διαφορά τριών αγωνιστικών, πράγμα που φανερώνει ότι κάτι δεν λειτουργούσε σωστά στο «τριφύλλι». Αυτό άλλαξε με την έλευση του Ζεσουάλδο Φερέιρα, μια και το σκοράρισμα και η επιθετική ανάπτυξη ήταν από τα πρώτα πράγματα που ήθελε να αλλάξει ο Πορτογάλος.

Οι «πράσινοι» ως την 11η αγωνιστική είχαν σκοράρει μόλις 19 φορές και συνολικά φέτος έχουν πετύχει 44 γκολ, πράγμα που σημαίνει ότι για να φτάσουν στην περσινή επίδοση των 54 θα πρέπει να σκοράρουν δέκα φορές στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές κάτι που φαντάζει από δύσκολο ως ακατόρθωτο.

Είναι φανερό ωστόσο ότι η κακή λειτουργία όλων των γραμμών, ήταν αυτή που επηρέασε περισσότερο το «τριφύλλι», με το νευραλγικό χώρο του κέντρου να έχει μεγάλη σημασία, και όχι αποκλειστικά η κακή αμυντική επίδοση που παρουσίασε ο Παναθηναϊκός.