35 χρόνια είναι πολλά
Από το 1976 μέχρι σήμερα ο Γρηγόρης Φανάρας έχει φιλοξενηθεί σε ραδιοφωνικούς σταθμούς της Θεσσαλονίκης πάνω από 20 φορές, για να περιγράψει τις στιγμές της κατάκτησης του μοναδικού κυπέλλου για τον Ηρακλή.
Ο τότε αρχηγός της τρομερής ομάδας που είχε στις τάξεις της και τον «Νουρέγιεφ» Χατζηπαναγή έχει... βαρεθεί κάθε χρόνο να μιλά για εκείνη τη βραδιά πριν από 35 χρόνια στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Δε βαρέθηκε γιατί δε χαίρεται που τον θυμούνται και του ζητούν συνέντευξη, αλλά γιατί από τότε δεν ακολούθησε κανένας αρχηγός για να περιγράψει κάτι ανάλογο.
Τόσα χρόνια πέρασαν και ο Ηρακλής έχει ξεχάσει πως είναι να κατακτάς τίτλο. Πόσο μάλλον που οι φίλαθλοι του που τα τελευταία χρόνια βρίσκονται στους δρόμους όχι να πανηγυρίσουν αλλά να «σώσουν» την αγαπημένη τους ομάδα.
Όλα αυτά τα χρόνια η μετριότητα και η υπομονή είναι λέξεις που «τρυπάνε» τα αυτιά των Ηρακλειδέων, καθώς κάθε φορά περιμένουν για κάτι καλό αλλά ποτέ δεν έρχεται.
Η φετινή σεζόν ίσως είναι διαφορετική γιατί επιστρέφει μία λέξη που είχαν καιρό να ακούσουν: κίνητρο!
Αυτή η λέξη προέκυψε μέσω της κλήρωσης του κυπέλλου, η οποία μπορεί να στείλει τον Ηρακλή μετά το 1987 σε ένα τελικό κυπέλλου. Για να συμβεί βέβαια αυτό θα πρέπει να αποκλείσει Κέρκυρα, Ολυμπιακό Βόλου και Ατρόμητο (ή Διαγόρα), κάτι που στα χαρτιά μπορεί να φαντάζει εύκολο, αλλά ρεαλιστικά δεν είναι.
Το κίνητρο όμως έρχεται, καθώς είναι η πρώτη φορά που ο Ηρακλής δε θα βρει μπροστά του Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, σε προημιτελική και ημιτελική φάση. Αυτό από μόνο του δίνει όραμα και προοπτική στον κόσμο του Γηραιού, που ήδη κάνει όνειρα για το ΟΑΚΑ.
Αν και με αυτή την κλήρωση δεν βρεθεί σε έναν τελικό Ηρακλής πότε θα βρεθεί; Δεν υποτιμάμε τις άλλες ομάδες, αλλά αν ο Ηρακλής εξακολουθεί να θέλει να έχει βλέψεις καλείται φέτος να πρωταγωνιστήσει στο συγκεκριμένο θεσμό.
Αυτή την κλήρωση ούτε ο Γιάννης Τάκης δε θα την έβγαζε. Το θέμα είναι να την εκμεταλλευτεί και η ίδια η ομάδα.
Αγωνιστικά σίγουρα δεν είναι σε ιδανική κατάσταση για να πρωταγωνιστήσει και ειδικά φέτος έχει δείξει ότι πέραν των εντός έδρας ντέρμπι έχει σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του.
Έχει όμως φανέλα και κάποια στιγμή θα πρέπει να την... βγάλει στο γήπεδο. Έχει και κόσμο που διψά για εκδρομές και διάκριση.
Αν όχι τώρα, τότε πότε; Σημασία δεν θα έχει πώς θα φτάσει στον τελικό, αλλά το να φτάσει. Η Λάρισα έμεινε στην ιστορία για την κατάκτηση του κυπέλλου στο Βόλο, όχι για το ότι εκείνη τη σεζόν παρέμεινε στην κατηγορία την τελευταία αγωνιστική.
Τριανταπέντε χρόνια είναι πολλά και ο δρόμος ανοιχτός....