Τα χειρότερα καθίσματα στα γήπεδα που πληρώνεις για να… μην βλέπεις
Μια κολόνα, δύο κάγκελα και καθόλου αγώνας. Ο τύπος που έχει βρει όλες τις θέσεις... απάτης στα αμερικάνικα γήπεδα.
Όλοι έχουμε βρεθεί στη δυσάρεστη θέση στο σινεμά να καθόμαστε πίσω από μπασκετμπολίστα ή έστω από έναν αρκετά επιβλητικό τύπο που σου κόβει τη μισή θέα για το θέαμα που έχεις πληρώσει να δεις. Ποιος είπε όμως ότι αυτό περιορίζεται μονάχα στις σκοτεινές αίθουσες του σινεμά και όχι στα γήπεδα;
Προσοχή όμως, δεν μιλάμε για καθαρή ατυχία, αλλά για καθίσματα που υπόσχονται «εμπειρία γηπέδου» και τελικά σου προσφέρουν… αρχιτεκτονική μελέτη σε κολόνες στήριξης.
Στις ΗΠΑ, λοιπόν, ένας φανατικός του college football αποφάσισε να κάνει αυτό που κανείς λογικός άνθρωπος δεν θα έκανε: να ταξιδέψει από στάδιο σε στάδιο, όχι για να δει τα καλύτερα plays, αλλά για να αναδείξει τα χειρότερα καθίσματα που μπορεί να αγοράσει ένας φίλαθλος.
Την ώρα που άνθρωποι κυνηγούν VIP boxes, εκείνος κυνηγάει άλλα «VIP», Very Invisible Plays.
Τα περισσότερα από αυτά τα εισιτήρια πωλούνται πολύ χαμηλότερα από τον μέσο όρο των 175 δολαρίων. Ακούγεται τίμιο, σωστά; Σαν να λες «βρήκα ευκαιρία» μέχρι να βρεθείς στη δυσάρεστη θέση να… καθίσεις. Και τότε συνειδητοποιείς ότι η μοναδική σου καθαρή θέα είναι η πλάτη ενός τύπου με foam finger στο μέγεθος πυροσβεστήρα.
Στον λογαριασμό του στο Instagram που έχει αρχίσει να γίνεται μικρό cult φαινόμενο δείχνει ακριβώς τι βλέπει ο φίλαθλος από εκείνες τις θέσεις: κάγκελα που κόβουν το γήπεδο στα δύο, κολόνες που παίζουν man-to-man άμυνα στο οπτικό σου πεδίο και γωνίες τόσο άβολες που αναρωτιέσαι αν παρακολουθείς αγώνα ή αν προσπαθείς να λύσεις πρόβλημα τριγωνομετρίας.
Σε κάποιες περιπτώσεις, η γραμμή του ορίζοντα περνάει ακριβώς από το σημείο που γίνεται το παιχνίδι. Βλέπεις το κοινό να σηκώνεται όρθιο, ακούς την εξέδρα να εκρήγνυται, αλλά εσύ; Εσύ παρακολουθείς με πάθος… την πλάγια όψη μιας μεταλλικής δοκού. Αν είναι να δώσεις 80 ή 100 δολάρια για να δεις σίδερα, καλύτερα να πας σε εργοτάξιο. Τουλάχιστον εκεί θα έχεις και κράνος.
Το project του δεν είναι απλώς για γέλια, αν και προσφέρει άφθονα, θέτει όμως ένα σοβαρό ερώτημα: όταν ένα εισιτήριο είναι φθηνότερο, σημαίνει πράγματι ότι παίρνεις «λιγότερη εμπειρία» ή μήπως παίρνεις… καθόλου; Η τιμή μπορεί να είναι μειωμένη, αλλά η απογοήτευση full premium.
Μια ματιά στο παρακάτω άλμπουμ θα σας λύσει την απορία:
