Το «βάρος» της ομάδας φέρνει προκρίσεις, όχι αυτό της φανέλας

Τις ομάδες τις κάνουν οι άνθρωποι. Οι μονάδες που γίνονται παρέες. «Δένουν» μεταξύ τους, δουλεύουν σωστά και πετυχαίνουν κάτι. Όποιο κι αν είναι αυτό, στο μέτρο των δυνατοτήτων του καθενός. Πάντα υπό την καθοδήγηση ενός ανθρώπου που επιβάλλεται να μπορεί να διαχειριστεί προσωπικότητες, απρόβλεπτα που μπορούν να προκύψουν σε αγώνες ή καθημερινότητα.

Η ομάδα του Παναθηναϊκού έχει βιώσει πολλά. Ακόμη δεν είναι ομάδα καλά-καλά. Γιατί θέλει χρόνο, θέλει να βρει ισορροπία, να διαμορφώσει το ρόστερ έτσι όπως το θέλει. Διαδικασία που είναι σε εξέλιξη με πολλά νέα και νεαρά πρόσωπα να προστίθενται στη διαδικασία. Έχοντας έναν έμπειρο προπονητή, ο οποίος έχει βιώσει την πίεση στο υψηλότερό της επίπεδο. Άρα ο Παναθηναϊκός του φαίνεται κάτι φυσιολογικό κι όχι πιεστικό.

Τόσο καιρό μιλούσαμε για τα σκαμπανεβάσματα, για τα πειράματα, για τις αλλαγές στις διατάξεις, στα πρόσωπα. Στεκόμασταν στα άσχημα αποτελέσματα, χωρίς να βλέπουμε τα θετικά. Για παράδειγμα ντόρο έκανε το Χ με την ΑΕΛ στη Λεωφόρο, όχι το «διπλό» στο Φάληρο. Σκαμπανεβάσματα βέβαια, σημαίνει πως έχεις και πορεία προς τα πάνω, όχι μόνο αυτή προς τα κάτω.

Η κριτική ήταν έντονη. Και σωστά ήταν, για τον Παναθηναϊκό μιλάμε. Τώρα όμως η ομάδα βρίσκει την ισορροπία της. Βρίσκει μια ταυτότητα, έστω κι αν είναι στα πρώτα της στάδια. Διατηρεί μια τακτική, βγάζει πρωταγωνιστές που ίσως να μην περιμέναμε κιόλας. Εν μέσω τόσων προβλημάτων. Ουσιαστικά το μισό ρόστερ δεν μπορεί να αξιοποιηθεί σε κάθε ματς. Κατάσταση που δυσκολεύει τα πάντα.

Η πρόκριση επί της Πλζεν ήρθε με τρόπο ποδοσφαιρικά ηρωικό. Χωρίς να… σφυρίζουν τα δοκάρια, δίκαια και ξεκάθαρα. Παρά τις κόντρα διαιτησίες, την ατυχία, τις αναποδιές. Δεν μπορεί η ανάγνωση αυτής της πρόκρισης να είναι «η φανέλα». Ναι, η φανέλα του Παναθηναϊκού ήταν, είναι και θα είναι για πάντα βαριά. Το θέμα είναι όσοι τη φορούν να αντέχουν το βάρος και να ξέρουν τι να το κάνουν. Βάρος είχε η φανέλα και σε αποκλεισμούς πικρούς. Βάρος είχε και σε χρονιές που δεν ήταν Ευρώπη το «τριφύλλι».

Την πρόκριση την έφερε ο Μπενίτεθ και οι παίκτες του, τιμώντας και δείχνοντας την αξία τους για να διαχειριστούν και να αντέξουν το βάρος της φανέλας και τη σημασία του εμβλήματος.

Εκεί θα ποντάρει ο Παναθηναϊκός και στα ματς με την Μπέτις. Το δυσκολότερο που μπορούσε να τύχει στο «τριφύλλι». Ισπανική ομάδα αυτόματα είναι δύσκολο task. Όταν μιλάμε και για μία απ’ τις καλύτερες (εκτός Ρεάλ-Μπαρτσελόνα-Ατλέτικο) τότε γίνεται αντιληπτό το τι κυνηγούν οι «πράσινοι» σε αυτό το ζευγάρι.

Το φαβορί είναι ξεκάθαρο και είναι η ομάδα της Ανδαλουσίας. Σε αυτές τις καταστάσεις όμως, μην τον φοβάστε τον Παναθηναϊκό. Δεν σημαίνει πως θα προκριθεί, απέναντι σε Ισπανούς δεν το έχει κάνει ποτέ. Ούτε καν τις «χρυσές» σεζόν του. Όμως είμαστε σίγουροι πως θα το παλέψει με… Μπενίτεθ way. Όπως το είπε και ο προπονητής: «Είμαστε μια ομάδα που πολύ δύσκολα θα τη νικά κάποιος».

Με αυτή τη νοοτροπία και με τη φανέλα, αλλά πρωτίστως με τη «δίψα» των παιδιών αυτών, ο Παναθηναϊκός θα πορευτεί στο ζευγάρι αυτό. Στο μεγάλο του στόχο, την Ευρώπη. Γιατί τα πλέι οφ δεν μπορούν να τεθούν ως στόχος, είναι το αυτονόητο και το μίνιμουμ. Το κερασάκι και η τούρτα στη σεζόν, είναι το Europa League.

Υ.Γ. Ο Παναθηναϊκός έχει τώρα τον Άρη, μετά τον ΟΦΗ εντός, μετά πάει Λιβαδειά και πάει λέγοντας. Τα ματς συνεχόμενα, τα αγωνιστικά προβλήματα πολλά, η κόπωση τεράστια. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε στη… γωνία για το κακό αποτέλεσμα. Δεδομένα θα «στραβώσει» κάποιο ματς. Είναι αδύνατο να πάει μόνο με νίκες το «τριφύλλι» υπό αυτές τις συνθήκες.