Τον …δέρνεις και ξαναπαίζεις

Δεν έχουν περάσει παρά λίγες ώρες από τη στιγμή που η Μπαρτσελόνα δραπέτευσε μέσα από το ίδιο της το σπίτι. Οι Καταλανοί έκαναν το 1-0 αλλά όλη η Ευρώπη είδε πως ο Παναθηναϊκός δεν είναι ποτέ το αουτσάιντερ. Πολύ περισσότερο δε αυτό το αντιλήφθηκαν οι εγχώριοι ειδήμονες που είχαν βιαστεί να τελειώσουν τους «πράσινους» πριν αυτοί πατήσουν καν το «Παλαού Μπλαουγκράνα». Αυτοί που τώρα έχουν καταπιεί την καραμέλα τους και ξανασκέφτονται αν θα μιλήσουν ξανά για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Έναν Ζοτς που πραγματικά στο πρώτο ματς των πλέι οφ πήρε την ταυτότητα του Πασκουάλ με χίλια δύο τερτίπια που είχε προετοιμάσει για να κάνει το break με το καλημέρα. Από την άμυνα στις επαναφορές έως την αρχική πεντάδα και τη βδέλλα που λέγεται Καλάθης να μαυρίζει τη ζωή του Ναβάρο.

Έναν Ζοτς που έδωσε τη μπαγκέτα στον Διαμαντίδη και ο Μήτσος μας έκανε να δακρύσουμε στο ιστορικό κλειστό με την κατάθεση της ψυχής του για την ομάδα. Όλα λοιπόν έμοιαζαν ιδανικά κόντρα στο μεγάλο φαβορί. Οι φωτεινοί παντογνώστες είδαν πως ο Παναθηναϊκός μπορεί να βάλει και πάνω από 65 πόντους, ενώ αντιλήφθηκαν πως όταν σας γράφαμε πως αυτή η ομάδα «μπορεί να σας εκθέσει», δεν το λέγαμε τυχαία.

Όταν λοιπόν συμβαίνουν όλα αυτά και έρχεται ένας κύριος Λατισεβς και κρίνει το νικητή, σφυρίζοντας με …χρονοκαθυστέρηση 24,1 πριν το φινάλε αυτό το έκτρωμα, τότε τι κάνεις; Αν είσαι παίκτης το ιδανικό είναι το κάτωθι. Τον …δέρνεις και μετά το ξεχνάς και ξεκινάς από το μηδέν τη νέα σου προσπάθεια. Γίνονται όμως αυτά;

Προφανώς και όχι. Οι παίκτες είναι άνθρωποι και σαφώς και έχουν επηρεαστεί από το 83-82 και από τον τρόπο που ήρθε γνωρίζοντας πως σε μια τέτοια σειρά αυτό το μομέντουμ δεν είναι εύκολο να το ξαναβρείς. Από την άλλη ο κάθε Λάτισεβς, ή Βιατόρ που έχουν την ασυλία του «δικού μας» Κώστα Ρήγα θα συνεχίσουν να σφάζουν ολόκληρες ομάδες και εκατομμύρια κόσμου στο γόνατο.

Το δεύτερο ματς αν θέλετε την ταπεινή μου άποψη δεν θα έχει καμία σχέση με το πρώτο. Χθες ο Παναθηναϊκός έπρεπε να νικήσει και να αλλάξει άρδην τα δεδομένα. Αύριο ουδείς ξέρει τι θα γίνει. Εκτός και να γνωρίζουν να μας που όλοι όσοι αμφισβήτησαν τη μεγαλύτερη ομάδα της Ευρώπης.

ΥΓ: Είμαι περήφανος και τυχερός που έζησα αυτό το κοουτσάρισμα του Ομπράντοβιτς και του Ιτούδη μέσα από το γήπεδο. Η επιτομή του μπάσκετ.

ΥΓ1: Τον Ναβάρο τον θεωρώ τεράστιο παίκτη αλλά έχω σιχαθεί τον τρόπο που εκβιάζει τα φάουλ.

ΥΓ2: Ο Καλάθης για κάποιο λόγο βρίσκεται στον Παναθηναϊκό.

ΥΓ3: Παίκτη σαν τον Διαμαντίδη δεν έχει βγάλει ξανά το ευρωπαϊκό μπάσκετ.