Άπαξ και κοιτάζεις προς το λιμάνι είσαι τελειωμένος

Άπαξ και κοιτάζεις προς το λιμάνι είσαι τελειωμένος

Μετά την απόλυτα αναμενόμενη έκβαση στην υπόθεση Περπέρογλου, υπάρχουν δυο τινά. Από τη μία υπάρχει το συναισθηματικό κομμάτι και από την άλλη το επαγγελματικό. Από πού να ξεκινήσουμε;

Πάμε, στα… αισθηματικά που αγγίζουν και την καρδιά του μέσου οπαδού. Ο Παναθηναϊκός μοιάζει σα να πληρώνει την καλοσύνη του σε δήθεν, όπως αποδείχθηκε, δικά του παιδιά. Οι πράσινοι ανέκαθεν στήριζαν τα πρόσωπα της ομάδας τους, ωστόσο την τελευταία διετία αποδεικνύεται περίτρανα πως όλα αυτά είναι λόγια του αέρα. Για ποια φανέλα; Για ποια αγάπη; Για ποιο δέσιμο μιλάμε; Αυτά να με συγχωρείτε μοιάζουν τελικά με μαλακ… ανθρώπων που πιστεύουν στις «προσωπικές» σχέσεις (ήμουν και ‘γω ένας μαλά… από αυτούς).

Θα επαναλάβω το αγαπημένο μου σύνθημα «είναι τρέλα από μόνη της η πράσινη φανέλα». Υπάρχουν ελάχιστα, μα ελάχιστα ονόματα αθλητών που αξίζουν να ακουστούν σε κάποιο γήπεδο. Αυτό γιατί, πολύ απλά, πιστοί είναι ελάχιστοι. Οι άλλοι «πιστεύουν» μονάχα στο συμφέρον που τους πλάθουν εξωγενείς παράγοντες μέσα στο μυαλό (συνήθως οι ατζέντηδες).
 
 Για τον Σπανούλη τι να πούμε ξανά; Ο Παναθηναϊκός τον στήριξε λες και είναι «γιος» του, τον παρηγορούσε στην Αμερική, έσπασε όλους τους κανόνες, δίδοντας ένα εκατομμύριο σε ομάδα ΝΒΑ για να φέρει πίσω το δυστυχισμένο …τέκνο του. Το «ευχαριστώ»; Το έγραψε η ιστορία.
 
Τον Περπέρογλου, που αντιμετώπισε σοβαρότατο πρόβλημα υγείας, ο Παναθηναϊκός τον στήριξε με όλη του την αγάπη. Τον περίμενε έξι μήνες, δεν πήρε παίκτη στη θέση του, όλο το ΟΑΚΑ σηκώθηκε συγκινημένο να τον καλωσορίσει και εκείνος αποφάσισε να μιλήσει με το που τελείωσε η σεζόν με τον Ολυμπιακό. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, είχε τελειώσει για την οικογένεια του Παναθηναϊκού.
 
Επαγγελματικά, λοιπόν, δεν μπορείς να πεις σε έναν ιδιωτικό υπάλληλο, μην αλλάξεις εταιρεία. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του και εγώ προσωπικά ποτέ δεν θα κρίνω μια απόφαση ενός επαγγελματία (μόνο για τον Καλάθη είπα πως μοιάζει με αυτοκτονία). Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του.  
 
Ηθικά, όμως, να με συγχωρείτε αλλά έχω κάθε δικαίωμα να κρίνω πως τούτες τις ώρες που τίποτε δε μένει όρθιο σε αυτή τη χώρα, από τα «πρότυπα» θα περιμέναμε να γνωρίζουν τη λέξη …προδοσία (όποιος έχει ένσταση ας ανατρέξει στις συνεντεύξεις των ίδιων, όταν ανέλυαν την «τεράστια αγάπη» και την ευγνωμοσύνη τους στον σύλλογο). Ο Παναθηναϊκός απαριθμεί περισσότερους από δύο εκατομμύρια φιλάθλους, κύριοι. Αισίως 104 χρόνια ζωής και δεν σώθηκε, ούτε θα σωθεί από κανένα πρόσωπο. Άπαντες, εκτός από την ιδέα του Καλαφάτη, είναι αναλώσιμοι. Για αυτό, όπως και το καλοκαίρι του ’10, έτσι και τώρα θα επαναλάβω την ίδια θέση. Δεν αξίζει ούτε να ασχοληθεί κανείς. Σιγά τα ωα…Αλβέρτη, Διαμαντίδη, Τσαρτσαρή δε βρίσκεις εύκολα και αυτούς ο Παναθηναϊκός τους έχει στο σπιτικό του.
 
Πάμε στο τρίτο κομμάτι. Αυτό αφορά τους ατζέντηδες. Τα πράγματα είναι απλά. Στην Ελλάδα, υπάρχουν δύο μεγάλα «μαγαζιά». Το καθένα απαριθμεί περί τους 14 παίκτες. Πόσους θα αλλάζει το χρόνο; Δύο, τρεις, άντε τέσσερις. Όταν στο ένα, λοιπόν, θα σε ρωτούν «έχετε κράτηση κύριε» και θ’ απαντάς «όχι», θα πέφτει «πόρτα». Θ’ αλλάξουν πάλι τα πράγματα και θα στενέψει η κάνουλα. Για την ώρα, κάποιοι είναι τουλάχιστον ανεπιθύμητοι από την ομάδα.

ΥΓ: Για το περιστατικό με την πέτρα στο πούλμαν και τον παραλίγο σοβαρό τραυματισμό του Στράτου, δε χρειάζεται να πούμε κάτι. Εξάλλου, αυτό δεν έχει σχέση με τον αν αγαπάς και αν σέβεσαι ένα σύλλογο. Στην τελική θα σου πουν κάποιοι «δεν πήγαινε για σένα» και δεν θα τρέχει κάστανο!
 
ΥΓ1: Από εδώ και στο εξής θα είναι προτιμότερο και οι παίκτες να είναι πιο προσεκτικοί στις δηλώσεις τους. Δε χρειάζεται να «πουλάς» αυτά που θέλουν ν’ ακούσουν οι οπαδοί αν δεν το νιώθεις και αν δεν μπορείς να το υπερασπιστείς.
 
ΥΓ2: Για να μην παρεξηγούμαστε, ούτε υποδείξεις κάνουμε, ούτε μαθήματα. Άλλο να έχεις παίξεις στον Παναθηναϊκό ή, τον Ολυμπιακό και να επιστρέφεις μετά από χρόνια στην Ελλάδα. Άλλο, να είσαι μεταξύ των δύο και να επιλέγεις και άλλο να είσαι μέλος της μίας ή, της άλλης ομάδας και να μιλάς και με τον απέναντι.

ΥΓ3: Ένα ακόμη ερώτημα ρε μάγκες. Τόσα χρόνια φώναζαν από τον Ολυμπιακό πως η ομάδα τους αδικείται κατάφωρα και ο Παναθηναϊκός τα έπαιρνε όλα με δόλιους τρόπους. Ε, και κάλτσες να πετάξει (που λέει ο λόγος) ο Παναθηναϊκός θα πάει να τις πάρει.


Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.



Μπάγερν Μονάχου - Παναθηναϊκός 85-78: Σκληρή ήττα που τον αφήνει πίσω
Μπάγερν Μονάχου - Παναθηναϊκός 85-78: Σκληρή ήττα που τον αφήνει πίσω
Μεταγραφές, Πανσερραϊκός: Έριξε… βόμβα με Τεϊσέιρα!
Μεταγραφές, Πανσερραϊκός: Έριξε… βόμβα με Τεϊσέιρα!
Euroleague: Έφυγαν με «διπλά» Βίρτους και Μπασκόνια
Euroleague: Έφυγαν με «διπλά» Βίρτους και Μπασκόνια
Μπάγερν Μονάχου – Παναθηναϊκός AKTOR: Στις εξέδρες ο Μάρκους Μινχ!
Μπάγερν Μονάχου – Παναθηναϊκός AKTOR: Στις εξέδρες ο Μάρκους Μινχ!
©2011-2026 Onsports.gr - All rights reserved