Ο Μπεν Σίμονς σε μια τελευταία μάχη που δεν διάλεξε

Είναι στιγμές που ο αθλητισμός σε αναγκάζει να αφήσεις στην άκρη τις απόψεις σου για έναν αθλητή και να κοιτάξεις απλώς τον άνθρωπο πίσω από τη φανέλα, όπως γίνεται τις τελευταίες ώρες με το άλλοτε νο.1 του ντραφτ στο ΝΒΑ, Μπεν Σίμονς. Και όσο κι αν ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε την κατάσταση στους Φιλαδέλφεια 76ers μάς έκανε να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά, είναι δύσκολο να μη νιώσεις κάτι βλέποντας την καριέρα του να απειλείται ξανά, λίγο πριν προλάβει να την βάλει στο restart.

Ο Αυστραλός υπέστη ρήξη αχίλλειου τένοντα στην προπόνηση των Σακραμέντο Κινγκς και θα χάσει ολόκληρη τη σεζόν 2026/27 με το timing να είναι σκληρό, σχεδόν ανελέητο. Έπειτα από έναν χρόνο μακριά από τα παρκέ, έχοντας επιλέξει να επικεντρωθεί στην αποκατάσταση και στην προσπάθεια να επιστρέψει σε αγωνιστική κατάσταση, είχε επιτέλους βρει μια ομάδα πρόθυμη να του δώσει μια ευκαιρία.

Μόνο που τώρα πρέπει να αρχίσει ξανά από την αρχή.

Μία τελευταία ευκαιρία που δεν πρόλαβε να γίνει πραγματικότητα

Το Νο. 1 του draft του 2016, ο Rookie of the Year το 2018 και τρεις φορές All-Star, είχε πραγματικά όλα τα φόντα για να πρωταγωνιστήσει στο NBA. Με ένα κορμί φτιαγμένο για να κυριαρχεί, εξαιρετική αντίληψη του παιχνιδιού, δημιουργία, άμυνα και την ικανότητα να κάνει τους συμπαίκτες του καλύτερους, πλεονεκτήματα που έκρυβαν σε μεγάλο βαθμό την έλλειψη σουτ που είχε.

Κάπου στην πορεία, όμως, η ιστορία του πήρε διαφορετική τροπή. Οι τραυματισμοί, τα προβλήματα στη μέση, η παρατεταμένη απουσία και η δύσκολη υπόθεση των Σίξερς τον απομάκρυναν από την εκδοχή του που έμοιαζε έτοιμος να διεκδικήσει μια θέση ανάμεσα στους κορυφαίους.

Η φετινή σεζόν θα μπορούσε να είναι η ευκαιρία να ξαναγράψει ένα κομμάτι αυτής της ιστορίας καθώς οι Κινγκς τού προσέφεραν μονοετές συμβόλαιο, αφού πρώτα είδαν θετικά δείγματα στις δοκιμαστικές προπονήσεις, ενώ στην preseason έδειξε ορισμένα σημάδια ζωής, με αποκορύφωμα τους 14 πόντους, τα 8 ριμπάουντ και τις 7 ασίστ απέναντι στους Σαν Αντόνιο Σπερς.

Σίγουρα δεν είναι αρκετά για να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι θα γινόταν ξανά ο παίκτης που ξέραμε, σίγουρα όμως μας έδωσαν την αίσθηση ότι θα ευχαριστηθούμε αρκετά αυτό που θα δούμε από εκείνον τη νέα σεζόν. Και αυτό ακριβώς είναι που πονάει περισσότερο.

Δεν χρειάζεται να τον συμπαθείς για να θέλεις να επιστρέψει

Ας είμαστε ειλικρινείς, ο Αυστραλός δεν έχει περάσει τα τελευταία χρόνια μέσα σε ένα σύννεφο καθολικής συμπάθειας, και σε αυτό οφείλεται η ιστορία του με τους Σίξερς, η αποχώρησή του από την ομάδα και ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε εκείνη η περίοδος. Πολλοί φίλαθλοι έφτασαν να τον αντιμετωπίζουν περισσότερο ως σύμβολο μιας απάτης παρά ως έναν μπασκετμπολίστα που δεν κατάφερε να εκπληρώσει τις προσδοκίες.

Δεν χρειάζεται να διαγράψουμε τίποτα από όλα αυτά. Ούτε να προσποιηθούμε ότι όσα συνέβησαν δεν έχουν σημασία.

Υπάρχει, όμως, διαφορά ανάμεσα στο να κρίνεις έναν αθλητή για τις επιλογές του και στο να θέλεις να τον δεις να χάνει οριστικά τη μάχη με το ίδιο του το σώμα. Το πρώτο είναι μέρος του αθλητισμού, το δεύτερο δεν χρειάζεται να αποτελεί επιθυμία κανενός. Γιατί πέρα από τα συμβόλαια, τα εκατομμύρια, τις κριτικές και τις συζητήσεις στα social media, υπάρχει ένας άνθρωπος που προσπαθεί να επιστρέψει σε αυτό που αγαπά και στο οποίο έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής του.

Και όταν αυτός ο άνθρωπος βλέπει μια νέα προσπάθεια να καταρρέει πριν καν ξεκινήσει, το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να του αναγνωρίσεις το δικαίωμα να προσπαθήσει ξανά.

Ο ίδιος ο Σίμονς έδωσε τον τόνο με το μήνυμά του…

Η ρήξη αχίλλειου είναι μια σοβαρή δοκιμασία για κάθε αθλητή, ειδικά για κάποιον με το ιστορικό του Σίμονς. Δεν γνωρίζουμε αν και πότε θα μπορέσει να επιστρέψει σε επίπεδο NBA και κανείς δεν μπορεί να του υποσχεθεί ότι η επόμενη προσπάθεια θα είναι επιτυχημένη. Αλλά ας μην τελειώσουμε την ιστορία του πριν τελειώσει ο ίδιος να τη γράφει.

Μακάρι να βρει τη δύναμη, την υπομονή και την υγεία για να επιστρέψει. Μακάρι να τον ξαναδούμε στο παρκέ, ακόμη κι αν δεν είναι ποτέ ξανά ο παίκτης που περιμέναμε. Και μακάρι, την επόμενη φορά που θα μιλήσουμε για τον Μπεν Σίμονς, να διαφωνούμε για τις αποφάσεις του στο παιχνίδι, για τις πάσες του, για την άμυνά του και για το αν μπορεί να βοηθήσει την ομάδα του.

Γιατί θα σημαίνει ότι έχει επιστρέψει εκεί όπου ανήκει, αρκεί α καταφέρει να αποδείξει στον εαυτό του ότι μπορεί να σηκωθεί ξανά.