Ντρέπομαι, άρα υπάρχω
Πέσατε από τα σύννεφα με όσα διαβάζετε το τελευταίο διήμερο ε; Ακόμα και αν είχατε υπόνοιες ότι κάτω στραβό συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο ή ακόμα και αν ήσασταν σίγουροι, τέτοιο πράγμα δεν το περιμένατε.
Και όσο συνεχίζετε να διαβάζετε και να ενημερώνεστε, τόσο μεγαλύτερη είναι η απέχθεια που νιώθετε για αυτό που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να μας διασκεδάζει, να μας ψυχαγωγεί και να μας βάζει στη διαδικασία να πειράζουμε ο ένας τον άλλο, να συζητάμε, να ανταλλάζουμε απόψεις.
Πιστέψτε με, ακόμα και εμείς, οι αθλητικοί συντάκτες, που ασχολούμαστε όλη μέρα με τη μπάλα και ξέρουμε το κατιτίς παραπάνω από το παρασκήνιο, δεν περιμέναμε τέτοια βρώμα. Ειλικρινά. Συζητάμε μεταξύ μας σήμερα και σιχαινόμαστε τους εαυτούς μας γιατί αυτό που υπηρετούμε δεν μας αντιπροσωπεύει. Δεν είναι αυτό που ονειρευόμασταν όταν αποφασίζαμε να ακολουθήσουμε αυτό το επαγγελματικό μονοπάτι, για το οποίο αρκετοί πιστεύουν ότι έχει χρήμα, αλλά η αλήθεια είναι ότι το χρήμα είναι για τους λίγους. Όχι για τους πολλούς. Οι πολλοί το βλέπουν ως χόμπι και χαίρονται που έκαναν το χόμπι τους δουλειά. Σήμερα όμως δεν χαίρεται κανένας μας.
Είναι καλό όμως ότι ντρεπόμαστε. Σημαίνει ότι υπάρχουν όρια, ότι υπάρχει κρίση, ότι υπάρχει αξιοπρέπεια. Όπως καλό είναι που αυτή η ιστορία πήρε τον δρόμο της. Λένε ότι όταν φτάσεις στον πάτο, δεν έχεις πια τίποτα να χάσεις. Μόνο καλύτερες μέρες μπορούν να ξημερώσουν. Αυτή τη φορά, δεν ξέρω γιατί, αλλά είμαι αισιόδοξος. Πιστεύω ότι αν δεν επρόκειτο να αλλάξει κάτι, το κράτος, η αστυνομία, οι Εισαγγελείς, δεν θα έμπαιναν σε αυτή τη διαδικασία. Πολύ απλά γιατί αν δεν ακολουθήσουν κυρώσεις, τότε θα εκτεθεί πολύς κόσμος.
Θυμηθείτε ωστόσο κάτι. Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από το ποδόσφαιρο. Αυτές τις μέρες θα καθοριστούν πολλά για το μέλλον όλων μας. Και δεν πρέπει να χάσουμε την ουσία, δεν πρέπει να ξεχάσουμε τα πραγματικά προβλήματα. Το Μεσοπρόθεσμο, την ανεργία, τη φτώχεια, την τρόικα και τις επιταγές της. Γι αυτό λοιπόν, «ξεράστε» σήμερα με το θαυμαστό ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά από αύριο αφήστε το στην τύχη του και ασχοληθείτε με τα σοβαρά θέματα που σας και μας αφορούν.
@ Ελπίζω οι πιο σκληροπυρηνικοί από εσάς να καταλάβατε πόσο μεγάλη μαλ… είναι να σκοτώνεσαι στους δρόμους, στα γήπεδα, στα κλαμπ και στις πλατείες.
