Ας παίξει ο εγωισμός…
Έτσι όπως τα κατάφερε ο Παναθηναϊκός, παίζει τελικό στον Βόλο. Όχι αστεία, τελικός… Champions League είναι το ματσάκι, μετά την διπλή αυτοκτονία στα προηγούμενα παιχνίδια.
Και φυσικά, πας να παίξεις στην έδρα της ομάδας του Μπέου, που σε περιμένει με… ανοιχτές αγκάλες. Ήδη το έχει ονειρευτεί πως θα είναι αυτός ο άνθρωπος που θα στερήσει από τους «πράσινους» τον τελευταίο τους στόχο, δεδομένο είναι.
Οι μνήμες απ’ όσα είχαν γίνει εκεί στο ματς πρωταθλήματος, είναι νωπές. Εμπρηστικές δηλώσεις, ball boys που… χάθηκαν στο Πανθεσσαλικό, μπάλες που ως δια μαγείας έπεφταν στο χορτάρι, δύο κόκκινες κάρτες και πάει λέγοντας. Η αποθέωση του ποδοσφαίρου με λίγα λόγια. Το θέμα είναι, όλα αυτά να τα έχουν στο μυαλό τους και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές του «τριφυλλιού». Για να ξυπνήσει επιτέλους ο εγωισμός τους. Για να παίξουν σαν Παναθηναϊκός και να τελειώσουν μια και καλή το παραμυθάκι αυτό. Συγνώμη κιόλας, αλλά είναι αστείο να έχουμε κάνει ντέρμπι τα ματς με τον Ολυμπιακό Βόλου. Ξεχάστε λοιπόν τους βαθμούς, ξεχάστε τους στόχους, ξεχάστε τα πλέι οφ, ξεχάστε τα πάντα. Παίξτε απλά για την πάρτη σας. Παίξτε για να απαντήσετε σε αυτόν που σας προσβάλει, σε αυτόν που ήταν, είναι και θα είναι απέναντι σε κάθε σας προσπάθεια. Για να δείξετε πάνω απ’ όλα ότι διαθέτετε ψυχή.
Φυσικά, υπάρχει κι ένας ακόμη παράγοντας σημαντικός για την έκβαση του ματς. Η διαιτησία. Μέχρι τώρα, τα πεναλτάκια… πνίγηκαν, οι κόκκινες δεν βγήκαν και η ζωή συνεχίζεται για όλους. Τώρα γιατί περιμένουμε να γίνουν πάνω κάτω τα ίδια και στον Βόλο, δεν ξέρουμε! Λέτε να έχουμε κληρονομικό χάρισμα; Ίσως…
Τα ρέστα σου παίζεις στον Βόλο. Για να μείνεις ζωντανός στο κυνήγι του Champions League. Και θεωρούμε πως αν φύγεις από την Μαγνησία με το διπλό, θα το καταφέρεις. Αλλά το μπλόκο που θα στηθεί εκεί, θα είναι μεγάλο. Όχι όμως και αξεπέραστο για τον Παναθηναϊκό. Επαναλαμβάνουμε, για τον Παναθηναϊκό. Επειδή αυτό το πράγμα που είδαμε στα δύο πρώτα ματς, τόσο ως εικόνα ομάδας, όσο και ως αποδέκτης διαιτητικών συμπεριφορών, μόνο Παναθηναϊκός δεν ήταν…