Για Τετάρτες σαν κι αυτή…

Αρχίζουν να ασχολούνται από τον ημιτελικό και… έπειτα. Οι οπαδοί των μικρότερων ομάδων, αυτοί δηλαδή που έχουν επιλέξει πιο… δύσκολο δρόμο καθώς οι διακρίσεις είναι σπάνιες, κρατούν εντελώς διαφορετική στάση. Και όσο οι ομάδες τους προχωρούν, τόσο τους ανοίγει η όρεξη.

Οι φίλοι του Ατρομήτου και του Ολυμπιακού Βόλου λοιπόν, αδημονούν για τα μεταξύ τους παιχνίδια και τα περιμένουν από την ημέρα που τα συγκροτήματα των Δώνη και Τσιώλη (τότε) πήραν το εισιτήριο αφήνοντας εκτός τους Διαγόρα και Κέρκυρα αντίστοιχα.

Κι όσο οι μέρες περνούσαν, τόσο μεγαλύτερη γινόταν η ανυπομονησία τους. Στην ουσία, ζουν και αναπνέουν για Τετάρτες σαν και την αυριανή και την προοπτική που κρύβουν. Στο Περιστέρι και στον Βόλο όλοι συζητούν εδώ και ένα εικοσαήμερο για τους ημιτελικούς. Λογικό.

Ο μεν Ολυμπιακός Βόλου συμμετέχει για πρώτη φορά στην ιστορία του σε αυτή τη φάση της διοργάνωσης, αφού τις προηγούμενες έξι φορές που αγωνίστηκε σε προημιτελικά, απέτυχε. Ο δε Ατρόμητος, έχει ξαναδώσει το παρών σε ημιτελικά δις. Τόσο όμως το 1992 κόντρα στον Ολυμπιακό, όσο και το 2008 κόντρα στον Αρη, τα προγνωστικά δεν ήταν υπέρ του. Και δυστυχώς για τους φίλους του, επαληθεύτηκαν.

Το γήπεδο του Περιστερίου θα φιλοξενήσει σε λίγες ώρες δύο ομάδες που μας έχουν συνηθίσει σε καλό ποδόσφαιρο. Που πρώτο στόχο έχουν να δημιουργήσουν και όχι να καταστρέψουν. Και γι’ αυτό περιμένουμε καλό και πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι. Που θα γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρον, αν και όταν σημειωθεί το πρώτο γκολ.

Αν το πετύχει ο γηπεδούχος (Ατρόμητος), ο φιλοξενούμενος σίγουρα θα βρεθεί υπό σύγχυση. Υπό την έννοια ότι από τη μία θα θέλει να ανταποδώσει για να αποκτήσει προβάδισμα ενόψει του επαναληπτικού, από την άλλη θα φοβηθεί το ρίσκο γιατί ένα δεύτερο γκολ θα μειώσει κατά πολύ τις πιθανότητές του.

Αν το σημειώσει ο Βόλος από την άλλη, ο Ατρόμητος θα αναγκαστεί να ανοιχτεί. Και το κακό γι αυτόν είναι ότι οι Θεσσαλοί ξέρουν να παίζουν όσο λίγες ομάδες στο πρωτάθλημα την κόντρα επίθεση.

Λεπτομέρειες. Το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι θα το δούμε όταν τελειώσει το πρώτο ματς. Το σημαντικό για τους Ατρόμητους και τους Βολιώτες είναι ότι εδώ και έναν μήνα, αλλά (εκτός απροόπτου και για τις επόμενες δύο εβδομάδες) ζουν σε έναν παράλληλο κόσμο.

Ζουν για τη στιγμή γνωρίζοντας ότι ανάλογες στιγμές δεν θα προκύψουν πολλές φορές στο μέλλον. Κι αυτή η ομορφιά, αυτό το συναίσθημα είναι που τους ανταμείβει για την απόφασή τους να διαλέξουν τον δύσκολο δρόμο. Να υποστηρίζουν τον Ατρόμητο και τον Ολυμπιακό Βόλου και όχι μια από τις μεγάλες ομάδες. Κάτι Τετάρτες σαν και αυτή είναι το όπιό τους…