Το 2026 η Ferrari οφείλει να θυμηθεί ποια είναι
Τα ψέματα και η ανυπομονησία παίρνουν σιγά-σιγά… πόδι για να αρχίσουν τα πραγματικά statements. Διότι το τριήμερο 6-8 Μαρτίου, στο Australian Grand Prix, η νέα σεζόν της Formula 1 δεν θα βρεθεί απλώς στην εκκίνησή της, θα σηκώσει αυλαία σε μια χρονιά που μοιάζει, ναι μεν αβέβαιη, κυρίως όμως με απόχρωση Scuderia.
Στο Άλμπερτ Παρκ, λοιπόν, την πίστα που το 1996 αντικατέστησε την Αδελαΐδα και έκτοτε έχει εξελιχθεί σε πασαρέλα ανάδειξης μονοθεσίων και πιλότων με χαρακτήρα, ο φετινός μύθος που ψιθυρίζεται στα paddocks είναι ένας: Ferrari.
Και είτε τη μισείς, είτε τη λατρεύεις, αυτή η συνθήκη μόνο καλό μπορεί να κάνει στο πρωτάθλημα.
Η χρονιά που επιβάλλεται να είναι κόκκινη
Μετά από τις δοκιμές σε Βαρκελώνη και Μπαχρέιν, τα δεδομένα δεν είναι απόλυτα. Πότε ήταν εξάλλου; Άλλοι δοκιμάζουν, και πολλοί ακόμα κρύβουν τις διαθέσεις τους. Παρόλα αυτά όμως η αίσθηση που κυριαρχεί είναι κόκκινης απόχρωσης και αυτό διότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια η Ferrari δείχνει ώριμη, συμπαγής και έτοιμη να χτυπήσει τίτλο.
Και όλα αυτά, προσοχή: Για πρώτη φορά από τη μέρα που ο Kimi Raikkonen έκανε τη μεγάλη ανατροπή το 2007, αφήνοντας δεύτερο τον Lewis Hamilton -ήταν το μεγάλο φαβορί- με McLaren τότε, και λίγο πιο πίσω τον Fernando Alonso επίσης με McLaren.
Και κάπου εδώ βρίσκεται η μεγάλη αλήθεια που κανείς τολμάει να ξεστομίσει δυνατά. Οι μεν αντι-Ferrari γιατί για συναισθηματικούς λόγους δεν θα το πουν ποτέ, οι μεν τιφόζι της Scuderia γιατί έχουν βαρεθεί να ξεκινάει κάθε σεζόν με ελπίδες και τελικά στο φινάλε η ομάδα τους αποκαρδιώνει.
Η Formula 1 χρειάζεται τη Ferrari διεκδικήτρια
Όχι συμπληρωματική, ούτε σαν ρομαντική ανάμνηση. Διεκδικήτρια. Γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχει πρωτάθλημα χωρίς Ferrari. Είναι σαν το Champions League χωρίς τη Ρεάλ Μαδρίτης ή την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, το ΝΒΑ χωρίς τους Lakers ή τους Celtics, την Ευρωλίγκα χωρίς την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Από το 1950 μέχρι σήμερα, η Scuderia είναι η μοναδική σταθερά, με το κοντέρ να γράφει 15 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών, 16 Κατασκευαστών, 248 νίκες, 254 pole positions και συνολικά 834 βάθρα. Αριθμοί που δεν είναι στατιστική, αλλά χρυσή κληρονομιά.
Όταν μια Ferrari περιπλανιέται στο grid, η F1 έχει νόημα. Όταν παλεύει για τίτλο, το πρωτάθλημα έχει παλμό. Είναι σαν τον main antagonist ή τον villain στις superhero movies. Καλός και εντυπωσιακός ο πρωταγωνιστής, ο villain όμως είναι αυτός που θα καθορίσει το αν άξιζε πραγματικά η ταινία.
Οι αντίπαλοι και η ανάγκη της ισορροπίας
Ναι, το grid του 2026 έχει 11 ομάδες, με την Cadillac να κάνει είσοδο και τη σεζόν να συνεχίζει αμέσως μετά τη Μελβούρνη με Κίνα και Σουζούκα, με Sprint format, κυρίως όμως, με άγνωστες ισορροπίες και πολλά ερωτήματα.
Η McLaren έρχεται με φόρα μετά το περσινό νταμπλ, η Mercedes-AMG Petronas αναζητά τη νέα εποχή μετά τα χρόνια της δικής της εποχή κυριαρχίας, ενώ η Red Bull Racing έχτισε δυναστεία στη σύγχρονη υβριδική εποχή και θέλει όσο τίποτα να κάνει το comeback μετά το εντυπωσιακό, περσινό finish του Max Verstappen.
Αλλά καμία από αυτές δεν είναι η κύρια αφήγηση, ούτε καν τα βασικά κεφάλαια. Η Ferrari είναι ολόκληρο το βιβλίο. Και όσο δυνατοί κι αν είναι οι υπόλοιποι, η αφήγηση δεν γράφεται χωρίς το κόκκινο μελάνι του Μαρανέλο, και συγκεκριμένα των Lewis Hamilton και Charles Leclerc.
Η F1 δεν χρειάζεται μια σεζόν μονολόγου, αλλά ένταση με διάρκεια, μεγαλύτερη και από περσινό φινάλε. Χρειάζεται τον ήχο των tifosi να ταξιδεύει από τη Μόντσα μέχρι τη Μελβούρνη και κυρίως τον φόβο των αντιπάλων όταν βλέπουν κόκκινο καθρέφτη. Το ενδιαφέρον με το 2026 είναι ότι μοιάζει να είναι η χρονιά της Ferrari, αλλά δεν της ανήκει ολοκληρωτικά. Και ίσως αυτό είναι το καλύτερο δυνατό σενάριο.
Μια Ferrari που κερδίζει αμαχητί δεν γράφει έπος, ακόμα και αν θυμόμαστε με νοσταλγία τις σεζόν που ο Michael Schumacher έγραφε τα πιο άνετα κεφάλαια του μύθου του. Μια Ferrari, όμως, που παλεύει, απαντά, επιστρέφει μετά από στρατηγικά λάθη και κερδίζει στη λεπτομέρεια, είναι μια ομάδα που δίνει νόημα στο σπορ.
Η Ferrari ως μέτρο σύγκρισης
Αν την κερδίσεις, αξίζεις, ειδικά αν το κάνεις στην κούρσα του τίτλου. Αν όμως απουσιάζει από τη διεκδίκηση, το πρωτάθλημα μικραίνει.
Στη Μελβούρνη, λοιπόν, στις 8 Μαρτίου, μπορεί να μην κρίνεται ο τίτλος, θα μπει ωστόσο, ο τόνος μιας ολόκληρης χρονιάς. Ειδικά αν τα κόκκινα μονοθέσια βγουν από το Άλμπερτ Παρκ με δήλωση ισχύος, όπως έχουν κάνει μέχρι στιγμής στα δοκιμαστικά, τότε το 2026 θα είναι η σεζόν που η Formula 1 θα ξαναβρεί την καρδιά της.
Δεν έχει σημασία αν θα το πάρει τελικά η Ferrari, φτάνει να το παλέψει μέχρι το τέλος. Και κάποια στιγμή είναι βέβαιο ότι θα βρεθεί ξανά εκεί που ανήκει.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, ό,τι κι αν λένε οι αριθμοί, ό,τι κι αν δείχνουν τα simulations, όποια κι αν είναι η στρατηγική, υπάρχει μία αδιαπραγμάτευτη αλήθεια: Ότι η Formula 1 δεν υπάρχει χωρίς τη Ferrari.
Και αυτό σας το υπογράφει ένας fan της McLaren.
