Ο λαγός και η χελώνα

Εκ πρώτης όψεως δεν θα τον έλεγες παρά ένα συνηθισμένο λαγό έχοντας ενστερνιστεί όλες εκείνες τις συνήθειες που κάνουν ένα λαγό να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα του δάσους, με ίσως πιο ανεπτυγμένη την αίσθηση του πειράγματος και του χιούμορ, όπως αυτός το αντιλαμβανόταν.

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό λοιπόν, ρεμβάζοντας έξω από τη φωλιά του, απολάμβανε φρέσκο χορταράκι και καρότα ώσπου υπέπεσε στην αντίληψή του μια χελώνα να κάνει τον πρωινό της περίπατο λίγο πιο πέρα. Τόσο αστείο του φάνηκε το περπάτημά της που σταμάτησε για λίγο να μασουλάει και επιδόθηκε σε ατάκες τύπου «είσαι πιο αργή από την ομίχλη και το σαλιγκάρι μαζί» και άλλα τέτοια όμορφα ανάλογου επιπέδου. Η χελώνα σταμάτησε, γύρισε προς το λαγό και με ύφος περίσσιο από αυτό που θα της επέτρεπε η κατάστασή της, του είπε:
«Τι θα έλεγες να τρέξουμε σε έναν αγώνα δρόμου για να δούμε ποιος είναι πιο γρήγορος; Εγώ, εσύ και το σαλιγκάρι.»
Αυτό ήταν! Ο λαγός έπεσε κάτω και άρχισε να χτυπιέται από τα γέλια. Βλέποντας όμως πως η χελώνα παρέμενε σοβαρή και κάθε άλλο παρά πλάκα έκανε, αποδέχθηκε τελικά την πρωτοφανή πρόκληση.

Χόρτα και νεράκι

Με την σύμφωνη γνώμη του σαλιγκαριού που δεν είχε τίποτα να χάσει παρά μόνο να κερδίσει μπορούσε από κάτι τέτοιο, ο αγώνας ορίστηκε τελικά για την επομένη στις τρεις το μεσημέρι ώρα Αγγλίας. Η είδηση ότι τα τρία αξιοπρεπή και φυτοφάγα ζώα (αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν ντοπαρισμένα) αποφάσισαν να τρέξουν επίσημα σε αγώνα δρόμου, έκανε το γύρο του δάσους και δεν άφησε κανέναν αδιάφορο.
Σε λίγο ξημέρωνε και πολύ πριν το τελευταίο αστέρι γίνει πλέον δυσδιάκριτο, έξω από το γραφείο στοιχημάτων της αλεπούς η ουρά ήταν μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Όλοι ήθελαν να προλάβουν να ποντάρουν το «άχαστο» του λαγού πριν το υπερτιμημένο 1,30 «φορτωθεί» και πέσει στα τάρταρα, ενώ δεν έλειψαν και οι πιο ρισκαδόροι με πιο μεγαλεπήβολους στόχους που πόνταραν στο 5,50 της χελώνας «πατώντας» στην παράδοση. Παραδόξως, τελικά δεν έμεινε κανείς παραπονεμένος και αφού όλα τα ζώα πόνταραν από το υστέρημά τους αποβλέποντας ως επί το πλείστον στο μικρό αλλά σίγουρο κέρδος, επιδόθηκαν σε καλαμπούρι και καφενειακού τύπου συζητήσεις λίγο πριν την έκβαση του πιο παλιού γκραν πρι της ιστορίας.
Η προγραμματισμένη εκκίνηση, παρά τον καυτό ήλιο, δόθηκε χωρίς καθυστέρηση και ο λαγός επιβεβαιώνοντας τον τίτλο του φαβορί έφυγε πρώτος με φοβερή ταχύτητα. Η χελώνα ακολούθησε (τρόπος του λέγειν) αργά αλλά σταθερά, ενώ το σαλιγκάρι παρέμεινε στη θέση του. Μόλις απομακρύνθηκε λίγο η χελώνα και μαζί της όλες οι κάμερες και τα βλέμματα, το σαλιγκάρι έβγαλε το κινητό του και άρχισε να μιλάει με τον προπονητή του. «Πώς θα γίνει να κερδίσουμε;» , του είπε το σαλιγκάρι έχοντας στο μυαλό του πλέον την υπέρβαση.
«Όλα εξαρτώνται από το λαγό», είπε εκείνος.

Μα για 1,30;

Ο λαγός είχε αφήσει τους άλλους δυο αρκετά πίσω και μείωσε το ρυθμό του. Τι θέλω εγώ και τρέχω για ένα και τριάντα απόδοση, σκέφτηκε. Έβγαλε και αυτός το κινητό του για να μιλήσει με το γραφείο μπουκ.
«Έλα», είπε συνωμοτικά,
«Εγώ είμαι, πως πάει το σαλιγκάρι;».
«Δεν έχει καμία πιθανότητα» είπε η αλεπού.
«Σου είπα να στοιχηματίσεις στη χελώνα. Είσαι επιπόλαιος, άπληστος και κυνηγάς το εύκολο κέρδος». Ο λαγός δεν απάντησε.
« Και ο παππούς σου τότε, πριν πολλά χρόνια στοιχημάτισε στη χελώνα και μετά έπεσε και κοιμήθηκε στη μέση της διαδρομής.»
«Τι να κάνω τώρα;» αναρωτήθηκε ο λαγός.
«Ξεκουράσου λίγο, εμείς παρακολουθούμε τη χελώνα και αν δούμε ότι σε φτάνει θα πάρω να σε ενημερώσω» πήρε απάντηση.
Ο λαγός έπεσε σε βαθιά συλλογή και όλα έδειχναν ότι θα τον έπαιρνε ο ύπνος. Η χελώνα δεν είχε κινητό μαζί της, ούτε έδειχνε να ενδιαφέρεται για τα προγνωστικά. Έτρεχε με τον αργό και μεθοδικό τρόπο της ελπίζοντας ότι κάπου θα συναντήσει το λαγό να κοιμάται. Είχε διακρίνει μία υποψία νύστας στα μάτια του.
Το σαλιγκάρι δεν σταμάτησε να μιλάει στο κινητό. Εκείνη τη στιγμή πήρε ένα καινούριο τηλεφώνημα και τον ενημέρωσαν ότι ο λαγός κοιμήθηκε όπως αναμενόταν. Το σαλιγκάρι ξαναμίλησε με το γραφείο στοιχημάτων.
«Πως πάει παιδιά; Την έχω σίγουρη τη νίκη σήμερα», είπε με τόσο αβάσιμη όσο και υπέρμετρη αισιοδοξία στην αλεπού και την παρέα της που κοίταζαν τον αγώνα στην τηλεόραση.
Σε αυτό το γραφείο κανείς δεν είχε ποντάρει στο 10 του σαλιγκαριού, ούτε καν οι πιο απελπισμένοι.

Ανακούφιση μέχρι το καβούκι

Η χελώνα συνέχισε να περπατάει και πλησίαζε να καλύψει τα τρία τέταρτα της απόστασης. Ο λαγός κοιμόταν και περίπου σ' αυτό το σημείο, η χελώνα πέρασε μπροστά του νιώθοντας μια ανακούφιση.
Το σαλιγκάρι δεν το κούνησε από την αφετηρία. Χτύπησε το κινητό του και απάντησε στη γλώσσα των στοιχημάτων.
«Εδώ η μπόμπα η καλή, ποιος είναι παρακαλώ;»
Η φωνή από την άλλη πλευρά του είπε ότι δεν υπήρχε ελπίδα, η χελώνα προπορευόταν, ο λαγός είχε κοιμηθεί και το παραμύθι θα επαναλαμβανόταν προς μεγάλη χαρά όσων πόνταραν στη χελώνα. Ευχάριστα νέα σκέφτηκε το σαλιγκάρι και έκλεισε το τηλέφωνο.
Ως εδώ τα πράγματα είχαν εξελιχθεί όπως προγραμμάτιζαν και είχαν στο μυαλό τους όλοι εκτός των περισσότερων τζογαδόρων. Το μεγάλο φαβορί, ο λαγός που μπορούσε να καθαρίσει τον αγώνα μέσα σε λίγα λεπτά, είχε κοιμηθεί, η χελώνα συνέχιζε ακάθεκτη το δρόμο της προς τον τερματισμό ενώ το σαλιγκάρι είχε αρκετό χρόνο για να σκεφθεί κάτι και να «κλέψει τη νίκη».
Τότε ήταν που τον ειρμό των σκέψεων του σαλιγκαριού διέκοψε απρόσμενα μια καινούρια κλήση με απόκρυψη αυτή τη φορά.
«Κοίτα δεξιά σου και θα δεις ένα ασθενοφόρο», είπε μια βραχνή φωνή με το σαλιγκάρι να μένει αποσβολωμένο, αλλά συνάμα σκεπτικό ακούγοντας μόνο τον μακρόσυρτο μονότονο ήχο της πεσμένης γραμμής.
«Υπάρχει ασθενοφόρο στον τερματισμό;» ρώτησε χωρίς άλλο χάσιμο χρόνου. Όχι δεν υπήρχε του είπαν και αμέσως σκέφτηκε να ακυρώσει τον αγώνα. Αιτιολογία; Δεν τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας! Τότε σήκωσε για άλλη μια φορά το τηλέφωνο ώστε να ενημερώσει τον προπονητή του για την ευφυή ιδέα που νόμιζε πως είχε συλλάβει μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Το ασθενοφόρο

Ο προπονητής του όμως είχε άλλη γνώμη και ήταν αυτός που τον προέτρεψε να ανέβει στον προφυλακτήρα του ασθενοφόρου, ώστε αυτό να τον οδηγήσει πρώτο και νικητή στον τερματισμό! Όπως ήταν φυσικό άφησε μια για πάντα πίσω την δική του ιδέα και αφιερώθηκε στο στόχο του που ήταν πλέον πιο υλοποιήσιμος από ποτέ.
Η χελώνα πλησίαζε στο τέρμα. Ο λαγός έβλεπε στον ύπνο του χιλιάδες ευρώ, το ασθενοφόρο πέρασε με ταχύτητα ουρλιάζοντας μπροστά του και τον ξύπνησε. Κατευθυνόταν προς το τέρμα σε μια προσπάθεια να είναι εκεί πριν τερματίσουν οι αθλητές και ακυρωθεί ο αγώνας.
Ο λαγός ξύπνησε απότομα με ένα αίσθημα ηθικής πλέον να τον διακατέχει. Τα είχε ξαφνικά βρει με τον εαυτό του, δεν έπρεπε να την πατήσει ξανά και είχε έρθει επιτέλους η ώρα να κερδίσει ο πιο γρήγορος. Προς στιγμή και ενστικτωδώς τα συναισθήματα και οι αξίες του αντιστάθμιζαν τις σκέψεις και τα «ψεύτικα» όνειρα των ευρώ. Χωρίς χάσιμο άλλου πολύτιμου χρόνου, ακολούθησε το ασθενοφόρο με όλη του τη δύναμη...

Η σειρήνα

Η χελώνα ακούγοντας τη σειρήνα και σίγουρη πλέον ότι ξύπνησε τον λαγό, προσπάθησε να επιταχύνει το βήμα της. Το τέρμα ήταν μόλις ελάχιστα μέτρα. Το ασθενοφόρο προσπέρασε τη χελώνα και εκείνη έριξε ένα απελπισμένο βλέμμα προς τα πίσω να δει το λαγό. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή το σαλιγκάρι γλίστρησε στη γραμμή τερματισμού και το ξέσπασμα απογοήτευσης των θεατών έκαναν τη χελώνα να κοιτάξει προς τα κει. Ενώ ο λαγός πλησίαζε με φοβερή ταχύτητα, εκείνη είδε το σαλιγκάρι να τερματίζει και θα πάθαινε ανακοπή αν δεν έβαζε τα δυνατά της να βγει τουλάχιστον δεύτερη. Το σαλιγκάρι ήταν ξεκάθαρα πρώτο και η χελώνα με το λαγό περίμεναν το φώτο φίνις για να βρεθεί ο λαγός δεύτερος και η χελώνα τρίτη.
Τα υπόλοιπα ζώα, που ζήτησαν ακύρωση ή ακόμα και επανάληψη του αγώνα, δεν βρήκαν ποτέ το δίκαιο τους μην μπορώντας να αντιμετωπίσουν τα «παραθυράκια» των κανονισμών και τις νομικές κωλυσιεργίες, ενώ η αρμόδια αρχή, μη δεχόμενη επίσημη καταγγελία από τους μπουκ, (μόνο τότε είναι δυνατόν να βγουν στη φόρα οι στημένοι αγώνες και πώς θα έκαναν κάτι τέτοιο κερδισμένοι;) δεν διέταξε ουσιαστικά ποτέ καμιά επίσημη έρευνα.
Έτσι έκτοτε, οι προσπάθειες των «κουβαδιασμένων» αλλά και απελπισμένων ζώων να σβήσουν την ακόρεστη δίψα τους για «ρεφάρισμα», δεν μπορούσαν παρά να αναδείξουν την αλεπού ως τη σύγχρονη βασίλισσα του δάσους• χωρίς αυτό πλέον να πέφτει στην ανάγκη του «ξεπερασμένου» βασιλιά που ζει με δανεικά από τοκογλύφους.
Όσο για το σαλιγκάρι, πείστηκε ότι βρήκε επιτέλους τη θέση που του αρμόζει στο βασίλειο των ζώων και παρόλο που σχεδόν κανείς ουσιαστικά δεν αποδέχθηκε ποτέ την νίκη του, κυκλοφορεί πλέον με άλλον αέρα ιδιαίτερα όταν περνά μπροστά από τη χελώνα που ακόμα ψάχνει να βρει τι έφταιξε και τελικά όλα πήγαν στραβά.
Φήμες θέλουν τον λαγό, που από τότε δεν τον ξαναείδε κανείς, να στέλνει καρτ ποστάλ στην αλεπού από διάφορα εξωτικά μέρη της γης. Δεν θα μπορούσαν παρά να απεικονίζουν την αφεντιά του, ξαπλωμένη σε σέζλονγκ να απολαμβάνει κοκτέιλ πλαισιωμένος από αιθέριες υπάρξεις.

Υ.Γ.1 Αν τυχών αναρωτιέστε τι κάνει ο Αίσωπος αυτές τις μέρες, είναι ένας ηλικιωμένος κύριος που ουκ ολίγες φορές συναντά τον Μορφέα μπροστά από την τηλεόραση περιμένοντας τις σελίδες του τελετέξτ επιτέλους να αλλάξουν καθώς δεν έβλεπε με καλό μάτι, ούτε εξοικειώθηκε ποτέ με το ίντερνετ και την τεχνολογία.

Υ.Γ.2 Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις μπορεί και να μην είναι απλά συμπτωματική.