Ο πρωτάρης κι ο παλιός
Ενθουσιασμένοι από την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής δηλώνουν ο 21χρονος Πετρούνιας και ο 32χρονος Τσολακίδης.
Με δύο χάλκινα μετάλλια επιστρέφει η ελληνική αποστολή της ενόργανης γυμναστικής από το Βερολίνο, όπου ολοκληρώθηκε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Πρωταγωνιστές των ελληνικών επιτυχιών ένας… πρωτάρης, ο Λευτέρης Πετρούνιας κι ένας… παλιός, ο Βασίλης Τσολακίδης.
Ο 21χρονος Πετρούνιας δήλωσε ενθουσιασμένος από την παρθενική διάκριση της καριέρας του: «Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος. Ένα όνειρό μου έγινε πραγματικότητα! Είναι η πρώτη μου μεγάλη διάκριση. Πιστεύω ότι η εκτέλεσή μου ήταν σχεδόν τέλεια. Ήξερα ότι θα τερμάτιζα ψηλά και από εκεί και πέρα, το χρώμα του μεταλλίου ήταν στο χέρι των κριτών. Αυτό το μετάλλιο το αφιερώνω στον σημερινό προπονητή μου, Δημήτρη Ράφτη, αλλά και στον προηγούμενο προπονητή μου, τον Καλίν Ζάρο. Επίσης, στην οικογένειά μου, στους φίλους μου και στην κοπέλα μου, που με ανέχτηκε τόσο καιρό!».
Για τον 32χρονο Τσολακίδη, η έννοια της «παρθενικής εμφάνισης» παραπέμπει στο… μακρινό παρελθόν, αφού ο σπεσιαλίστα του δίζυγου μετράει δέκα συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
«Το συναίσθημα της κατάκτησης ενός μεταλλίου είναι πάντοτε πολύ όμορφο. Είμαι πολύ χαρούμενος που ανέβηκα στο βάθρο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Είναι μια επιτυχία που ανεβάζει την ψυχολογία μου ενόψει του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος του Οκτωβρίου. Δεν έμεινα ενθουσιασμένος από την εκτέλεση του προγράμματός μου στον τελικό, αλλά σ’ αυτή τη διοργάνωση σημασία είχε να πάρω ένα μετάλλιο. Γι’ αυτό και δεν παρουσιάσαμε το νέο, δύσκολο πρόγραμμα που ετοιμάζω για το Παγκόσμιο», είπε ο Βασίλης Τσολακίδης και πρόσθεσε:
«Το γεγονός ότι αγωνιζόμουν τελευταίος στον τελικό είχε θετικά αλλά και αρνητικά σημεία. Μου έδωσε το πλεονέκτημα να γνωρίζω ότι με μία σταθερή εκτέλεση χωρίς μεγάλο ρίσκο θα έπαιρνα μετάλλιο, ταυτόχρονα όμως ήμουν «κρύος» όταν ανέβηκα στο δίζυγο, επειδή είχε περάσει πολλή ώρα από την προθέρμανση. Αφιερώνω το μετάλλιο στον προπονητή μου, Αλέκο Ιωακειμίδη. Χάρη σ’ αυτόν τα καταφέραμε. Όταν ήρθαμε εδώ δεν με βόλεψαν τα όργανα, αλλά μιλήσαμε και με βοήθησε ώστε να βρούμε τη λύση. Έτσι φτάσαμε σ’ αυτό το καλό αποτέλεσμα».
