Η αδρεναλίνη μεταμορφώνει

Ειδικά στο Ρέντη, μην ψάξετε, δε θα βρείτε ούτε ψήγμα. Ο Ολυμπιακός έχει ακυρώσει κάθε προσπάθεια πρόβλεψης, ανάλυσης, λογικής προσέγγισης των πραγμάτων. Κι έτσι κερδίζει. Κι αυτές οι… άμοιρες, η ψυχή και η καρδιά, κάποια στιγμή βαριούνται. «Φαντάσου να ήμασταν και πληρωμένοι», που λέει κι ο Τζούριτς!

Όχι ότι ο Ολυμπιακός δεν είναι καλή ομάδα. Ίσα – ίσα. Του λείπει η εμπειρία, σε μεγάλο βαθμό μάλιστα, οι νεαροί παίκτες όμως που κλήθηκαν να βγάλουν άρον – άρον τα κάστανα από τη φωτιά έχουν όλο το μέλλον μπροστά τους. Απλώς, στο λιμάνι, θέλουν και το παρόν! Το θέμα είναι η διάθεση, που την… κάνει ακόμα και στην απειρία.

Η ενέργεια των «ερυθρόλευκων», αυτή που έβγαλαν στα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό (πώς αλλιώς να γυρίσεις τρεις φορές το 0-2;), αλλά και στον πρώτο τελικό με τον Ηρακλή, είναι αυτό που εδώ και καιρό αναζητείται στις προπονήσεις της ομάδας. Τα οικονομικά προβλήματα δε φαίνονται εν ώρα αγώνα, εκεί που το κίνητρο είναι μεγάλο και η αδρεναλίνη στα ύψη, στις προπονήσεις, ωστόσο, η όρεξη για βόλεϊ είναι ελάχιστη. Ακόμα και στο φιλικό με τον Φοίνικα Σύρου, πριν από την έναρξη των τελικών, οι παίκτες ήταν ανόρεχτοι. Ευτυχώς για τον Γιάννη Καλμαζίδη, η… επίσημη επαφή  με το τάραφλεξ τους μεταμορφώνει.

Μεταμορφωμένοι, προς το χειρότερο, ήταν και οι παίκτες του Ηρακλή. Ο ενθουσιασμός των Θεσσαλονικέων πριν από το ματς ήταν τόσο μεγάλος, που πίστευες ότι θα έμπαιναν στο γήπεδο και θα εξαφάνιζαν τον αντίπαλο! Ο πρώτος τελικός όχι μόνο δεν εξελίχθηκε βάσει «κυανόλευκου» σχεδίου, αλλά προκάλεσε τριγμούς στον πάγκο του Ηρακλή. Είναι, άλλωστε, γνωστό, ότι σε κάθε ελληνική ομάδα που… σέβεται τον εαυτό της, η αξιολόγηση –και απόλυση- του προπονητή γίνεται στην εξέλιξη της σειράς των τελικών…