Περάσαμε στην προσπάθεια τώρα;
Συγνώμη ρε παιδιά, αλλά δεν καταλαβαίνουμε γιατί είναι τιμητικό για τον Παναθηναϊκό το ότι προσπάθησε να κάνει μεταγραφή αλλά δεν έκανε;
Διαβάζουμε δημοσιεύματα για την… έκπληξη που πήγε να κάνει το «τριφύλλι» και δεν πρόλαβε. Το είπε κι ο Αδαμάντιος Πολέμης, επιβεβαιώνοντας το γεγονός. Είπε και ο Δημήτρης Γόντικας ότι δεν μάθαμε ούτε το 1/3 από τις προσπάθειες που έκαναν οι «πράσινοι» για μεταγραφή. Μάλιστα. Το αποτέλεσμα; Τίποτα. Καμία κίνηση. Αν φτάσαμε στο σημείο, να πανηγυρίζουμε επειδή έγινε προσπάθεια, το χάσαμε το τραίνο. Κανονικά πρέπει να κάτσουν οι πάντες να αναλογιστούν σε τι σημείο έχει φτάσει η ΠΑΕ, που δεν μπορεί να κάνει καμία κίνηση.
Δίνοντας το δικαίωμα ακόμη και στον τεχνικό διευθυντή να παραιτείται επειδή τα… χέρια του είναι δεμένα. Ναι εντάξει, λεφτά δεν υπάρχουν, αλλά Παναθηναϊκός είσαι. Κατανοητό το γιατί δεν έγινε μεταγραφή. Καθόλου κατανοητό όμως το γιατί χαιρόμαστε μόνο και μόνο που προσπαθήσαμε να πάρουμε παίκτη, αλλά τελικά δεν πήραμε!
Πάμε παρακάτω γιατί έρχεται και ματς. Με την ΑΕΚ, ρεβάνς κυπέλλου, με τις πιθανότητες να είναι αυτή τη στιγμή μικρότερες από 10% για το «τριφύλλι» μετά τον… βαρύ ύπνο του Μεγαλοδύναμου στο πρώτο παιχνίδι και το τελικό 2-0 για τους «κίτρινους». Αυτό που έχει φανεί περίτρανα μέχρι τώρα, είναι πως κόντρα στην ΑΕΚ ο Παναθηναϊκός έχει ξεκάθαρο πρόβλημα στην δημιουργία. Και στα άλλα ματς φυσικά, αλλά με την Ένωση φαίνεται ακόμη περισσότερο. Γεγονός που δεν αφήνει ελπίδες και περιθώρια για αισιοδοξία.
Πας λοιπόν να πετύχεις το θαύμα. Απέναντι σε έναν αντίπαλο που ξέρει ότι στα ίσια δεν θα έχει ελπίδες και γι’ αυτό θα παίξει… ταμπούρι. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και δεν κακολογούμε την ΑΕΚ γι’ αυτό. Τι χρειάζεται; Πρώτα απ’ όλα να συνεχίσουν οι γηπεδούχοι να έχουν στο μυαλό τους… πάρτι και γιορτές πρόκρισης. Έτσι μπορεί να την πατήσουν. Και να σκοράρεις πρώτος για να κάνει το παιχνίδι… ροντέο.
Με το πρωτάθλημα να έχει χαθεί, το βράδυ της Τετάρτης πρέπει δίχως άλλο να γίνει κατάθεση ψυχής και μαγκιάς στο ΟΑΚΑ. Κι ας μην έρθει η πρόκριση, που ούτως ή άλλως δεν εξαρτάται από τους «πράσινους» στο σημείο που φτάσαμε. Αν κατέβεις όμως παραδομένος και σίγουρος ότι… χαιρετάς, άστα να πάνε!
