Αν του Χιμένεθ του αρκούσε το 0-0 τότε όλα καλά…

Ένα πράγμα είναι πέρα για πέρα ξεκάθαρο από την αναμέτρηση στα Χανιά. Πως ο Μανόλο Χιμένεθ φοβήθηκε τον Πλατανιά και πρόταξε το να μην δεχθεί η ομάδα του γκολ. Πίστευε μάλιστα πως θα κατάφερνε να σκοράρει σε κάποια στιγμή του αγώνα κι έτσι θα έφευγε με ένα πολύτιμο «διπλό» ενόψει του επαναληπτικού του ΟΑΚΑ. Όπως δηλαδή είχε κάνει και στη Λιβαδειά με το τέρμα του Μπακασέτα.

Το σχέδιο του βγήκε κατά το ήμισυ. Δεν δέχθηκε γκολ, αλλά δεν έβαλε κιόλας. Επιστρέφει στην Αθήνα με το 0-0, που του δίνει μεν ένα ελαφρύ προβάδισμα, αλλά από την άλλη είναι και ύπουλο.

Αλλά ας δούμε τα του ματς: Σίγουρα το πρώτο πράγμα που χρίζει σχολιασμού είναι το 5-3-2 (ή 3-5-2 αν προτιμάτε). Το οποίο είχε και τις εκπλήξεις του. Για παράδειγμα τη χρησιμοποίηση του Γιόχανσον στην αμυντική τριάδα (στο πλευρό των Κολοβέτσιου, Βράνιες). Με τη λογική της βέβαια η επιλογή: Να μπορεί να κατεβάζει μπάλα ο Σουηδός. Από την άλλη όμως, έκοβε κι έναν παίκτη από την επίθεση αφού ο Γιάκομπ σε κάθε προσπάθεια της Ένωσης μπροστά, συμμετέχει και ξεχωρίζει μάλιστα αφού βοηθάει στο παιχνίδι στον αέρα.

Στο κέντρο η τριάδα των Σιμόες, Μάνταλου,. Αϊντάρεβιτς δεν τράβηξε τόσο όσο χρειαζόταν. Ιδιαίτερα ο τελευταίος ήταν εκτός κλίματος.

Οι ακραίοι Γκάλο και Ντίντακ έκαναν την προσπάθειά τους αλλά λίγα πράγματα ενώ οι Μπακασέτας και Αραούχο στην επίθεση τις περισσότερες φορές κυνηγούσαν τις -χωρίς τύχη- βαθιές μπαλιές.

Αν το 0-0 αρκούσε στον Χιμένεθ τότε καλώς τα κατάφερε. Αν ήθελε να παίξει και μπάλα η ομάδα του, τότε απέτυχε παταγωδώς. Ελέγχεται ο Ισπανός για την επιλογή του να αλλάξει το σύστημα, όταν με το 4-2-3-1 η Ένωση πέτυχε δώδεκα τέρματα σε δύο ματς. Ελέγχεται επίσης για τις καθυστερημένες αλλαγές του καθώς καθυστέρησε να φρεσκάρει την ομάδα ενώ φυσικά συζήτηση αρκετή σηκώνει αν η ΑΕΚ κέρδισε τελικά με την επιλογή του Γιόχανσον στην άμυνα.