Η καλή και η κακή βία
Κάποιοι πιστεύουν ότι απευθύνονται σε χρυσόψαρα. Λάθος. Aκόμη χειρότερα: Στη γυάλα νομίζουν ότι απευθύνονται. Για τόσο χαζό έχουν τον φίλαθλο κόσμο. Γκεμπελισμός της χειρότερης μορφής. Φτηνή προπαγάνδα.
Και εξηγούμαστε: Όταν χαστουκίζεις έναν παίκτη σου, είσαι παιδαγωγός. Όταν λούζεις με μπινελίκια και ροχάλες μετά της συζύγου σου έναν διαιτητή, είσαι αδικημένος. Όταν αφήνεις τους… αναγνώστες να ξεφτιλίζουν παίκτες και προπονητές, για τα βγαλμένα πουκάμισα και τα κακά αγγλικά είσαι απλά καλός Διευθυντής. Το ότι όλα τα θύματα της δικής σου βίας, μαζί και οι συγγενείς και κυρίως τα παιδιά τους, περνούν τα πάνδεινα, είναι απλά… παράπλευρες απώλειες. Έτυχε. Προφανώς αυτή είναι η καλή βία.
Όταν πάλι, η… βία προέρχεται από αλλού, παίρνεις το σταυρό και πέφτεις πρώτος στη μάχη. Δικάζεις και καταδικάζεις. Βγάζεις τον ένοχο και τον τιμωρείς. Με συνοπτικές διαδικασίες. Γιατί αυτή είναι προφανώς η κακή βία.
Για όλα αυτά έχει απάντηση ο ίδιος ο κόσμος. Ο σοφός λαός: Δάσκαλε που δίδασκες, λέει…
Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.