Ευτυχώς μερικές φόρες το καλό κερδίζει

Υπάρχουν δόξα των θεώ περιπτώσεις, που η εμπιστοσύνη στην καλή πλευρά του ανθρώπου, στην ανθρωπότητα γενικότερα, αποκαθιστάται μέσα από μικρής σημασίας πράγματα, μικρής με την έννοια ότι δεν πρόκειται να προστεθούν ούτε σαν υποσημείωση στο βιβλίο της ιστορίας και όμως κάτι τέτοια μικροπράγματα δεν αλλάζουν το ρου, αλλάζουν όμως εμάς τους ίδιους, για μια στιγμή ή για περισσότερο.

Γενικά καλώς η κακώς, πάντα πίστευα και υποστήριζα ότι οι άνθρωποι είμαστε μουλάρια στον ξένο πόνο. Ευτυχώς όμως δεν είμαστε όλοι, γιατί υπάρχουν και εκείνοι, ή υπάρχουν στιγμές που κάτι ξυπνάει μέσα μας και η πρώτη σκέψη που κάνουμε μπροστά σε έναν άνθρωπο που πονά, είναι τι να κάνω για να τον βοηθήσω και όχι "που να μπλέξω τώρα" και "άσε άλλη φορά".

Μπροστά σε μια τέτοια περίπτωση βρέθηκε πριν λίγο καιρό ένας μικροαπατεώνας από το Όρεγκον. Χωρίς καμιά απολύτως διάθεση για μελό ιστορίες και μελοδραματισμούς, η ιστορία του Dave Thomas -που κάτω από άλλες συνθήκες θα ήταν ακόμη μια θλιβερή ιστορία που χάνεται στο χρόνο- αντί να ξεχαστεί, καταγράφηκε και έμεινε έστω και για λίγο στη μνήμη μας, να μας θυμίζει ότι καμία φορά, υπάρχει μεγαλείο στην ανθρώπινη ψυχή. Μπορεί να μην φαίνεται και ειδικά στις μέρες μας λόγω συνθηκών, αλλά υπάρχει.

Διαβάστε περισσότερα στο queen.gr και το θέμα: Ευτυχώς μερικές φόρες το καλό κερδίζει