Ηταν πολλά τα λεφτά (δεν είναι πια)

Δεν είναι τυχαία η αντίδραση της ΕΠΟ, η οποία έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και ζητώντας ουσιαστικά να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο από την κοινή γνώμη, αλλά και τα Μ.Μ.Ε. που συχνά την εντάσσουν στους φορείς εκείνους που εισπράττουν σημαντικά ποσά (σίγουρα μικρότερα πλέον σε σχέση με το ένδοξο παρελθόν) από τα κρατικά ταμεία.

Θα συμφωνήσω πλήρως με το διαχωρισμό που επιχειρεί να κάνει η ομοσπονδία ως προς τη σχέση της με την ΟΠΑΠ Α.Ε. και την προσφορά του ελληνικού ποδοσφαίρου προς την εταιρία και τη γιγάντωσή της. Δίνεις, στηρίζεις, παίρνεις είναι η σωστή σειρά σε αυτή τη διαδικασία και το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο ελληνικός αθλητισμός στο σύνολό του, έχουν προσφέρει τα μέγιστα, αλλά έχουν εισπράξει και τα μέγιστα από τον ΟΠΑΠ.

Δικαιολογημένα ή μη, είναι κάτι που θα το κρίνει η ιστορία, όπως με εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον θα πρέπει να αναμένει κανείς, κάποια στιγμή στο μέλλον, μια ανάλυση από όλες τις ομοσπονδίες που επί σειρά ετών έχουν εισπράξει εκατομμύρια ευρώ από το ταμείο του ΟΠΑΠ, αλλά και από τα κρατικά κονδύλια της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, για τον τρόπο διαχείρισης αυτών των χρημάτων, την περίοδο των παλαιών καλών εποχών.

Ολα αυτά όμως πλέον ανήκουν στο παρελθόν. Οι «τρελές» επιχορηγήσεις, οι εξωπραγματικές χορηγίες και εδώ δεν αναφέρομαι μόνο στην ΕΠΟ, αλλά γενικότερα στο σύνολο των αθλητικών ομοσπονδιών που υποχρεούνται να κάνουν το κουμάντο τους για τα επόμενα χρόνια, σε συνθήκες έντονης οικονομικής αστάθειας και διαρκώς μειούμενων επιχορηγήσεων από το κράτος. Το κεφάλαιο ΟΠΑΠ κανένας δεν μπορεί να το αγγίξει με ακρίβεια, αυτή ειδικά την περίοδο που «τρέχει» η διαδικασία της ιδιωτικοποίησης.

Γι' αυτό, ενδεχομένως, η ΕΠΟ βγαίνει μπροστά σε αυτή τη φάση, σπεύδει να ξεκαθαρίσει ότι το δικό της «μαγαζί» είναι ιδιωτικού δικαίου και βάζει όρια και φραγμούς ως προς μια πιθανή κρατική παρέμβαση στα ταμεία της, που επαναφέρει στο προσκήνιο και το θέμα του αυτοδιοίκητου. Μοιάζει περισσότερο η στάση αυτή της ομοσπονδίας με προειδοποιητική βολή, του στυλ «προσέχω και προειδοποιώ για να έχω» και λιγότερο με πραγματική έκφραση κινδύνου, αφού όσο υπάρχουν FIFA και UEFA πάνω απ' το κεφάλι της, η Ελληνική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου δεν έχει ή δεν πρέπει να έχει σοβαρούς λόγους ανησυχίας.