Ας το διασκεδάσει

Στους Βυσσινί ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά αγωνιζόμενος για οκτώ χρόνια, ως ποδοσφαιριστής τους πανηγύρισε τη μεγαλύτερη επιτυχία επαρχιακής ομάδας, ως αντίπαλος έχει χειροκροτηθεί θερμά στο Αλκαζάρ. Το πρώτο περίεργο συναίσθημα το έζησε ως προπονητής του Θρασύβουλου, όταν τον Μάρτιο του 2008 πέταξε εκτός Κυπέλλου τη Λάρισα νικώντας την δύο φορές (με την ομάδα της Φυλής μάλιστα να αγωνίζεται στη Β’ Εθνική). Το δεύτερο περίεργο συναίσθημα, αυτό που θα βιώσει την Κυριακή, όμως, είναι πολύ πιο δυνατό και σίγουρα πολύ πιο περίεργο.

Οι οπαδοί του Ολυμπιακού Βόλου ζήτησαν με φανατισμό νίκη στην Αρένα της ΑΕΛ και υποβιβασμό της «μισητής» αντιπάλου, αυτοί των Βυσσινί θα κατακλύσουν το γήπεδο και θα έχουν έναν λόγο παραπάνω να πανηγυρίσουν την επικράτηση λόγω τοπικής αντιπαλότητας και ο Καρδιτσιώτης, ξένος σε ξένες πόλεις, θα βρίσκεται στη μέση. Ως άψογος επαγγελματίας και προπονητής με φιλοδοξίες που είναι, θέλει να δει τον Ολυμπιακό να φεύγει νικητής, αν γίνεται και θριαμβευτής. Κι έτσι οφείλει να κάνει. Ως άνθρωπος, όμως, ενδεχόμενη νίκη δεν θα μπορεί να την πανηγυρίσει όσο θα πανηγύριζε οποιαδήποτε άλλη, πολύ απλά γιατί γνωρίζει ότι αυτή θα σηματοδοτήσει τον υποβιβασμό της ΑΕΛ και το ξεκίνημα μιας καινούριας, αβέβαιης γι αυτήν εποχής.

Το ποδόσφαιρο όμως είναι παιχνίδι συναισθημάτων και συγκυριών και κρύβει συχνά ξεχωριστές προσωπικές ιστορίες, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες για τον εκάστοτε πρωταγωνιστή. Ο επαγγελματισμός κερδίζει πάντα το συναίσθημα σε αυτές τις περιπτώσεις. Ακόμα και ο πιο σκληρός επαγγελματίας, όμως, θα προτιμούσε να αποφύγει μια τέτοια περίσταση. Αφού δεν μπορεί, ας το διασκεδάσει…