Το όνομα του Παναθηναϊκού είναι η περιουσία του

Απλώς το όνομα του Παναθηναϊκού, αυτό που έχει γίνει γνωστό σε όλον τον κόσμο κυρίως από τις ευρωπαϊκές στιγμές δόξας του συλλόγου, η φήμη του στα πέρατα της γης, ήταν, είναι και θα είναι, η πιο μεγάλη του περιουσία...

Μία ομάδα δίχως δικό της γήπεδο, με προπονητικό κέντρο που δεν της ανήκει, με προβλεπόμενα ελλείμματα, με μετόχους που δεν τα "σπρώχνουν", παραμένει λαμπερή στα μάτια επενδυτών ακόμη και από τον αραβικό κόσμο. Τόσο απλά.

Και στο κατάλληλο τάιμινγκ, μάλιστα, ίσως στην πιο δύσκολη στιγμή της νεότερης ιστορίας του συλλόγου, με το "φάντασμα" του Πρωτοδικείου να πλανάται ως "πιόνι" στο "σκάκι" των βασικών του μετόχων...

Στον πρίγκιπα Σουλτάν Αλ Σαούντ, λοιπόν, ήρθε να προστεθεί ένας αντίπαλος... ανάλογων κυβικών.

Αγνώστων λοιπόν στοιχείων προς το παρόν. Είτε κάποιος Εμίρης από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (κατά πάσα πιθανότατα, καθώς οι μεσολαβητές έχουν έδρα το Αμπου Ντάμπι) που θα εκπροσωπεί ένα επενδυτικό "fund", είτε κάτι παρεμφερές και σίγουρα «δυνατό».

Αυτό που ουσιαστικά έγινε είναι μία πρόταση από την «Arboris Capital» προς την ΠΑΕ Παναθηναϊκός προκειμένου να αποκτήσει το δικαίωμα αναζήτησης επενδυτών για το 90% των μετοχών του "τριφυλλιού"!
Για να το ζητήσει από μόνη της ωστόσο, κάτι πρέπει να έχει ήδη βρει...

Η όλη διαδικασία άλλωστε έγινε με πολύ πιο σοβαρό τρόπο απ' ό,τι συνέβη με την πριγκιπική πλευρά.

Συνεπώς, ουδείς έχει το δικαίωμα να αμφιβάλλει για τις προθέσεις και την αξιοπιστία μιας εταιρίας που θεωρείται «κολοσσός».

Θα πρέπει πάντως να μην είμαστε βιαστικοί, ούτε παρορμητικοί. Οπως δεν έπρεπε να χλευάσουμε (ακόμη και) την ύπαρξη του πρίγκιπα, έτσι δεν είναι σωστό να θεωρήσουμε «τελειωμένο» κάτι που δεν έχει ακόμη μπει σε επίπεδο διαπραγμάτευσης. Προς το παρόν οφείλουμε να καταγράψουμε τα υπάρχοντα δεδομένα. Και να πηγαίνουμε (ξανά) βήμα-βήμα.