Γιάννης: «Δάκρυσα για τον Θανάση»

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έχει φτάσει ήδη να είναι ανάμεσα στους ηγέτες των Μιλγουόκι Μπακς. Ο αδερφός του όμως τα ξημερώματα του Σαββάτου (30/1) πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση στον «μαγικό» κόσμο του ΝΒΑ, ενώ σκόραρε και το πρώτο του καλάθι.

Μάλιστα αξίζει να σημειωθεί ότι τους πρώτους τους πόντους, οι αδερφοί Αντετοκούνμπο τους σημείωσαν στο ίδιο γήπεδο, στο «Madison Square Garden» της Νέας Υόρκης.

Ο Γιάννης μετά την ήττα των Μπακς από τους Μαϊάμι Χιτ με 107-103, σ' ένα παιχνίδι που ήταν πρώτος σκόρερ με 28 πόντους, αναφέρθηκε στο ντεμπούτο του αδερφού του και όχι μόνο.

Αναλυτικά τα όσα είπε:

«Ήμουν έτοιμος να κλάψω. Είχα δάκρυα στα μάτια μου όταν μου το είπε. Στην αρχή δεν το πίστευα. Έλεγα ''Αλήθεια; Μου λες ψέμματα!''. Έκανε το ντεμπούτο του, είμαι πολύ περήφανος για εκείνον και πέτυχε τους δύο πρώτους του πόντους στο Madison Square Garden, όπως κι εγώ. Είμαι πολύ υπερήφανος. Είναι σπουδαία μέρα για την οικογένειά μας. Οι γονείς μου με εγκατέλειψαν! Πήγαν στην Νέα Υόρκη. Κανείς δεν ήταν στις εξέδρες. Ο μόνος που έμεινε μαζί μου ήταν ο Κώστας. Είναι αληθινός αδερφός!» δήλωσε αρχικά ο Greek Freak μετά το τέλος του αγώνα με τους Χιτ, προσθέτοντας: «Θα ήθελα να μην είχαμε παίξει ακόμη με τους Νικς. Θα ήταν ωραίο να δω τον αδερφό μου στον πάγκο. Ίσως κάποια μέρα να συμβεί. Δεν έχω παίξει ποτέ εναντίον του. Ήμασταν πάντα στην ίδια ομάδα. Μόνο στην προπόνηση. Ποτέ σε παιχνίδι. Μου έλεγε ''αν σκοράρεις απέναντί μου, μπορείς να σκοράρεις με τον οποιονδήποτε''».

Σε ό,τι αφορά το ματς με το Μαϊάμι, σημείωσε: «Κάναμε σπουδαία δουλειά στο δεύτερο ημίχρονο. Κλέψαμε τη μπάλα και τρέξαμε στον αιφνιδιασμό, αλλά δεν ήταν αρκετό, προφανώς. Έπρεπε να αποφύγουμε τα λάθη και αυτό είναι κάτι στο οποίο πρέπει να βελτιωθούμε. Αν το κάνουμε, θα μπορούμε να κερδίζουμε τέτοια παιχνίδια. Αν είχαμε, ας πούμε, 3 λιγότερα λάθη, ίσως να είχαμε κερδίσει το παιχνίδι».

Ερωτηθείς για το ότι ζητάει πλέον τη μπάλα περισσότερο στην επίθεση των Μπακς, εξήγησε: «Νομίζω ότι οι συμπαίκτες μου και οι προπονητές μου με κάνουν να νιώθω πιο άνετα κάθε μέρα. Όσο προχωράει το παιχνίδι με ψάχνουν και αφού ένιωθα ότι μπορούσα να βγάλω φάσεις, ζητούσα τη μπάλα περισσότερο».