Το πρώτο χρυσό της Εθνικής Ελλάδας

Πρόκειται για το δεύτερο μετάλλιο που κατέκτησε στην ιστορία του το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα μετά το χάλκινο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Καΐρου, το 1949, και το πρώτο χρυσού χρώματος. Η επιτυχία θεωρήθηκε τεράστια, όχι μόνο λόγω της ιστορικής σημασίας της, όσο κυρίως του αποτελέσματος, που προκάλεσε αίσθηση στο χώρο του μπάσκετ.

Στον τελικό η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με τη Γιουγκοσλαβία, την οποία είχε κερδίσει με 66-62 μόλις δέκα ημέρες πριν, στο Κραγκούγεβατς, για το Βαλκανικό Πρωτάθλημα. Κανείς δεν πίστευε πως οι Έλληνες διεθνείς θα μπορούσαν να κερδίσουν ξανά. Κι όμως το έκαναν, με 85-74, ανεβαίνοντας στο πρώτο σκαλί του βάθρου, αήττητοι, καθώς στην πορεία τους προς τον τελικό είχαν επικρατήσει του Μαρόκου (105-61), της Τυνησίας (96-56), της Αιγύπτου (105-77) και της Τουρκίας (86-73).

Προπονητής της ελληνικής ομάδας ήταν ο Αμερικανός Ρίτσαρντ Ντουξάιρ, ο πρώτος ξένος τεχνικός που κάθισε στον πάγκο του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και μοναδικός μέχρι το 2009, οπότε ανέλαβε ο Λιθουανός Γιόνας Καζλάουσκας. Ο Ντουξάιρ προσλήφθηκε στις 7 Ιανουαρίου του 1972 και παρέμεινε στον προπονητικό θώκο έως τις 19 Αυγούστου του 1972. Στη συνέχεια εργάστηκε τόσο στην Εθνική Εφήβων όσο και σε αυτή των Παίδων, για να επιστρέψει στους Άνδρες το 1975. Παρέμεινε μέχρι και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1979 (ρεκόρ 64 νίκες, 43 ήττες).

Πρώτος σκόρερ της Εθνικής Ελλάδας στον τελικό με τη Γιουγκοσλαβία αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Γιαννάκης, με 28 πόντους. Από 13 έβαλαν οι Μάνθος Κατσούλης και Δημήτρης Κοκολάκης, 10 είχε ο Τάκης Κορωναίος και 9 ο Κώστας Πετρόπουλος. Σκόραραν και οι Δημήτρης Καρατζουλίδης (5) και Σωτήρης Σακελλαρίου (7). Αγωνίστηκαν επίσης οι Μηνάς Γκέκος, Γιώργος Καστρινάκης, Βασίλης Παραμανίδης και Λιβέρης Ανδρίτσος.