Ενας υπέροχος άνθρωπος

Δημοσίευση: Δευτέρα, 23 Μαίου 2011 21.54

Αντικρίζοντας έναν ποδοσφαιριστή μεγάλου βεληνεκούς από κοντά, οι περισσότεροι οπαδοί αισθάνονται… κάπως.

Δεν το ονομάζω δέος, αλλά αγγίζει τα όρια του δέους. Δεν είναι παράλογο, συμβαίνει καθώς οι παίκτες ηρωοποιούνται. . Συγχρόνως, όμως, είναι και λογικό οι αθλητικοί συντάκτες να μην νιώθουν ανάλογα, κυρίως γιατί τους έχει ξανασυμβεί. Το αντιμετωπίζουν πιο ψύχραιμα, έχοντας απομυθοποιήσει τη διαδικασία. Στα χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά, δεν θυμάμαι να έχω νιώσει πολύ περίεργα μιλώντας ή συνυπάρχοντας με διάσημο παίκτη. Με μία εξαίρεση.

Ηταν Αύγουστος του 2008 και η Εξέδρα, εφημερίδα στην οποία εργάζομαι, με είχε στείλει στο ΟΑΚΑ για ένα παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τη Σπάρτα Πράγας για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Περιμέναμε στην… ουρά για τις καθιερωμένες δηλώσεις των παικτών. Από τα αποδυτήρια βγήκε ο Ζιλμπέρτο Σίλβα, ο οποίος δεν μετρούσε παρά λίγους μόλις μήνες στην Ελλάδα. Ο Βραζιλιάνος λοιπόν σταμάτησε από μόνος του να πει δυο λόγια για το παιχνίδι, χωρίς να χρειαστεί δηλαδή κάποιος να τον πιέσει ή να του το ζητήσει. Αφού ολοκλήρωσε, ξεκίνησε για το πούλμαν των Πρασίνων. Ελα όμως που ακριβώς επειδή είναι τόσο διάσημος, δύο κουβέντες του ήθελαν και οι Τσέχοι δημοσιογράφοι. Σταμάτησε και χαμογελαστός ανέλυσε τις σκέψεις του. Την Κυριακή που ακολουθούσε, ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιζε την ΑΕΚ για το πρωτάθλημα. Στο κυνήγι μιας… δυνατής δήλωσης ενός «δυνατού» παίκτη, δύο τρεις συνάδελφοι κι εγώ πήραμε τον Ζιλμπέρτο… στο κατόπι. Νιώθαμε βέβαια ότι θα μπορούσε είτε με ευγένεια, είτε με αγένεια, να μας αποφύγει. Κι όμως… Σταμάτησε και με χαμόγελο δέχθηκε να μας μιλήσει και on camera, αλλά και off camera, αναλύοντάς μας τις πρώτες του εντυπώσεις από την Αθήνα και το ελληνικό πρωτάθλημα. Την ίδια ώρα, άλλοι συνάδελφοι επιχείρησαν κάτι ανάλογο και με Ελληνα ποδοσφαιριστή (δεν έχει νόημα να τον κατονομάσουμε), που όχι μόνο δεν θέλησε να μιλήσει, αλλά λίγο έλειψε να τους διαολοστείλει κιόλας… Αυτό είναι ένα από τα πολλά μαθήματα επαγγελματισμού που μας πρόσφερε απλόχερα ο Βραζιλιάνος. Ισως δεν σας λέει κάτι η ιστορία, σας διαβεβαιώ όμως ότι η γενικότερη στάση του μού έκανε τόση εντύπωση, που ακόμα θυμάμαι το περιστατικό.

Μην σας εκπλήσσει λοιπόν το ότι οι συμπαίκτες του χθες τον αποθέωσαν με τόσο εμφατικό τρόπο, κάτι που δεν συμβαίνει και πολύ συχνά. Αναγνώρισαν ότι ο άνθρωπος αυτός, ο οποίος έχει διατελέσει αρχηγός της Εθνικής Βραζιλίας, είχε αντιστρόφως ανάλογα υπεροπτικό ύφος συγκριτικά με την αξία και τις αγωνιστικές του παραστάσεις. Αναγνώρισαν τη σεμνότητά του και το ότι ουδέποτε αγωνίστηκε για τον εαυτό του και την υστεροφημία του, αλλά πάντα έπαιζε για την ομάδα. Ο Ζιλμπέρτο ήρθε να παίξει ποδόσφαιρο σε μια χώρα που για το όνομά του ήταν πολύ μικρή. Και το τι είδε μέσα σε τρία χρόνια, δεν περιγράφεται. Σεβόταν όμως τον Παναθηναϊκό, την Ελλάδα, τους φιλάθλους και ουδέποτε μας εξέθεσε στους συμπατριώτες του παρότι θα μπορούσε να το κάνει ουκ ολίγες φορές. Ουδέποτε προκάλεσε με τη συμπεριφορά του εντός ή εκτός γηπέδου, ουδέποτε έδωσε αφορμή ώστε κάποιος να δικαιολογείται να πει μια κακή κουβέντα για την πάρτη του. Ο σεβασμός αυτός φάνηκε και στις δηλώσεις του μετά το τέλος του αγώνα με τον ΠΑΟΚ το βράδυ της Κυριακής. Πολλοί λένε «νιώθω ευγνώμων στον κόσμο για τον τρόπο που μου φέρθηκε», λίγοι όμως το εννοούν. Κι ο Σίλβα το εννοούσε. Είναι τιμή για τη χώρα μας που ένας τόσο σημαντικός ποδοσφαιριστής και κυρίως ένας τόσο υπέροχος άνθρωπος, αγάπησε την καθημερινότητά μας και ανέχτηκε την καφρίλα.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.