«Η απαρχή των επιτυχιών»

Συντάκτης: Αλεξάνδρα Λούτση Δημοσίευση: Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011 08.45

Η Εθνική Ελλάδας κατάκτησε το Ευρωμπάσκετ του 1987 κι άνοιξε το δρόμο για νέες, μεγάλες, επιτυχίες όχι μόνο στο μπάσκετ, αλλά και στα υπόλοιπα αθλήματα.

Ο Νίκος Λινάρδος, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, εξηγεί: «Όσο περνούν τα χρόνια από το 1987, πέρα από τις στιγμές που μένουν ανεξίτηλες στο μυαλό μας, έχει γίνει κεκτημένο πολλών ότι αυτή η μεγάλη επιτυχία του 1987 ήταν η απαρχή για άλλες μεγάλες επιτυχίες σε ολόκληρο τον ελληνικό αθλητισμό. Όχι μόνο στο μπάσκετ, αλλά και στο βόλεϊ και στον στίβο με Ολυμπιακά μάλιστα μετάλλια. Μέχρι το 1987 η Ελλάδα δεν είχε να επιδείξει μετάλλια σε εθνικό επίπεδο, ούτε σε επίπεδο Ολυμπιακών Αγώνων. Χάρη σε αυτό το επίτευγμα άρχισε ο Έλληνας και πίστευε στις δυνάμεις του. Εν συνεχεία έγινε μια πιο σωστή οργάνωση του ελληνικού αθλητισμού γι' αυτό και χαρήκαμε τα επόμενα χρόνια κι άλλες μεγάλες επιτυχίες. Αυτό που είναι χαρακτηριστικό είναι η λαχτάρα και η δίψα, η οποία ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των θεατών σε εκείνο το Ευρωμπάσκετ και είμαι σίγουρος πως οι πανηγυρισμοί που ακολούθησαν δεν μπορούν να ξανασυμβούν ποτέ. Ήταν η αγάπη που μας δώσανε και η λαχτάρα του στερημένου. Και έχει πολύ σημασία για το ελληνικό μπάσκετ ότι μια πληθυσμιακά μικρή χώρα κατάφερε μέσα από αυτή τη δωδεκάδα που είχε επιλεγεί να κερδίσει τους πάντες. Την ΕΣΣΔ, την ενωμένη Γιουγκοσλαβία, την Ιταλία, τη Γαλλία, πολύ μεγαλύτερες δυνάμεις εν συγκρίσει με εμάς».

Το… μυστικό της επιτυχίας εκείνης της ομάδας δεν ήταν ένα, αλλά τρία: «Πρώτον, ήμασταν αγαπημένοι οι παίκτες και είχαμε οικογενειακό κλίμα. Δεύτερον, είχαμε μεγάλη συμπαράσταση από τον κόσμο και πριν και κατά τη διάρκεια και μετά τα ματς. Αυτό βοηθούσε να ανέβει και άλλο η ψυχολογία μας. Τρίτο, το τεχνικό επιτελείο, ο Κώστας Πολίτης με τους συνεργάτες του (Κιουμιουρτζόγλου, Ιορδανίδης). Ο Πολίτης μπόρεσε -με την ηρεμία που τον διακατείχε- να πάρει το 100% από τους παίκτες, με αποτέλεσμα να φαίνεται η ομάδα στο παρκέ μία καλοκουρδισμένη μηχανή. Πολλοί είπαν ότι αν έπαιζε εκτός τειχών δεν θα μπορούσε να πετύχει αυτόν τον άθλο. Και όμως το 1989 αυτή η Εθνική κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Ζάγκρεμπ».

Ο Νίκος Λινάρδος θυμάται και τον Ντράζεν Πέτροβιτς, αναλύοντας μάλιστα τις διαφορές του με τον Γκάλη, το Γιαννάκη, αλλά και το Διαμαντίδη: «Τον έπαιξα αντίπαλο κυρίως σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις Εφήβων. Ήταν πολύ χαρισματικός παίκτης. Ειδικά στην επίθεση ήταν πάρα πολύ μεγάλος παίκτης. Ήταν ισάξιος του Γκάλη και του Γιαννάκη. Απλώς ο Γιαννάκης ήταν πιο ολοκληρωμένος ως παίκτης, γιατί ήταν δυνατός και στον επιθετικό και στον αμυντικό τομέα. Όπως και ο Διαμαντίδης. Είναι μεν ολοκληρωμένος και είναι καλύτερος αμυντικός, αλλά όχι καλύτερος επιθετικός από τον Πέτροβιτς. Ο Γκάλης είχε ένα προσόν που δεν είχε κανείς: Ήξερες ότι θα έχεις στο ταμείο σου από 20 πόντους και πάνω. Σήμερα δεν υπάρχει αυτό. Ο Γκάλης ήταν ακατανίκητος. Κάθε παίκτης γράφει τη δική του ιστορία σε διαφορετικές εποχές. Η σύγκριση είναι αθέμιτη. Ο Γιαννάκης και ο Διαμαντίδης πλησιάζουν το άριστα στην άμυνα. Ο Πέτροβις και ο Γκάλης στον επιθετικό τομέα. Ο Γιαννάκης και ο Διαμαντίδης συγκαταλέγονται στους ηγέτες. Ο Γκάλης ήταν ο εκτελεστής».

Στη συνέχεια, αποκαλύπτει ένα άγνωστο περιστατικό, με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη: «Η επίσκεψη της Μελίνας Μερκούρη, υπουργός Πολιτισμού τότε, μας έχει μείνει αξέχαστη. Είχε έρθει απόγευμα προς βράδυ και από το θαυμασμό της μας είχε πει: «Καλημέρα». Σκάσαμε στα γέλια όλοι. Τραγουδιστές, πολιτικοί, όλοι ήταν γύρω από την ομάδα του 1987. Δεν θα ξεχάσω επίσης πως γύρω από ένα μικρό ξενοδοχείο, το «John’s» της Γλυφάδας, μαζευόταν τόσος κόσμος. Γύρω υπήρχαν οικόπεδα και αλάνες τότε και χιλιάδες κόσμος ήταν εκεί για να μας εμψυχώσει. Σήμερα, δυστυχώς πλέον, υπάρχουν μόνο πολυκατοικίες γύρω γύρω και μόνο η πρόσοψη του ξενοδοχείου σου θυμίζει εκείνες τις ημέρες. Εμείς ξενυχτούσαμε στα μπαλκόνια. Ο κόσμος διψούσε για μπάσκετ και ήταν τόσο αφοσιωμένος σε εκείνη την Εθνική».

Κλείνοντας, ο Νίκος Λινάρδος που πλέον ακολουθεί την καριέρα του προπονητή παραδέχεται πως εκείνη η επιτυχία παραμένει η μεγαλύτερη στην καριέρα του: «Ασφαλώς και η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου με την Εθνική το 1987 είναι η κορυφαία στιγμή στην καριέρα μου. Νομίζω πως ξεπερνά ακόμη και τη συμμετοχή μου, ως συνεργάτης στο τεχνικό τιμ της Εθνικής το 2008, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου».

Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

onsports
Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.