Να, κι αν σπάσει

Να, κι αν σπάσει

“Το ποδόσφαιρο πρέπει να στηριχτεί. Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί, με διάλογο και κριτική.

Να μην πριονίζουν το κλαδί που κάθονται όλοι αυτοί που ζουν από το ποδόσφαιρο -και αναφέρομαι στους δημοσιογράφους. Ακόμα και μετά την έκκληση που έκανα, πυροβολείτε το ποδόσφαιρο. Έχουμε ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα, ο κόσμος παρά την κρίση πάει στο γήπεδο και πρέπει να το στηρίξουμε. Το να λέτε πως το ποδόσφαιρο νοσεί και να γράφονται χιλιάδες άρθρα εναντίον του δεν βοηθά.Μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας.”

Αυτό ήταν ένα απόσπασμα της συνέντευξης Τύπου της Σούπερλιγκ, ο πρόεδρος της, ο κ. Μαρινάκης έκανε αυτές τις δηλώσεις. Ήταν το σημείο της συνέντευξης στο οποίο η Λίγκα απευθύνθηκε στον Τύπο. Παρακάμπτουμε το γεγονός πως η Λίγκα ζήτησε διάλογο και κριτική, ενώ οι ίδιοι δεν δέχθηκαν ερωτήσεις και δεν έκαναν καμία αυτοκριτική. Προσπερνάμε, επίσης, και την ατάκα για το συναρπαστικό πρωτάθλημα.

Πάμε στην ουσία. Να μην πριονίζουν το κλαδί που κάθονται όλοι αυτοί που ζουν από το ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η προτροπή, για να μην την πω διαταγή, της Λίγκας. Πρώτα κατηγορεί τον Τύπο πως δεν στηρίζει το ποδόσφαιρο και μετά τον προτρέπει, με προστακτική, να μην πριονίζει το κλαδί που κάθεται.
“Ζείτε απ’αυτό.

Μην είστε μαλάκες, μην επιτίθεστε στο προϊόν, στο αντικείμενό σας. Μην το ευτελίζετε, ευτελίζετε την εργασία σας. Μην γράφετε πως το ποδόσφαιρο νοσεί, ακόμα κι αν το πιστεύετε, γιατί απ’αυτό ζείτε. Αυτό σας πληρώνει, αυτό φέρνει φαϊ στο τραπέζι σας, αυτό μεγαλώνει τα παιδιά σας. Μην δαγκώνετε το χέρι που σας ταϊζει, φερθείτε έξυπνα. Κάντε τα στραβά μάτια, κακό στον εαυτό σας κάνετε με αυτά που γράφετε, δεν το καταλαβαίνετε;”

Δεν είμαι σε καμία ένωση συντακτών και σε κανένα πανελλήνιο σύνδεσμο. Από τη στιγμή που δεν είμαι μέλος, δεν μπορώ να επηρεάσω την όποια αντίδραση θα έχουν οι “φορείς”, αν και αμφιβάλλω πως θα υπάρξει τέτοια. Ακόμα και να έχουμε αντίδραση, όμως, δεν με εκπροσωπεί, δεν αποτελώ κομμάτι της.

Εκπροσωπώντας, λοιπόν, μονάχα τον εαυτό μου, έχω να πω τα εξής, ως απάντηση στα λόγια που μου απήυθηνε η Λίγκα. Πρώτα, κατηγορήθηκα πως δεν στηρίζω το ποδόσφαιρο. Στα χρόνια της επαγγελματικής ενασχόλησής μου είμαι σίγουρος πως υποστηρίζω το ποδόσφαιρο, τουλάχιστον αυτό προσπαθώ να κάνω.

Ο καθένας έχει την άποψή του για το αν το κάνω καλά ή όχι, όμως είμαι σίγουρος ούτε το πολεμάω, ούτε το υποβαθμίζω. Αντιθέτως, προσπαθώ όσο καλύτερα να μιλάω για το υγιές κομμάτι του, το καθαρά ποδοσφαιρικό.

Και ξέρετε, κ. Μαρινάκη και κύριοι της Λίγκας, δεν είναι εύκολο. Δεν είναι εύκολο να μιλάς για το πρέσινγκ του Βαλβέρδε, όταν ακούς τα ρατσιστικά συνθήματα για τον Σισέ, όταν βλέπεις τις δηλώσεις του Μαρινάκη. Δεν είναι εύκολο να μιλάς για τον Νίνη, όταν τον κυνηγάνε οι οπαδοί της ομάδας του. Δεν είναι εύκολο να μιλάς για την θέση του Σκόκο, όταν ο Μπάγεβιτς τρώει ξύλο, όταν η Ορίτζιναλ επιχειρεί να χτυπήσει τον Μανωλά στο αεροδρόμιο και δεν μιλάει κανείς.

Δεν είναι εύκολο να μιλάς για τον Βιεϊρίνια, όταν στο γήπεδο βλέπεις το “Τούμπα, Ιράν, Καμπότζη, Βιετνάμ”. Δεν είναι εύκολο να μιλάς για τον Μήτρογλου, τον Γουνδουλάκη και τον Τσότσαλιτς, όταν οι Πάνθηρες καταστρέφουν το γήπεδό τους κι ο Τσακίρης βγαίνει στην εκπομπή σου και δεν ξέρει τι λέει.

Δεν είναι εύκολο να μιλάς για την ΑΕΛ, όταν το πούλμας της ομάδας τελεί υπό 5ωρη ομηρία κι η διοίκηση δεν κάνει τίποτα. Δεν είναι εύκολο να μιλάς για τις αντεπιθέσεις του Ολυμπιακού Βόλου, όταν ξέρεις πως είναι ομάδα του Μπέου. Δεν είναι εύκολο να μιλάς για τον Αμπντούν, τον Ονουάτσι, τον Ντιέ και τον Καρντόζο, όταν ξέρεις πως είναι ομάδα του Ψωμιάδη.

Δεν είναι εύκολο να μιλάς για τον Μπομπαντίγια, όταν οι αρειανοί ανοίγουν πυροσβεστήρες και κάνουν ντου στα αποδυτήρια. Δεν είναι εύκολο να μιλάς για το παιχνίδι κατοχής του Δώνη, όταν οι Φενταγίν τα διαλύουν όλα στην Κρήτη και παίζουν πόλεμο με τα ΜΑΤ στο Περιστέρι.

Δεν αισθάνομαι, λοιπόν, πως πυροβολώ το ποδόσφαιρο. Ξέρω πως προσπαθώ να μιλήσω για το υγιές κομμάτι του, να απευθυνθώ σ’αυτούς που γουστάρουν τακτικές προπονητών, όχι τακτικές παραγόντων. Σ’αυτούς που ενδιαφέρονται για αναλύσεις ποδοσφαιριστών, όχι προέδρων. Βγάζω τα μάτια μου για να μοντάρω βίντεο που μιλάνε για μπάλα, όχι για 52-48 και για Βαγγέλη ψάξου. Το βράδυ στην εκπομπή μιλάω για ενδεκάδες ποδοσφαιριστών, όχι για διαιτητικά τρία.

Ταυτόχρονα ξέρω πως είναι δουλειά μου να γράφω και να μιλάω για όσα θεωρώ άρρωστα. Ο κ. Μαρινάκης και οι υπόλοιποι πρόεδροι μου είπαν να μην το κάνω, γιατί δεν βοηθά. Δεν μπήκαν καν στον κόπο να παραθέσουν ένα ρημάδι επιχείρημα, να μου πουν γιατί δεν βοηθάει. Το μόνο που έκαναν ήταν να με υποψιάσουν. “Μην πριονίζεις το κλαδί, από την μπάλα ζεις”.

Αφού πρώτα μας έκαναν να ντρεπόμαστε που ασχολούμαστε επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο, μας ζητάνε να το βουλώσουμε. Κανένα επιχείρημα που να στηρίζει το γιατί πρέπει να το κάνουμε. Μόνο μια υπενθύμιση. “Απ’αυτό ζεις”.

Αφού σας απάντησα, λοιπόν, στην κατηγορία πως δεν βοηθάω και δεν στηρίζω το ποδόσφαιρο, πρέπει να σας απαντήσω και στην προτροπή/διαταγή σας. Κύριε Μαρινάκη, κύριοι Πρόεδροι των ομάδων της Σούπερλιγκ, μου είπατε να μην πριονίζω το κλαδί που κάθομαι, γιατί ζω απ’αυτό. Σας απάντησα ήδη πως δεν θεωρώ πως καθόμαστε στο ίδιο κλαδί, αφού για μένα αλλού κάθεται η υγεία κι αλλού η αρρώστια.

Παρόλα αυτά, όμως, μπορεί να έχετε δίκιο. Μπορεί να είναι λάθος η στάση μου, μπορεί να στρέφομαι εναντίον του εαυτού μου, να χάνω κι εγώ, να πριονίζω όντως το κλαδί που κάθομαι, να πέσω κι εγώ μαζί του όταν σπάσει. Σ’αυτήν την περίπτωση, αγαπητοί κύριοι, η απάντησή μου είναι εξής:

Να, κι αν σπάσει.
Να, κι δεν σπάσει.

Θα σας έγραφα πως “συνένοχο στο φόνο δεν θα μ’έχετε”, αλλά δεν θα σας λέει κάτι ο στίχος και δεν θέλω με τίποτα να ακουστώ και μελό. Οπότε, η απάντησή μου είναι αυτή, να κι σαν σπάσει, να κι αν δεν σπάσει. Δεν έχω παιδιά, και μέχρι να αποκτήσω, έχω το προνόμιο να αποφασίζω μόνο για την δικά μου ζωή, χωρίς να επηρεάζω άλλους.

Σας ευχαριστώ για την προειδοποίηση, διαταγή, απειλή, ό,τι κι αν ήταν τέλος πάντων. Δεν θα πάρω. Προτιμώ χίλιες φορές να βγάλω μόνος μου τα μάτια μου και τα 10 ευρώ που παίρνω από την μπάλα να γίνουν 4, παρά να κρατήσω τα 10 και να μυρίζουν απ’τα χνώτα σας.

Μπορεί να με κάνετε κάθε μέρα να ντρέπομαι που μεγάλο κομμάτι της δουλειάς μου είναι και το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά τουλάχιστον τα λεφτά που βγάζω απ’αυτήν τα θεωρώ καθαρά. Καλύτερα να λιγοστεύσουν, παρά να βρωμίσουν.

Και πάλι, σας ευχαριστώ που σκεφτήκατε το μέλλον μου, αλλά και των συναδέλφων μου. Τους βλέπω κι αυτούς, ιδιαίτερα προβληματισμένους.

  • Αθλητικά νέα
  • Ειδήσεις
Στιλ: «Ποτέ δεν είπα ότι θα φύγω» (vid)
Στιλ: «Ποτέ δεν είπα ότι θα φύγω» (vid)
Μια ανάσα από Σπάρτα Πράγας ο Στραματσόνι!
Μια ανάσα από Σπάρτα Πράγας ο Στραματσόνι!
«Φεύγω από την Ατλέτικο»
«Φεύγω από την Ατλέτικο»
Αυτός είναι ο αντι-Σωτηρίου
Αυτός είναι ο αντι-Σωτηρίου
Η δισκογραφική συνεργασία της χρονιάς
Η δισκογραφική συνεργασία της χρονιάς
Πέθανε ο ηθοποιός Ρότζερ Μουρ
Πέθανε ο ηθοποιός Ρότζερ Μουρ
Οι διαδρομές του Nike+ Run Club συνεχίζονται παρέα με τον Yatzer, στις 24/5 στο Κολωνάκι
Οι διαδρομές του Nike+ Run Club συνεχίζονται παρέα με τον Yatzer, στις 24/5 στο Κολωνάκι
Έκρηξη Μάντσεστερ - Θρήνος στην Κύπρο: Νεκρή βρέθηκε η 8χρονη Saffie Rose Roussos
Έκρηξη Μάντσεστερ - Θρήνος στην Κύπρο: Νεκρή βρέθηκε η 8χρονη Saffie Rose Roussos

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης