Ο πάγος, το κέρδος, τα αυτογκόλ και το δικό του πρωτάθλημα

Ο πάγος, το κέρδος, τα αυτογκόλ και το δικό του πρωτάθλημα

Ούτε ο ίδιος ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να καταλάβει, πόσο πραγματικά μεγάλη ήταν η νίκη που πήρε στα Γιάννινα. Και πόσα απίστευτα μπορεί να κερδίσει απ’ αυτή την παλικαρίσια νίκη...

Πολύ περισσότερα και από τους τρεις βαθμούς, που τον βάζουν επικεφαλής στις πιθανότητες να πάρει το πρωτάθλημα, παρ’ όλες τις αντιξοότητες που έχει μπροστά του. Ένα πρωτάθλημα, που από δω και πέρα, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να… προσπαθήσει για να το χάσει.

Όποιος βάλει κάτω με καθαρό μυαλό το πρόγραμμα που απομένει, τις πραγματικές συνθήκες και δυνατότητες των ομάδων που διεκδικούν το πρωτάθλημα, την εικόνα που παρουσιάζουν και από κει και πέρα, λειτουργήσει μόνο με αυτά σαν κριτήρια, θα καταλάβει, πως ο Παναθηναϊκός μόνο αν βάζει πέντε αυτογκόλ σε όλα τα επίπεδα σε κάθε αγωνιστική, μπορεί να χάσει αυτό το πρωτάθλημα. Κι επειδή είμαι πολύ προσεκτικός στις φράσεις και τις λέξεις που χρησιμοποιώ, το επαναλαμβάνω. Μόνο αν βάζει πέντε αυτογκόλ σε όλα τα επίπεδα, θα κινδυνέψει να χάσει αυτό το πρωτάθλημα.

Κι ένα τέτοιο αυτογκόλ, είναι να συνεχίζει σε κάθε παιχνίδι, να δημιουργεί «εικονικές δυσκολίες» στον ίδιο του τον εαυτό και κατ’ επέκταση στην ψυχολογία και λειτουργία της ομάδας.

Για παράδειγμα, στα Γιάννινα, όλα συνηγορούσαν στο να αφήσει δύο ή και τρεις ακόμα βαθμούς ο Παναθηναϊκός εκεί.

Οι καιρικές συνθήκες. Η ανάγκη για βαθμούς του αντιπάλου. Η κατάσταση του αγωνιστικού χώρου. Οι επιλογές στην ενδεκάδα. Η απίστευτη λειτουργία του Σπάθα που αναρωτιόταν για μισή ώρα, όχι το αν είναι κατάλληλο το γήπεδο, αλλά αν έχει ο ίδιος την… αρμοδιότητα να αποφασίσει. Η φόρμα του Παναθηναϊκού. Και μια σειρά άλλα.

Κι όμως ο Παναθηναϊκός όχι απλά κέρδισε, αλλά ειδικά απ’ όταν αποφάσισε ότι το ματς θα… γίνει έτσι κι αλλιώς και άφησε κατά μέρος την… προσπάθεια να σταματήσει το παιχνίδι, ρίχνοντας έτσι καθαρά το βάρος του στο να κερδίσει το παιχνίδι, έβγαλε και τσαμπουκά και φάσεις και αποτελεσματικότητα την στιγμή που χρειάστηκε.

Κι έτσι όχι μόνο κέρδισε τους τρεις βαθμούς. Αλλά κέρδισε πολύ περισσότερα. Κέρδισε ένα σοβαρότατο λόγο με λίγα λόγια, ώστε να μπορεί από σήμερα να μείνει συγκεντρωμένος ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και μόνο στο πως θα κερδίσει η ομάδα τα παιχνίδια που έρχονται.

Κακά τα ψέματα. Βλέποντας τα όσα απασχολούν τον Παναθηναϊκό την επόμενη του αγώνα, ακόμα και μετά την νίκη, δεν μπορώ να φανταστώ τι θα γινόταν αν ο Παναθηναϊκός έχανε ή έφερνε ισοπαλία στο παιχνίδι. Θα ήταν πρακτικά αδύνατον να ακουστεί οποιαδήποτε φωνή λογικής, που θα καλούσε να μην ξεχειλώσει το πράγμα και να συνεχίσει να παλεύει για το πρωτάθλημα η ομάδα. Το πιο πιθανό θα ήταν μάλιστα να στηνόταν και στον τοίχο κιόλας σαν εχθρός του Παναθηναϊκού, όποιος αποτολμούσε να ζητήσει, να συνεχίσει να παλεύει η ομάδα αντί να αναλώνεται από το πρωί μέχρι το βράδυ στον πόλεμο που την προκαλεί επίτηδες ο αντίπαλος να μπει.

Γι’ αυτό και θα επιμείνω, πως το γκολ του Κλέϊτον, αν τελικά πάρει ο Παναθηναϊκός το πρωτάθλημα, θα είναι το πλέον πολύτιμο όλης της χρονιάς. Κυρίως γιατί χάρις σ’ αυτό, ο Παναθηναϊκός είναι… υποχρεωμένος να μείνει συγκεντρωμένος στο αγωνιστικό κομμάτι και να παλέψει για το πρωτάθλημα. Κάνοντας ταυτόχρονα οτιδήποτε άλλο, να φαντάζει σαν τρικλοποδιά στην προσπάθειά του αυτή και επομένως να μην… επιχειρηθεί, τουλάχιστον με την άνεση και τις αφορμές που θα γινόταν σε διαφορετική περίπτωση.

Από κει και πέρα. Και για όσα έγιναν στο παιχνίδι.

Κατ’ αρχήν και για να μην το πολυκουράζουμε, το παιχνίδι όχι απλά δεν έπρεπε, αλλά απαγορευόταν να ξεκινήσει. Και σ’ αυτό δεν χρειάζεται ιδιαίτερη κουβέντα.

Κατά δεύτερον, ο Σπάθας απαγορεύεται πια να θεωρείται όχι απλά έμπειρος και ικανός διαιτητής, αλλά καν διαιτητής. Κι όχι γιατί ξεκίνησε το παιχνίδι, αυτό πες πως μπορεί να ήταν και λάθος εκτίμηση. Αλλά για τον τρόπο με τον οποίο πήρε αυτή την απόφαση, που σύμφωνα με τον κανονισμό, ήταν αποκλειστικά δική του δουλειά και κανενός άλλου.

Από κει και πέρα. Ο Παναθηναϊκός χειρίστηκε λάθος το θέμα. Αν δηλαδή εκτιμάς ότι δεν πρέπει να ξεκινήσει το παιχνίδι και σωστά το εκτιμάς, τότε δίνεις την μάχη ΠΡΙΝ ξεκινήσει αυτό και κυρίως την δίνεις σε διοικητικό επίπεδο. Κι αν ακόμα συνειδητοποιείς ότι σου ξέφυγε το πράγμα και το άφησες να ξεκινήσει χωρίς ιδιαίτερη αντίδραση (καθώς αυτό μαρτυράνε οι… νηφάλιες σχετικά εικόνες όλων των πρωταγωνιστών και αρμοδίων, που βλέπαμε στην τηλεόραση πριν το παιχνίδι), στην συνέχεια δεν αφήνεις την όποια ενέργεια για να διακοπεί το παιχνίδι στους παίκτες, τον προπονητή και στον πάγκο της ομάδας σου, με απρόβλεπτες και καταστροφικές συνέπειες, που ευτυχώς για τον Παναθηναϊκό δεν ήρθαν.

Γιατί αυτό που έγινε στην συνέχεια, όχι απλά δεν υπάρχει, αλλά φανερώνει ένα ακόμα πρόβλημα που υπάρχει στον Παναθηναϊκό και που είναι η διάκριση των ρόλων που παίζει ο καθένας σ’ αυτή την ομάδα.

Με λίγα λόγια, δεν γίνεται ο παίκτης, όποιος κι αν είναι, να αποφασίζει ξαφνικά ότι θα σηκωθεί και θα φύγει από τον πάγκο ενώ παίζεται το παιχνίδι και θα πάει να στήσει κουβέντα με τον πάγκο της άλλης ομάδας, χωρίς να βρεθεί άνθρωπος να του πει «έλα εδώ εσύ που πας». Κι όχι μόνο αυτό, αλλά αντίθετα να τον ακολουθεί όλος ο πάγκος και να μπαίνει μέσα στον αγωνιστικό χώρο για να το… συζητήσει με τον διαιτητή.

Άσχετα αν είχαν δίκιο που τα πήραν στον πάγκο του Παναθηναϊκού και είχαν δίκιο, δεν είναι αυτή η δουλειά τους. Εκτός αν ο Λέτο ήταν στα Γιάννινα όχι με την ιδιότητα του ποδοσφαιριστή, αλλά αυτή του… αρχηγού αποστολής.

Κι εδώ δεν είναι το θέμα αν είχε δίκιο σ’ αυτό που ζήταγε ή όχι. Το ξαναλέω, δίκιο είχε και λογικά θέλησε να αντιδράσει βλέποντας συμπαίκτες και αντιπάλους να κάνουν τσουλήθρα στον πάγο. Το θέμα είναι η άνεση και η ασυλία με την οποία πήρε ανάλογη πρωτοβουλία. Και που αν στην συγκεκριμένη στιγμή ήταν για κάτι που ολοφάνερα είχε δίκιο, αύριο από την στιγμή που θεωρεί ότι έχει… δικαίωμα να το κάνει, μπορεί να το ξανακάνει για ότι νομίζει ο ίδιος πως είναι σωστό.

Όποιος καταλαβαίνει το τι σημαίνει αυτό για την λειτουργία, την πειθαρχία και την συνεκτικότητα μια ποδοσφαιρικής ομάδας, έχει καλώς. Όποιος όχι, μπορεί ελεύθερα να πιστεύει ότι θέλει και να απολαύσει το… θέαμα.

Μερικές παρατηρήσεις ακόμα.

Άσχετα με το αν ήταν σωστές ή όχι οι επιλογές του Φερέϊρα στην αρχική ενδεκάδα, αυτές ήταν, αυτός είναι προπονητής και δεν αλλάζει αυτό. Μπορεί και να έβγαιναν μπορεί και να μην έβγαιναν.

Από κει και πέρα όμως, δεν χρειάζεται να δοκιμάζεται στα σοβαρά η αξιοπρέπεια και η λογική όλου του κόσμου, με αστείες εξηγήσεις γι’ αυτές τις επιλογές. Καθώς οι εξηγήσεις που δίνονταν… ημιεπισήμως πριν το παιχνίδι, περισσότερο έμοιαζε ότι οι ίδιοι που τις έδιναν εκτιμούσαν ότι οι επιλογές ήταν λάθος και προσπαθούσαν να τις δικαιολογήσουν, παρά ενίσχυαν τις όποιες επιλογές του προπονητή. Με λίγα λόγια, τον εξέθεταν στα μάτια του κόσμου, αντί να ενισχύουν τις όποιες αποφάσεις του. Και ταυτόχρονα, εξέθεσαν και όσους προσπάθησαν άκριτα να τις αναπαράγουν.

Και δεν μπαίνω καν εδώ, στο με πόση φυσικότητα ανέλυαν όλοι το… απαιτούμενο και λογικό ροτέίσιον, το οποίο κάποτε για όσους θυμούνται ήταν αιτία πολέμου στο εσωτερικό του Παναθηναϊκού. Ούτε το με πόση ευκολία υιοθετήθηκε το κάποτε απαράδεκτο και καταστροφικό ροτέϊσιον τερματοφυλάκων, σαν σωστή επινόηση και αποτελεσματική. Αυτά πες αλλάζουν ανάλογα με το τι θέλουμε να πούμε και δόξα τω θεώ από τέτοιες… αλλαγές στον Παναθηναϊκό άλλο τίποτε.

Δεν μπορείς όμως να λες, ότι ο Λέτο δεν ξεκίνησε επειδή είχε ενοχλήσεις και μάλιστα… νερό στο γόνατο και μετά ο Λέτο να μπαίνει να παίξει πάνω στον πάγο. Δεν γίνεται πρακτικά αυτό. Εκτός κι αν ο πάγος… πάγωσε το νερό στο γόνατο και… αδρανοποίησε την επίδρασή του.

Κι ακόμα. Δεν χρειάζεται να ψάχνεις δικαιολογία γιατί ο προπονητής δεν χρησιμοποίησε τον Ζέκα. Έτσι σκέφτηκε έτσι αποφάσισε. Αυτός είναι προπονητής πάει και τελείωσε. Ούτε λόγο θα δώσει πριν το παιχνίδι, ούτε θα ρωτήσει κανένα για το τι θα κάνει. Όταν λοιπόν για κάτι τέτοιο, τρέχεις αν μοιράσεις σαν εξήγηση, ότι παρουσίασε συμπτώματα πνευμονία και για να προφυλαχθεί δεν τον ξεκινήσαμε στο παιχνίδι, τότε είναι σαν να λες «παιδιά, ο προπονητής μας έκανε βλακεία, αλλά ο έρμος δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς».

Γιατί και με το συμπάθιο, δεν γίνεται να λες για κάποιον, ότι έχει συμπτώματα πνευμονίας και να τον βάζεις να στέκεται ακίνητος για τρεις ώρες εκτεθειμένος στον παγετό και στον παγωμένο αέρα, για να τον… προφυλάξεις. Αυτό το κάνεις, μόνο αν έχεις κάτι μαζί του, αν σου έχει σκοτώσει κάποιον, τον… μισείς και θέλεις να τον… στείλεις αδιάβαστο μια ώρα αρχύτερα. Ειδεμή, αν πραγματικά έχει τέτοια συμπτώματα και θες να τον προφυλάξεις, τον χώνεις σε ένα ζεστό δωμάτιο, τον κουκουλώνεις και τον αρχίζεις στα ζεστά για να μην κατρακυλήσει. Εκτός κι αν ανακαλύψαμε στον Παναθηναϊκό, ότι η έκθεση κάποιου που έχει συμπτώματα πνευμονίας, τρεις ώρες ακίνητος στον παγετό, είναι νέα μέθοδος… πρόληψης της ασθένειας. Που μάλλον δεν το νομίζω.

Για να το κλείνουμε το πράγμα.

Ο Παναθηναϊκός στα Γιάννινα απέδειξε, ότι στην μπάλα μόνο όταν παλεύεις όσο μπορείς, πρώτον μπορείς να ξεπεράσεις τα εμπόδια που σου βάζουν και δεύτερον, μόνο τότε επίσης έχει και νόημα να δίνεις μάχη για όλα τα υπόλοιπα.

Επίσης. Το παιχνίδι στα Γιάννινα, άσχετα αν δεν έπρεπε να ξεκινήσει και την απαράδεκτη συμπεριφορά του Σπάθα, τελικά μετατράπηκε σε ένα απίστευτα ισχυρό ατού για τον Παναθηναϊκό στην μάχη του τίτλου. Για πολλούς και διάφορους λόγους.

Γιατί έδωσε ισχυρό χαστούκι και έσπασε τον τσαμπουκά, όσων πόνταραν με πολλούς και διάφορους τρόπους και για πολλούς και διάφορους λόγους, ότι ο Παναθηναϊκός θα σκοντάψει σ’ αυτό το παιχνίδι.

Γιατί επίσης, έδωσε απίστευτα αποθέματα τσαμπουκά και ψυχολογίας συνολικά στην ομάδα του Παναθηναϊκού, έτσι όπως ξεκίνησε, έτσι όπως εξελίχθηκε και έτσι όπως τελείωσε.

Γιατί επίσης ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε νικηφόρα μια πολύ δύσκολη αποστολή, πολύ περισσότερο που αυτή η αποστολή του έτυχε στην περίοδο ντεφορμαρίσματος, απωλειών και γενικά όχι της καλύτερης ψυχολογίας.

Γιατί βοηθάει απίστευτα όσους θέλουν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο την ομάδα, να καταλάβουν και να διδαχθούν πολλά απ’ όσα έγιναν, πριν κατά την διάρκεια αλλά και μετά το παιχνίδι.

Τέλος, γιατί καθαρά ψυχρά και βαθμολογικά, δίνει στον Παναθηναϊκός πραγματικά μεγάλο αβαντάζ στην μάχη του τίτλου και μεταφέρει πια το άγχος του «τελικού χωρίς επιστροφή» σε κάθε παιχνίδι του ΟΣΦΠ και ειδικά σε δύσκολες αποστολές σαν κι αυτή που έχει την επόμενη αγωνιστική στην Ξάνθη.

Απομένει ο Παναθηναϊκός, να εκμεταλλευτεί και κυρίως να διαχειρισθεί σωστά, όλα όσα κέρδισε, αλλά και όλα όσα… γλίτωσε, στο παιχνίδι με τα Γιάννινα. Πλέον τα πάντα είναι στο χέρι του. Χρειάζεται απλά, συσπείρωση, δουλειά, σωστές επιλογές και ενέργειες σε όλα τα επίπεδα, αξιοκρατία στην ενδεκάδα, καθαρό μυαλό και πάθος, Μα πάρα πολύ πάθος. Για να πανηγυρίσει ο Παναθηναϊκός στο τέλος, ένα πρωτάθλημα που θα αφήσει ξερούς πάρα πολλούς. Κι όχι μόνο στον… ΟΣΦΠ.

  • Αθλητικά νέα
  • Ειδήσεις
Οι δηλώσεις του Μπαλτάκου στον ΣΚΑΪ για γηπεδικό και Ερασιτέχνη
Οι δηλώσεις του Μπαλτάκου στον ΣΚΑΪ για γηπεδικό και Ερασιτέχνη
Προδόθηκε μόνος του ο Βαλβέρδε!
Προδόθηκε μόνος του ο Βαλβέρδε!
Απόλλων Σμύρνης: Σκέψεις για Σωτηρίου
Απόλλων Σμύρνης: Σκέψεις για Σωτηρίου
Η φάση της χρονιάς από Τζέιμς και Γκάμπριελ (video)
Η φάση της χρονιάς από Τζέιμς και Γκάμπριελ (video)
Σε ισχύ το έκτακτο δελτίο - Δείτε που θα είναι έντονα τα καιρικά φαινόμενα (pics)
Σε ισχύ το έκτακτο δελτίο - Δείτε που θα είναι έντονα τα καιρικά φαινόμενα (pics)
Ξεχάστε όσα ξέρατε! Αλλάζουν όλα σε γυμνάσιο και λύκειο
Ξεχάστε όσα ξέρατε! Αλλάζουν όλα σε γυμνάσιο και λύκειο
Καιρός: Ξαφνικά φθινόπωρο με βροχές και καταιγίδες - Πού θα χτυπήσει η κακοκαιρία
Καιρός: Ξαφνικά φθινόπωρο με βροχές και καταιγίδες - Πού θα χτυπήσει η κακοκαιρία
«Μπλε Φάλαινα»: Συναγερμός για το φονικό διαδικτυακό παιχνίδι
«Μπλε Φάλαινα»: Συναγερμός για το φονικό διαδικτυακό παιχνίδι

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης