Αν είχαν ανέβει και στη Θεσσαλονίκη, καλά θα ήταν

Αν είχαν ανέβει και στη Θεσσαλονίκη, καλά θα ήταν

Η αναμενόμενη εκτόξευση από τον Άρη, εξελίχθηκε τελικά σε ανώμαλη προσγείωση για τον Παναθηναϊκό. Ο οποίος αυτή την στιγμή, έχει ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα και από την ήττα από τον Άρη. Κι αυτό είναι η διαχείριση αυτού του αποτελέσματος.

Το λέω αυτό και ξεκινάω απ’ αυτό, γιατί ξέρω για ποια ομάδα μιλάω. Για την ομάδα που είναι η μακράν πιο ευάλωτη σε αυτό που συνηθίζουμε να λέμε περιρρέουσα ατμόσφαιρα γύρω της.

Με βάση λοιπόν τα πόσα έχουμε δει τα προηγούμενα παιχνίδια, ο Παναθηναϊκός θα περάσει μια δύσκολη εβδομάδα. Θα αρχίσουν όλοι να αναζητάνε με λύσσα εξιλαστήρια θύματα. Θα αρχίσουν επίσης αναλύσεις, που θα μηδενίζουν εντελώς όλη την προηγούμενη παρουσία του και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο.

Για μένα αυτό, θα είναι εντελώς καταστροφικό. Κι επειδή θα γίνει λογικά από Παναθηναϊκούς, θα πως εντελώς αυτοκαταστροφικό.

Ο Παναθηναϊκός για να αντισταθεί σ’ αυτή την πίεση που θα δεχθεί, έχει ένα μόνο όπλο. Να την αντιμετωπίσει σαν ΟΜΑΔΑ. Συνολικά δηλαδή. Να ανανεωθεί φυσικά, να διορθώσει λάθη, να επιμερίσει ευθύνες, να φρεσκάρει όσους δείχνουν κουρασμένοι σωματικά και ψυχολογικά. Αλλά όλα αυτά να τα κάνει σαν ομάδα.

Προστατεύοντας ταυτόχρονα με σταθερότητα και αυταπάρνηση, κάθε «κομμάτι της».

Κι όχι να δώσει βορά τον προπονητή, ή ένα παίκτη, ή δυο παίκτες, ή ένα παράγοντα, ή οτιδήποτε άλλο, στον κόσμο, για να… περάσει η μπόρα και βλέπουμε. Αν παρασυρθεί σ’ αυτό, ο Παναθηναϊκός, θα έχει κυριολεκτικά αυτοκτονήσει. Και θα πετάξει μια χρυσή ευκαιρία, για μια χρονιά που αλλιώς την περίμεναν όλοι κι αλλιώς πάει να τους βγει.

Και κάτι ακόμα πριν περάσουμε σ’ αυτό καθ’ αυτό το παιχνίδι. Ο Παναθηναϊκός σε συνολικό επίπεδο σαν οργανισμός (διοίκηση, προπονητής, παίκτες, κόσμος) καλείται για πρώτη φορά φέτος στο πρωτάθλημα, να διαχειρισθεί μια μίνι κρίση. Ένα άσχημο αποτέλεσμα έστω. Θα πρέπει λοιπόν να σταθεί και σ’ αυτό σαν μεγάλη ομάδα. Με ψυχραιμία, με ποδοσφαιρική λογική και με αίσθημα προστασίας, αλληλοκάλυψης και συσπείρωσης όλων των κομματιών του.

Πάμε τώρα στο παιχνίδι. Λέω συνεχώς και στα άσχημα και στα καλά, ότι η ομάδα συνήθως μέσα στο γήπεδο, βγάζει τον τρόπο και την λογική που προετοιμάστηκε γι’ αυτό το παιχνίδι. Κι ο Παναθηναϊκός, φάνηκε να μην έχει προετοιμαστεί κατάλληλα. Και δεν εννοώ εδώ προπονητικά και τέτοια. Αυτά είναι άλλη κουβέντα και θα την κάνουμε και παρακάτω.

Μιλάω όμως κυρίως, για το ότι ο Παναθηναϊκός, τσίμπησε στο… τυράκι και έκανε την προετοιμασία του για το συγκεκριμένο παιχνίδι, σε… ξένο γήπεδο.

Η διαιτησία, οι ανακοινώσεις, η αίσθηση της αδικίας, η… πρεμούρα ότι ο αντίπαλος κάτι ετοιμάζει με Θεοδωρίδη, με Καλόπουλους και δεν συμμαζεύεται, επικέντρωσε την ενασχόληση του Παναθηναϊκού συνολικά σαν οργανισμού όλη την εβδομάδα, όχι εκεί που υπερείχε, δηλαδή στο ποδοσφαιρικό κομμάτι, αλλά σε ένα γήπεδο ξένο, ανασφαλές σαν αίσθηση και σαφέστατα αντιποδοσφαιρικό.

Αν μάλιστα η συζήτηση που κυριαρχούσε το Σάββατο το βράδυ στο ξενοδοχείο που έμενε η αποστολή, ήταν αυτή που… έβγαινε σαν αντίδραση του Παναθηναϊκού στην διαιτησία του Παπά στο Καραϊσκάκη, τότε δεν ήταν καθόλου περίεργο αυτό που είδαμε με το ξεκίνημα του αγώνα.

Καθώς ο Παναθηναϊκός την πλήρωσε ακριβά αυτή την ατμόσφαιρα.

Είδαμε στο ξεκίνημα του αγώνα, τον πιο χύμα και εκνευρισμένο Παναθηναϊκό της φετινής χρονιάς. Με τους παίκτες να δείχνουν ότι έδιναν μεγαλύτερη προσοχή και σημασία στα σφυρίγματα του Σπάθα, παρά στους παίκτες του Άρη που έκαναν ότι ήθελαν. Πόσο μάλλον, που ο Σπάθας τους έπαιξε πολύ… έξυπνα σ’ αυτό τον τομέα, δίνοντάς τους συνεχώς στο πρώτο ημίχρονο αφορμές για να νοιώσουν ότι δικαιολογημένα τα είχαν μαζί του, με τον απαράδεκτο τρόπο που χειρίστηκε τις κίτρινες κάρτες.

Τρανταχτό παράδειγμα ο Λέτο, ο οποίος έφαγε δυ9ο κλαδέματα εν ψυχρώ, έχασε εντελώς την ψυχραιμία του, εκβίαζε τις προσπάθειές του και φάνηκε να ηρεμεί και να… ξαναχαμογελά στο γήπεδο, μόνο όταν στα τελευταία λεπτά το παιχνίδι έμοιαζε να έχει κριθεί και δεν υπήρχαν αντοχές και κουράγια ούτε καν για νεύρα.

Από κει και πέρα και σε σχέση με το καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι. Ο Παναθηναϊκός δεν ανέβηκε ποτέ στην Θεσσαλονίκη. Άφησε στην Αθήνα, όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τον είχαν μέχρι τώρα πρώτο και καλύτερο. Κι εδώ θα πω τον προβληματισμό μου, που όσοι θυμούνται τον είχα ξεκινήσει από την αναφορά μου στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα με τον Άρη.

Συγκεκριμένα, ο Παναθηναϊκός έδειξε να μην έχει φρεσκάδα και αντοχές στο παιχνίδι του. Κι αν στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ, αυτό αφορούσε δυο-τρεις παίκτες του, στο παιχνίδι με τον Άρη ήταν μια συνολική εικόνα. Λίγο μπάλα να έχεις παρακολουθήσει, καταλαβαίνεις με την μία ότι τα περισσότερα από τα ατομικά λάθη στην άμυνα, οι χαμένες μονομαχίες και η ανυπαρξία στο κέντρο ακόμα και ποδοσφαιριστών όπως ο Σιμάο και οι εντελώς μισές «σκοτωμένες» και χωρίς τελείωμα επιθετικές προσπάθειες, είχαν ολοκάθαρα την αφετηρία τους, στην έλλειψη δυνάμεων, φρεσκάδας και καθαρού μυαλού της πλειοψηφία των παικτών του Παναθηναϊκού.

Ήθελαν δηλαδή, ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν, αλλά ήταν ολοφάνερο ότι… δεν μπορούσαν. Δεν είχαν το κουράγιο να το κάνουν. Κι αυτό φάνηκε και από την εντελώς ανύπαρκτη αντίδραση από κάθε άποψη, μόλις το σκορ έγινε 3-1.

Ο Παναθηναϊκός, φάνηκε δηλαδή συνολικά στο παιχνίδι με τον Άρη, σαν οργανισμός, σαν πάγκος και σαν ομάδα, «κουρασμένος», χωρίς φρεσκάδα, χωρίς ιδέες και χωρίς κουράγιο να παλέψει ένα παιχνίδι που του γύρισε εντελώς στραβά.

Συμβαίνουν αυτά  στο ποδόσφαιρο, αλλά απ’ την άλλη, θα πρέπει να το δει αυτό ο Παναθηναϊκός και να το αντιμετωπίσει.

Τέλος. Θα παρατηρήσατε, ότι απέφυγα να θίξω επί μακρόν, συγκεκριμένα ατομικά λάθη, από συγκεκριμένους παίχτες, ή να μιλήσω ατομικά για την απόδοση μεμονωμένων παικτών.

Το κάνω για δυο λόγους. Πρώτον γιατί πιστεύω, ότι με εξαίρεση τους Σπυρόπουλο και Καπίνο και με σαφέστατα τραγικούς τους Σαριέγκι, Βύντρα, Κατσουράνη, Λέτο, Κλέϊτον, συνολικά ο Παναθηναϊκός ήταν τραγικός.

Και δεύτερον, γιατί ξέρω, πως ο Παναθηναϊκός, είναι εξαιρετικά ευάλωτος και… επιρρεπής σε τέτοιες καταστάσεις, στο ατομικό φόρτωμα ευθυνών που σας είπα και στην αρχή του άρθρου. Απ’ αυτή την άποψη, δεν θα κατόρθωνα κάτι παραπάνω, εκτός από το να… συμβάλλω και εγώ στην δημιουργία αυτού του κλίματος ευρέσεως θυμάτων γι’ απόψε και μετά βλέπουμε…

Κι αυτό δεν το κάνω, πέρα απ’ όλα τα υπόλοιπα, γιατί σαν είναι εντελώς λάθος σαν ποδοσφαιρική προσέγγιση και δεν βοηθάει στο να βγουν συνολικά τα συμπεράσματα που πρέπει για τον Παναθηναϊκό.

  • Αθλητικά νέα
  • Ειδήσεις
Τώρα… αρχίζει το πρωτάθλημα! (pic)
Τώρα… αρχίζει το πρωτάθλημα! (pic)
Βασιλειάδης: «Η διαφάνεια στην ΕΠΟ είναι το πρόβλημα»
Βασιλειάδης: «Η διαφάνεια στην ΕΠΟ είναι το πρόβλημα»
Η επική ατάκα του Ουζουνίδη για τον Σισέ! (pics)
Η επική ατάκα του Ουζουνίδη για τον Σισέ! (pics)
Πρόταση φυλάκισης του Ροσέλ από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας
Πρόταση φυλάκισης του Ροσέλ από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας
Τρομοκρατικό χτύπημα κατά Παπαδήμου - Τι έγραφε ο παγιδευμένος φάκελος
Τρομοκρατικό χτύπημα κατά Παπαδήμου - Τι έγραφε ο παγιδευμένος φάκελος
Τρομοκρατική επίθεση κατά Παπαδήμου - Φόβοι της ΕΛ.ΑΣ και για άλλους «παγιδευμένους» φακέλους
Τρομοκρατική επίθεση κατά Παπαδήμου - Φόβοι της ΕΛ.ΑΣ και για άλλους «παγιδευμένους» φακέλους
Στο χειρουργείο ο Λουκάς Παπαδήμος
Στο χειρουργείο ο Λουκάς Παπαδήμος
Έκρηξη στο αυτοκίνητο του Λουκά Παπαδήμου
Έκρηξη στο αυτοκίνητο του Λουκά Παπαδήμου

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης