Σημαδεύοντας τον κοτσίδα

Σημαδεύοντας τον κοτσίδα

Χαίρετε κύριοι

Το Σάββατο ξεκίνησε το καλύτερο πρωτάθλημα στον κόσμο. Η Πρέμιερ Λιγκ τα τελευταία χρόνια έχει ξεφύγει από τα υπόλοιπα πρωταθλήματα, όχι λόγω θεάματος, αλλά για όσα μπορεί να προσφέρει στον θεατή.

Έχουν καταφέρει να κάνουν το προϊόν τους ελκυστικό ανεξάρτητα από το θέαμα που μπορούν να δώσουν οι ομάδες στον αγωνιστικό χώρο.

Έχουν δημιουργήσει τις συνθήκες ένα παιχνίδι Γουίγκαν - Γουλβς να το παρακολουθείς πολύ πιο εύκολα από ό,τι έναν αγώνα πολύ πιο ποιοτικών ομάδων του ιταλικού, του ισπανικού ή του γερμανικού πρωταθλήματος.

Το Σάββατο στην πρεμιέρα, η ανανεωμένη Λίβερπουλ με 4 νέα πρόσωπα στην ενδεκάδα της, έμεινε στο 1-1 με την Σάντερλαντ. Ακόμα είναι νωρίς για να κρίνει ή να βγάλει κανείς ασφαλή συμπεράσματα, αλλά η ομάδα του Νταλγκλίς έβγαλε τις ίδιες παθογένειες που είχε τα περασμένα χρόνια.

Ξεκίνησε με ενθουσιασμό, σκόραρε, έχασε πέναλτι, ευκαιρίες, σιγά - σιγά όμως έπρεπε να δώσει χώρο και μπάλα στον αντίπαλο, καθώς καμία ομάδα, πλην της Μπαρτσελόνα, δεν μπορεί να επιτίθεται για 90 λεπτά.

Μόλις αυτό έγινε, ήταν φανερό το πρόβλημα ψυχολογίας που υπάρχει στους παίκτες της, όταν αμύνονται. Λανθασμένες τοποθετήσεις στην άμυνα και φανερή έλλειψη αυτοπεποίθησης στις κινήσεις και στα πρόσωπα των παικτών, όταν την μπάλα την έχει ο αντίπαλος.

Μόλις έγινε το 1-1 πατήθηκε ο διακόπτης. Από εκείνο το σημείο και μετά, η Λίβερπουλ έγινε άλλη ομάδα και χωρίς ίχνος υπερβολής οι παίκτες του Νταλγκλίς δεν έβγαλαν στη συνέχεα ούτε μια σωστή συνεργασία. Το γκολ του Λάρσον στο 57΄ σκότωσε την ψυχολογία των παικτών της Λίβερπουλ και από εκεί και πέρα θύμιζαν την εικόνα των παικτών του Παναθηναϊκού όταν έγινε το 2-2 με την Οντένσε.

Κοινό γνώρισμα των δυο ομάδων είναι πως η πλειοψηφία των παικτών είναι πολύ κατώτερη από το βάρος της φανέλας που φοράνε και δεν μπορούν να σηκώσουν τις προσδοκίες και να πετύχουν τους στόχους που έχει βάλει ο σύλλογος. Μόλις, λοιπόν, έφυγε η ενέργεια που έδωσε ο ενθουσιασμός  της έναρξης της νέας σεζόν και ήρθε η πρώτη δυσκολία, παραδόθηκαν από τον φόβο τους.

Η Λίβερπουλ τον Γενάρη έκανε μια μεγάλη μεταγραφή. Ο Σουάρες κατευθείαν έδειξε πως μπορεί να κάνει την διαφορά. Στο παιχνίδι με την Σάντερλαντ ξεχώριζε σαν την μύγα μες στο γάλα. Όσο πέρναγε η ώρα, όμως, ήταν φανερό πως χρειαζόταν κοντά του κι άλλους μεγάλους παίκτες και πως ο τρόπος παιχνιδιού της ομάδας τον απομόνωνε. Στις μεταγραφές ήρθαν παίκτες βοηθητικοί. Πιθανότατα η Λίβερπουλ να χρειαζόταν ποδοσφαιριστές για να έχει καλύτερες και περισσότερες λύσεις ο Νταλγκλίς, αλλά με τους Ενρίκε, Ντάουνινγκ, Χέντερσον, Άνταμ, δεν γίνεται να ανεβείς επίπεδο.

Πιθανότατα κάποιοι απ’ αυτούς στην πορεία να προσφέρουν, να φανούν χρήσιμοι, με τίποτα όμως δεν έχουν την δυνατότητα να κάνουν το υπάρχον ρόστερ να διεκδικήσει πρωτάθλημα.

Τα τελευταία χρόνια είναι φανερό πως η Λίβερπουλ δεν μπορεί να ανατρέψει καταστάσεις. Όσες φορές μου έχει πει ο Θέμης, που την παρακολουθεί στενά, πως έχουν προβλήματα και ο ίδιος είναι απαισιόδοξος, η ομάδα έχει χάσει.

Για να ανατραπεί αυτό χρειάζεται να μπουν στο ρόστερ μεγάλες προσωπικότητες. Όπως δηλαδή έλεγε κάποτε ο Βγενόπουλος να έρθουν στον Παναθηναϊκό 3 Πιζάρο, έτσι και η Λίβερπουλ χρειάζεται κι άλλους παίκτες επιπέδου Σουάρες.

Η έλλειψη ενός μεγάλου χαφ τύπου Μόντριτς, Σνάιντερ, φάνηκε μετά το 1-1. Όταν έγινε φανερό πως ο Σεσενιόν είναι πιο ποιοτικός από όλους τους χαφ της Λίβερπουλ και επειδή δεν υπήρχε ποδοσφαιριστής να μπορέσει να ανεβάσει την ομάδα ορθόδοξα στην επίθεση έπαιξαν το σύστημα «σημαδεύοντας τον κοτσίδα».

Έπαιρνε την μπάλα ο Ντάουνινγκ και έκανε γιόμες μπας και πετύχει το κεφάλι του Κάρολ. Εικόνες που θύμιζαν ποδόσφαιρο παλιότερης εποχής.

Η Λίβερπουλ φέτος έχει ένα τεράστιο αβαντάζ, για να μπορέσει να διεκδικήσει το πρωτάθλημα μέχρι τέλους. Δεν έχει Ευρώπη κι αυτό μπορεί να στερεί την δυνατότητα  στον Νταλγκλίς να έχει ετοιμοπόλεμους πολλούς ποδοσφαιριστές, όμως του δίνει την δυνατότητα να παίζει συνεχώς με την καλύτερη ενδεκάδα, κάτι που στην δύσκολη και απαιτητική Πρέμιερ μπορεί να αποτελέσει σημαντικό όπλο.

Κακά τα ψέματα, όμως είναι φανερό πως το ρόστερ που υπάρχει στο Άνφιλντ δεν έχει ούτε την δυνατότητα, ούτε την απαιτούμενη ψυχολογία να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από την 4η θέση.

  • Αθλητικά νέα
  • Ειδήσεις
Οι πιθανοί αντίπαλοι του Ολυμπιακού
Οι πιθανοί αντίπαλοι του Ολυμπιακού
Το πανόραμα του Europa League
Το πανόραμα του Europa League
Απίστευτο: Ο Καραπαπάς «τρόλαρε» τα ΜΜΕ με την πρόταση για Ανσαριφάρντ
Απίστευτο: Ο Καραπαπάς «τρόλαρε» τα ΜΜΕ με την πρόταση για Ανσαριφάρντ
Το πανόραμα της Euroleague
Το πανόραμα της Euroleague
Επικίνδυνα παιχνίδια στα Ίμια: Ελικόπτερο της τουρκικής ακτοφυλακής πέταξε πάνω από τις βραχονησίδες
Επικίνδυνα παιχνίδια στα Ίμια: Ελικόπτερο της τουρκικής ακτοφυλακής πέταξε πάνω από τις βραχονησίδες
Η Κate Hudson είναι πιο σέξι από ποτέ
Η Κate Hudson είναι πιο σέξι από ποτέ
Mediterranean College: Bραβείο καλύτερης παρουσίας στο διαδίκτυο!
Mediterranean College: Bραβείο καλύτερης παρουσίας στο διαδίκτυο!
White Leaf, η επόμενη κίνησή σου - Το νέο ελληνικό brand χαρτικών προσωπικής υγιεινής
White Leaf, η επόμενη κίνησή σου - Το νέο ελληνικό brand χαρτικών προσωπικής υγιεινής

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης