Τι πάτος, τι απόπατος;

Δημοσίευση: Σάββατο, 21 Μαίου 2011 21.44

Και τον εγκέφαλό σου να ξεζουμίσεις σκεπτόμενος επί ώρες, δεν πρόκειται να σου έρθει στο μυαλό αγωνιστική περίοδος στην οποία το ελληνικό ποδόσφαιρο να επλήγει τόσο, όσο φέτος.

Από ποιότητα, χάλια. Από αξιοπιστία; Επίσης χάλια και κάθε μέρα που περνά, χειρότερα. Σήμερα, με τη δημοσιοποίηση του φακέλου για τα στημένα ματς, φάγαμε ένα ακόμα χαστούκι και ακόμα βρισκόμαστε στην αρχή της ιστορίας. Από πλευράς βίας; Τραγική η κατάσταση. Φτάσαμε στο σημείο να φοβόμαστε να δούμε ένα ματς ακόμα και σε καφετέρια. Αν δεν υπήρχε ο ενθουσιασμός των οπαδών του ΠΑΣ και του Παναιτωλικού και η καλή διάθεση των φίλων του Ολυμπιακού που αντέχει... στην κρίση και βρίσκεται ένα επίπεδο πάνω από τους ανταγωνιστές του, ακόμα και ο πιο αισιόδοξος Ελληνας φίλαθλος θα έλεγε με σιγουριά ότι τη νέα σεζόν τα γήπεδα θα είναι πιο άδεια από ποτέ.

Λένε ότι φτάνοντας στον πάτο, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ξανασηκωθείς, πολύ απλά γιατί δεν πάει παρακάτω. Αυτή ίσως είναι και η ευκαιρία μας να χτίσουμε κάτι από την αρχή. Μόνο που δεν βλέπω να το έχει πάρει κανείς και πολύ στα σοβαρά. Η πολιτεία-Κυβέρνηση έχει πολύ πιο σημαντικά πράγματα να ασχοληθεί, ο κόσμος δείχνει να μπαίνει σε καθεστώς άρνησης για τη μπάλα, οι ποδοσφαιρικές αρχές έχουν... χάσει τη μπάλα. Την κατάσταση θα μπορούσαν να σώσουν οι παράγοντες των ομάδων. Αλλωστε, με δεδομένο ότι τη νέα περίοδο ο κόσμος δεν θα είναι και τόσο ζεστός για ποδόσφαιρο, άρα και οι εταιρείες τους θα αντιμετωπίζουν σημαντικές οικονομικές δυσκολίες, θα φάνταζε αρκετά λογικό οι πρόεδροι-ιδιοκτήτες να σηκώσουν λευκές σημαίες, να σταματήσουν τη φαγωμάρα και τη μάχη του παρασκηνίου και να κοιτάξουν πώς ακριβώς θα μπορέσουν με κοινή προσπάθεια να διατηρήσουν το προϊόν τους σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο. Ελπίζοντας να έρθουν σύντομα οι “καλύτερες μέρες”.

Είναι τόσο αρρωστημένη όμως η κατάσταση, που ακόμα και στα πλέι οφ, το ξεκατίνιασμα πάει σύννεφο. Τέσσερις μόλις αγωνιστικές έχουν περάσει σε μια γενικά ανιαρή διαδικασία και το τι έχουν δει τα μάτια μας δεν περιγράφεται. Ο Παναθηναϊκός έριχνε μπηχτές στα πρώτα ματς για τη διαιτησία, αλλά δεν μπορούσε να φωνάξει και πολύ λόγω της ανυπαρξίας του, ο Αχιλλέας Μπέος εξακολουθεί με τη συμπεριφορά του να σε κάνει να πιστεύεις ότι θέλει όλοι να αντιπαθήσουν μια συμπαθή ομάδα, η ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ τρώγονται εδώ και μέρες. Ο κ. Αδαμίδης μάλιστα, ο οποίος στον τελικό Κυπέλλου δεν είδε και καμιά διαιτητική ή άλλου είδους παραφωνία, χαρακτήριζε τον Ατρόμητο που διαμαρτυρήθηκε ομάδα γειτονιάς, αλλά την πρώτη κιόλας φορά που αισθάνθηκε αδικημένος, εξερράγη (αυτό που λέγαμε ότι όπου σε παίρνει τα κάνεις και όπου δεν σε παίρνει φωνάζεις. Ισχύει για όλους τους μεγάλους). Μοιάζει σαν να μην αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο κόσμος κουράστηκε, βαρέθηκε τη μουρμούρα, μπούχτισε από τον λαϊκισμό και ο μόνος τρόπος να τον κρατήσεις έστω ζεστό, είναι να του προσφέρεις κάτι πιο υγιές. Ας χάσει βρε αδερφέ κι ένα οφσάιντ ο βοηθός και ας μην πούμε κουβέντα, έτσι για το καλό, το διαφορετικό. Γίνονται όμως τέτοια πράγματα; Εδώ ακόμα και οι δημοσιογράφοι το έχουν χάσει το παιχνίδι και το μόνο για το οποίο μιλούν δεν είναι το αγωνιστικό κομμάτι. Οι παράγοντες θα έκαναν τη διαφορά; Οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι για το ελληνικό ποδόσφαιρο, υπάρχει και κάτι που βρίσκεται πιο κάτω από τον πάτο. Ο απόπατος...

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.