Η Τζούλια και η Ταρζανία

Δημοσίευση: Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011 19.01

Την πρώτη φορά που γίναμε αυτήκοοι μάρτυρες κασετών με θέμα συζήτησης το ποιοι θα έπρεπε να νικούν και ποιοι ήταν ελεύθεροι να πάνε να γ..., η ευκαιρία πήγε χαμένη.

Δεν έγινε το παραμικρό από την τότε Κυβέρνηση και τη δικαιοσύνη, η βρώμα και η δυσοσμία παρέμειναν στο ποδόσφαιρο και το μόνο που άλλαξε ήταν τα επίπεδα καχυποψίας του κόσμου. Είμαι φύσει αισιόδοξος ως άνθρωπος και ελπίζω να βγω ψεύτης, αλλά ειλικρινά δεν περιμένω να αλλάξει κάτι ούτε τώρα. Τουλάχιστον δραματικά. Από τη στιγμή που ζούμε στη χώρα του σκανδάλου στην οποία ακόμα περιμένουμε να μπει στη φυλακή και να πληρώσει έστω και ένας υπεύθυνος για τα οικονομικά δεινά του σήμερα, γιατί να είμαι αισιόδοξος ότι θα γίνει κάτι στο ποδόσφαιρο; Ούτως ή άλλως δεν χρειάζονταν κασέτες για να καταλάβει κάποιος ότι η μπάλα στην Ελλάδα 'πάσχει'. Το γνωρίζουμε και το συζητάμε όλοι, φίλαθλοι, οπαδοί, δημοσιογράφοι, ποδοσφαιριστές, παράγοντες, ενώ το γνωρίζουν και οι φορείς που υπηρετούν το άθλημα. Απλώς κανείς δεν ήθελε μέχρι τώρα να μπει στη διαδικασία με πρόσχημα πάντα την έλλειψη αποδείξεων. Το μόνο που είμαι σίγουρος ότι όντως θα αλλάξει, είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη μπάλα οι γύρω από αυτή.

Ακουσα αρκετούς να υπόσχονται μετά το περιβόητο ντέρμπι του Καραϊσκάκη ότι “δεν πρόκειται να ασχοληθώ ξανά με το ελληνικό ποδόσφαιρο, δεν αξίζει”. Δεν είναι εύκολο να τηρήσεις κάτι τέτοιο. Μιλάμε για ένα χόμπι που δεν το αποβάλλεις εύκολα από την καθημερινότητά σου. Κι από τη στιγμή που ζεις στην Ελλάδα, το λογικό (?) είναι να σε απασχολούν τα εγχώρια πρωταθλήματα. Μόνο που η ατμόσφαιρα των τελευταίων δύο ημερών και τα όσα ακούγονται, σε κασέτες, συνεντεύξεις ή και συνεντεύξεις Τύπου αύξησαν κατά πολύ την απέχθεια με την οποία αντιμετωπίζουμε και θα αντιμετωπίζουμε εφεξής το ποδόσφαιρό μας. Κι η απέχθεια είναι ίσως χειρότερη της αδιαφορίας. Οπως επίσης άσχημο είναι να αυξάνονται με αριθμητική πρόοδο οι ξένοι αθλητές που αγωνίζονται σε ελληνικούς συλλόγους και εκφράζουν την αηδία τους γι αυτά που βιώνουν. Μπορεί ειλικρινά να πει κανείς στον Μάρκους Γιόνσον του Πανιωνίου ότι με τη δήλωση “το ελληνικό πρωτάθλημα είναι σκατά” δεν σέβεται το ψωμί που τρώει στη χώρα μας; Οχι, ίσα-ίσα που το πιο λογικό είναι να του πει “δεν έχεις δει ούτε τα μισά. Κρύβε λόγια”.

Οι σημερινές δηλώσεις του Αχιλλέα Μπέου δεν μας έκαναν και πολύ σοφότερους, υπό την έννοια ότι είχε προαναγγείλει από χθες ότι θα υποστηρίξει πως συνομιλητής του ήταν ο Νικόλας Πατέρας. Και ούτε θα γίνουμε σοφότεροι αν δεν ακούσουμε όλες και αμοντάριστες τις κασέτες ή έστω αν δεν μάθουμε το τι ακριβώς έχει συμβεί και ποιοι είναι οι συνομιλητές. Αν μη τι άλλο, πάντως, (για να το ρίξουμε και λίγο στην πλάκα), μάθαμε κάποια πράγματα. Τα κυριότερα είναι:

@ Οτι αν πας στον Βόλο και πεις ότι είσαι του ΣΔΟΕ, θα φας πολύ καλό ψητό πέρα από τα καλά τσίπουρα που θα πιεις.

@ Οτι το τηλέφωνο του Δαλούκα χτυπά ασταμάτητα.

@ Οτι ο Νικόλας Πατέρας μένει λογικά πάνω σε διασταύρωση (γι αυτό άλλωστε μπορεί από το μπαλκόνι να μετρά τα αυτοκίνητα που περνούν απέναντι - φωτ.)

@ Οτι στο ελληνικό ποδόσφαιρο κάνεις πολύ καλούς και κυρίως έμπιστους φίλους.

@ Οτι η Τζούλια πλέον χρησιμοποιείται και ως μονάδα μέτρησης αξιοπιστίας και γνησιότητας (πχ 'θα δούμε αν αυτές είναι κασέτες Τζούλιας ή γνήσιες'). Στην ουσία, ξεχνάμε πια τον όρο “μαϊμού” και τον αντικαθιστούμε με κάτι σίγουρα πιο όμορφο.

@ Και τέλος ότι υπάρχει χώρα Ταρζανία. Στην οποία σίγουρα έχουν ξεκαρδιστεί με αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.