Η μετάλλαξη του Σισέ…

Δημοσίευση: Τετάρτη, 09 Φεβρουαρίου 2011 09.12

Oυδεμία εντύπωση μου προξένησε η συμπεριφορά του Τζιμπρίλ Σισέ στη Τούμπα. Εντύπωση θα μου προκαλούσε αν ο Γάλλος «καθόταν στα αυγά του» και παρακολουθούσε την μάχη κόντρα στον ΠΑΟΚ από τη ζεστασιά της σουίτας των φιλοξενούμενων.

Το ότι εμψύχωσε τους παίκτες στο ξενοδοχείο, το ότι έζησε με μεγάλη ένταση το παιχνίδι, το ότι πανηγύρισε το γκολ του Νίνη μπροστά στους οπαδούς του ΠΑΟΚ, το ότι κάθισε  στο β΄ ημίχρονο στον πάγκο, το ότι έκανε σαν μικρό παιδί στο τέλος στα αποδυτήρια, για μένα, όλα αυτά,  ήταν πράγματα αναμενόμενα.

Επειδή ακριβώς μιλάμε για τον ένα και μοναδικό, Σισέ και όχι για κάποιον μισθοφόρο, από τους πολλούς που αγωνίζονται- αν και το «αγωνίζονται» σχετικό είναι σε ορισμένες περιπτώσεις- στα ελληνικά γήπεδα.

Ο Σισέ βγήκε λαβωμένος (κατά δήλωσή του και «πηδηγμένος») από τον επαναληπτικό προημιτελικό του Κυπέλλου με την ΑΕΚ, ο οποίος τόσο άδοξο τέλος είχε για τον Παναθηναϊκό. Δεν μπορούσε να παίξει στην Τούμπα στο κρίσιμο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ.

Αλλά ποιος είπε ότι δεν έπαιξε; Μπορεί να μην είχε συμπεριληφθεί στο φύλλο αγώνα και να μην βγήκε στο τερέν. Όμως το πνεύμα του, το πάθος του για τη νίκη, η  φωνή του, το βλέμμα του, ήταν εκεί. Τα ένιωθαν οι συμπαίκτες του. Το ένιωθαν και οι αντίπαλοι.

«Η ικανότητα να ηγείσαι είναι σαν τη βαρύτητα. Όλοι ξέρουμε ότι είναι εκεί, όλοι ξέρουμε ότι υπάρχει, αλλά πώς θα την ορίσουμε;»,  είχε πει κάποτε ο πρώην παίκτης των San Francisco 49ers, Τζέιμι Γουίλιαμς.

Ο άνθρωπος προφανώς δεν είχε υπόψη του τον Σισέ αλλιώς δεν θα προβληματιζόταν τόσο με τον ορισμό της. Όμως πως ο Τζιμπρίλ, ο οποίος στις προηγούμενες ομάδες ήταν ένας παίκτης μέσα τους πολλούς, έφτασε να γίνει ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης στον Παναθηναϊκό.

Ο Βίνς Λομπάρντι ένας από τους μεγαλύτερους προπονητές (του αμερικάνικου ποδοσφαίρου) υποστήριζε πως «οι ηγέτες δεν γεννιούνται αλλά γίνονται. Γίνονται μέσα από την σκληρή δουλειά».

Και ο Σισέ δουλεύει από 15 χρονών σκληρά στα γήπεδα, μέσα στα οποία έχει βιώσει όλες τις καλές και τις κακές στιγμές, που μπορεί να βιώσει ένας ποδοσφαιριστής στην καριέρα του. Στον υπερθετικό μάλιστα βαθμό και τις δυο.

Ήπιε σαμπάνια από την κούπα του Τσάμπιονς Λιγκ, που κατέκτησε με τη Λίβερπουλ το 2005 Αλλά  ήπιε και μπόλικο φαρμάκι, εξαιτίας των  δυο σοβαρών τραυματισμών, που είχε στην καριέρα του και οι οποίοι παραλίγο να τον αφήσουν κουτσό…

Σε αυτά τα 15 χρόνια της διαδρομής του, ο Σισέ το 7ο παιδί μιας φαμίλιας μεταναστών από την Ακτή Ελεφαντοστού, που βρήκε στέγη στη Γαλλία, ταξίδεψε πολύ, αγωνίστηκε πολύ, σπούδασε πολύ, πλούτισε πολύ…

Έμαθε δίπλα σε αυστηρούς δασκάλους, όπως ο Γκυ Ρου στην Οσέρ, έπαιξε δίπλα σε μεγάλους αρχηγούς, όπως ο Ζιντάν, θήτευσε στο κορυφαίο πρωτάθλημα στον κόσμο, την αγγλική, Premier League, αγαπήθηκε από το φανατικό κοινό της Μαρσέιγ.

Μετά από τόσες εμπειρίες, στα 29 του, ήταν ώριμος αρκετά για να  γίνει ο ηγέτης σε μια ομάδα. Το έφερε έτσι η τύχη (και το καλό συμβόλαιο αλλά προπάντων η τύχη) να είναι ο Παναθηναϊκός αυτή η ομάδα.

Ξέραμε όλοι ότι ο Σισέ διαθέτει την ικανότητα να στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα. Εδώ μάθαμε - ίσως και ο ίδιος να το ανακάλυψε τώρα - πως  έχει και το χάρισμα να εμπνέει τους συμπαίκτες του και να  μεταδίδει ενέργεια στους γύρω του.

Ήρθε στην Ελλάδα δεινός σκόρερ και θα φύγει (όταν θα φύγει) μεγάλος ηγέτης…

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.