Η τετραετία Ζαγόρ και ο φασισμός των «κοκκινομάγουλων»

Η τετραετία Ζαγόρ και ο φασισμός των «κοκκινομάγουλων»


Το γεγονός είναι πως είμαι κάπως μπερδεμένος για το τι θέλω να γράψω, νιώθοντας πάντως την ανάγκη της αποτύπωσης έστω και αυτής της ανισσόροπης σκέψης μου.

Από τη μία θέλω να γράψω για την τετραετία Ζαγοράκη. Πολλά τα καλά της, λίγα αλλά κρίσιμα τα άσχημά της.

Από την άλλη, θέλω να αναφερθώ στα όσα συνάντησα το τελευταίο διήμερο στη Καβάλα, με πρωταγωνιστές ιδιοκτήτες ξενοδοχείου τριών αστέρων. Σας δείχνει αδιάφορο το συγκεκριμένο, αλλά νομίζω πως αν το αναλύσω δεν θα είναι τόσο.

Πάμε στη τετραετία Ζαγοράκη. Τα πάντα στήθηκαν γύρω από την εμπιστοσύνη του κοινού απέναντι στο πρόσωπο του πρώην αρχηγού της εθνικής – σας – ομάδας. Είχαμε βαρεθεί τους κλέφτες, τους τυχοδιώκτες, τα «κομματόσκυλα» που εμφανίζονταν στην ομάδα μας την τελευταία σχεδόν εικοσαετία.

Ο κόσμος έπεισε τον Ζαγοράκη να μπει, αλλά ξεκάθαρο πρότζεκτ δεν είχε στα χέρια του. Μαζί με τον κόσμο, έξυπνη διαχείριση και ο Θεός βοηθός. Πολλοί έσπευσαν τότε να μιλήσουν για την αδυναμία του Ζαγοράκη να κυβερνήσει το καράβι, θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Καρπετόπουλο, λόγω της έλλειψης πρότζεκτ. Όμως ο κόσμος αρκούσε για την διεκπεραίωση της πρώτης διοικητικής φάσης του Τέο.

Όταν στην αλυσίδα Ζαγοράκης – κόσμος, προστέθηκε ο Φερνάντο Σάντος, τα πράγματα απλουστευτήκαν, πόσο μάλλον όταν λίγους μήνες μετά, ανέλαβε την τεχνική διεύθυνση της ομάδας ο Ζήσης Βρύζας.

Το καράβι προχώρησε, κατάφερε να διεκδικήσει πρωτάθλημα, κύπελλο, κατάφερε να φτάσει στους 32 του γιουρόπα λιγκ, όμως η «χασούρα» των Σάντος και Βρύζα, έπρεπε να αναπληρωθεί και μάλιστα άμεσα. Ο Ζαγοράκης για τη φυγή του πρώτου αποφάσισε ημίμετρα, για τους δεύτερου, αποφάσισε να φτιάξει ένα νέο τεχνικό διευθυντή, τον Παντελή Κωνσταντινίδη.

Παρόλα αυτά, η χρονιά δίχως πλάνο που τελείωσε πριν από λίγες εβδομάδες, δεν ήταν και καταστροφή. Όμως η συγκυρία είναι τέτοια που εδώ αρχίζουν και εμφανίζονται οι χτυπητές αδυναμίες του Ζαγόρ. Η αδυναμία του να αναπτύξει εταιρικά την ΠΑΕ και να εισρεύσουν στο ταμείο της χρήματα από εναλλακτικές πηγές εσόδων.

Θέλω να πιστεύω πως μυαλό έβαλε. Ο εγωκεντρισμός του, παραμερίστηκε και στην υπόθεση Γιάννη Παπαδόπουλου αλλά και σε αυτή του Ζήση Βρύζα. Άλλαξε άποψη στα περί διεύρυνσης του διοικητικού συμβουλίου, όμως και πάλι δεν φαίνεται να έχει καλύψει συγκεκριμένους τομείς ευθύνης ώστε να λειτουργήσει η ΠΑΕ καλύτερα.

Το νέο πλάνο, προβλέπει ανάδειξη παικτών από τις ακαδημίες, όμως όλοι γνωρίζουμε πως ο ΠΑΟΚ δεν έχει τη δυνατότητα της Ξάνθης για παράδειγμα, να ποντάρει σε έναν πιτσιρικά 30 παιχνίδια μέχρι να πάρει υπεραξία. Καλές οι ακαδημίες, αλλά δεν μπορεί να είναι ο βασικός άξονας του νέου πλάνου.

Για εμένα, το αγωνιστικό είναι δευτερεύον, υπό την έννοια πως κουτσά στραβά θα κυλήσει γιατί είμαστε καλή ομάδα. Ακόμη κι αν γίνουν πωλήσεις, είναι τέτοια η αγορά, που θα καλυφθούν τα κενά.

Για εμένα το πρόβλημα είναι τεχνοκρατικό. Ο ΠΑΟΚ αδυνατεί να απορροφήσει σε έσοδα τη δυναμική του και καλύπτεται από τα χρήματα που φέρνου τα εισιτήρια, είτε αυτά είναι μεμονωμένα, είτε διαρκείας. Και στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, έχει αποδειχτεί πως τα εισιτήρια και τα τηλεοπτικά δεν φτάνουν.

Η χρονιά που ξεκινά, είναι σημαντική για το κατά πόσο ο ΠΑΟΚ μπορεί να γυρίσει σελίδα με έξυπνο τρόπο και να γείρει προς όφελός του την κρίση. Και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν βελτιώσει τις αδυναμίες του.

Πάμε τώρα στα δικά μου, γιατί είναι γεγονός πως μου έχει γυρίσει το μυαλό. Κλείνει κολλητός μου ξενοδοχείο στη Καβάλα, τριών αστέρων, αξιόλογο ως χτίσμα και με πολύ καλή θέα.

Μας κάλεσε στον γάμο του και εννοείται πως δεν μπορώ να αρνηθώ κάτι τέτοιο. Φτάνουμε λοιπόν στο ξενοδοχείο και το πρώτο πράγμα που μας λέει μία κοπέλα μπροστά, είναι πως το εστιατόριο κλείνει στις 10:00 μμ, όπως και το μπαρ.

Αναρωτιέμαι τους λόγους που αυτοί δεν θέλουν τα λεφτά μου, αλλά την καταπίνω και οργανώνουμε να καβαντζωθούμε από κάβες. Το πρόβλημα βέβαια, είναι ένα. Ο πάγος.

Το βράδυ, αφού αγοράζουμε από ένα κοντινό χωριό βότκες και τα παρελκόμενα, πηγαίνω στο εστιατόριο να ζητήσω λίγο πάγο. Με κοιτάει στραβά ένας κωλόβλαχος και μου λέει αφού μου δίνει λίγο «αυτός είναι, μην ξανακατέβεις γιατί θέλουμε να πάμε να ξεκουραστούμε».

Αφού τελειώνει ο πάγος στη πρώτη φάση, στέλνουμε τις γυναίκες για να γεμίσουν ξανά και είναι ο ίδιος κωλόβλαχος που περιμένει κάτι Βούλγαρους ή Ρώσους να φάνε. Ξαναμιλάει στραβωμένα σε αυτές, αλλά δίνει πάγο αφού ήταν έτσι κι αλλιώς εκεί.

Σκέφτομαι τη μανούρα, αλλά λέω μέσα μου, σε γάμο θα πας Σταυράκη, μη χαλάσεις τη παρέα.

Ξέχασα να αναφερθώ σε αυτό το σκάνδαλο με το πρωινό. Και στην Ελλάδα παραμένει το πρωινό 8 με 10 το πρωί. Να βάλω με το ζόρι ξυπνητήρι για να φάω. Δικαίωμα στο πρωινό έχουν μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οικοδόμοι και όσοι έχουν συνηθίσει να ξυπνάνε πρωί.

Με αυτή τη πα...ιά έχω συμβιβαστεί βέβαια, γιατί έχω μάθει να παραγγέλνω πρωινό στο δωμάτιο μόλις ξυπνάω, έστω και αν χρειαστεί να το πληρώσω για δεύτερη φορά, αφού είναι και στην αρχική τιμή του ξενοδοχείου.

Παίρνω τηλέφωνο μόλις ξυπνάω, λέω σε μια γκόμενα να μου φέρει δύο καφέδες και πρωινό για δύο άτομα. «Δε σερβίρουμε πρωινό στο δωμάτιο» μου λέει με μία ψιλή φωνή στυλ Ελευθερίας Αρβανιτάκη. «Ρε ανέβασε πρωινό, θα το πληρώσω» της λέω και η απάντηση ήταν η εξής. «Δεν ανεβάζουμε πρωινό στο δωμάτιο, χρειάζεται πολλά… πιάτα».

Το ότι ήθελα να την λιώσω την πατσαβούρα είναι κάτι που όσοι είστε στην ηλικία μου και έχετε πάνω κάτω τους ίδιους ρυθμούς δουλειάς, είναι απλό να το καταλάβετε. Όμως δεν το έκανα, πλην από κάποια παραδοσιακά αγουροξυπνημένα γαλλικά.

Αυτό που με τρελαίνει, είναι πως πρέπει να ζήσω στην ίδια χώρα με αυτούς τους τύπους. Όπως πρέπει να ζήσω στην ίδια χώρα με τους αγρότες που ζητούσαν επιδοτήσεις για γη που όταν προστέθηκε ήταν μεγαλύτερη από την Ελλάδα, όπως πρέπει να χαρακτηριστώ συνάδελφος με ανθρώπους που έπαιρναν το ένα γραφείο Τύπου πίσω από το άλλο και μόλις κόπηκε η μαρμίτα έγιναν επαναστάτες.

Όπως είμαι υποχρεωμένος να λυπηθώ το ελληνικό δημόσιο στο οποίο μπήκαν ελάχιστοι με αξιοκρατικά κριτήρια και το μεγάλο ποσοστό με βίζμα.

Και εγώ ο μα...κας, να σκίζομαι στον ιδιωτικό τομέα να πληρώνω τις μα...ίες όλων αυτών και για κανέναν τους να μη καίγεται καρφί για την κατάσταση που επικρατεί.

Καταλήγοντας, το συναίσθημά μου μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί, είναι πως όλοι αυτοί με έκαναν να μισώ τον Έλληνα. Ή τέλος πάντων, αυτό το πράγμα που κατάντησε να λέγεται Έλληνας.

  • Αθλητικά νέα
  • Ειδήσεις
Ατρόμητος: Προσέχει για να… έχει ο Κάναντι!
Ατρόμητος: Προσέχει για να… έχει ο Κάναντι!
Το απόλαυσαν!
Το απόλαυσαν!
Συναγερμός εν όψει ΑΕΚ – Τι γίνεται με Φορτούνη
Συναγερμός εν όψει ΑΕΚ – Τι γίνεται με Φορτούνη
Παναθηναϊκός: Δήλωσε συμμετοχή… και βλέπουμε
Παναθηναϊκός: Δήλωσε συμμετοχή… και βλέπουμε
Σεισμός Μεξικό: Δεκάδες νεκροί και εγκλωβισμένοι σε φλεγόμενα κτήρια (pics+vid)
Σεισμός Μεξικό: Δεκάδες νεκροί και εγκλωβισμένοι σε φλεγόμενα κτήρια (pics+vid)
Ανείπωτη τραγωδία: Νεκροί τρεις νέοι σε τροχαίο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης
Ανείπωτη τραγωδία: Νεκροί τρεις νέοι σε τροχαίο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης
ΣΟΚ: Πυροβόλησαν 10χρονο μαθητή σε σχολείο στο Γαλάτσι
ΣΟΚ: Πυροβόλησαν 10χρονο μαθητή σε σχολείο στο Γαλάτσι
Mediterranean College Employability Fair 2017
Mediterranean College Employability Fair 2017

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης