Η… ντίβα Νάτσο Σκόκο

Η… ντίβα Νάτσο Σκόκο

Ο Σκόκο είναι μια ντίβα που δεν θέλει να ακούει «πρέπει». Θέλει να σε ακούει να του λες τι μπορεί να κάνει στο χορτάρι, όχι τι πρέπει να κάνει.

Ο Νάτσο Σκόκο έκανε το 2-0, με σουτ στην κίνηση, μετά από πάσα του Γεωργέα. Ο Νάτσο Σκόκο έκανε το 3-0, μ’ ένα εκπληκτικό σόλο, που κανείς άλλος δεν μπορεί να κάνει στην Σούπερλιγκ. Διορθώνω, ένα σόλο που κάνεις δεν μπορεί να κάνει με την άνεση που το κάνει ο Αργεντινός.


Ο Νάτσο Σκόκο ήταν χαμογελαστός, περιχαρής, αγαπούσε τους συμπαίκτες του και μετά το ματς δήλωσε πως είχε να παίξει δυόμισι χρόνια στην θέση του. Υπερβάλει, καθώς έχει αγωνιστεί ξανά στην ίδια θέση στην θητεία του στην ΑΕΚ, αλλά ήθελε να στείλει το μήνυμα. «Έτσι μου αρέσει». Αυτό που δεν είπε ήταν το «κι αν σας αρέσει».


Το πράγμα είναι ξεκάθαρο. «Δεν είμαι εξτρέμ, δεν είμαι δεκάρι». Μπορεί να προσφέρει πράγματα αγωνιζόμενος και σε αυτές τις θέσεις, αλλά δεν θέλει. Δεν θέλει, όχι μόνο γιατί παίζει καλύτερα ως δεύτερος επιθετικός, αλλά κυρίως γιατί δεν γουστάρει τις αρμοδιότητες. Αν παίζεις στο πλάι, πρέπει να ντουμπλάρεις τον μπακ που παίζει πίσω σου. Αν παίζεις δεκάρι, θα πρέπει να κατεβαίνεις και να παίρνεις την μπάλα από χαμηλά.


Ο Σκόκο είναι μια ντίβα που δεν θέλει να ακούει «πρέπει». Θέλει να σε ακούει να του λες τι μπορεί να κάνει στο χορτάρι, όχι τι πρέπει να κάνει. Θέλει να ακούει τι θα κάνει η ομάδα γι’ αυτόν, όχι τι θα κάνει αυτός για την ομάδα. Δεν είναι μόνο θέμα προσόντων το ότι θέλει να παίζει δεύτερος επιθετικός, αφού έχει τα προσόντα για να παίξει σε κάθε θέση της επίθεσης. Είναι θέμα χαρακτήρα.


Για να σας μιλήσω γι’ αυτόν, θα σας μιλήσω για κάποιον που ξέρω πολύ καλύτερα, τον Φερνάντο Τόρες. Ναι, δεν μοιάζουν καθόλου σαν ποδοσφαιριστές, δεν έχουν σχέση. Δεν θα μιλήσουμε, όμως, για προσόντα, αλλά για συμπεριφορές, για το τι σημαίνει να είσαι ντίβα.


Έχω δει το 95% των αγώνων που έχει δώσει ο Τόρες με την κόκκινη φανέλα, τον ξέρω σαν την παλάμη του χεριού μου. Τον έχω δει να κάνει τα πάντα, εκτός από το να είναι καλός την ώρα που οι γύρω του παραπαίουν. Δεν τον έχω δει ποτέ να σηκώνει μια ομάδα που βρίσκεται πεσμένη, να κάνει την διαφορά την ώρα που οι άλλοι σέρνονται. Ποτέ.


Αυτή είναι η δουλειά των ηγετών κι εδώ μιλάμε για ντίβες, όχι για ηγέτες. Ο Τόρες ήταν καλός, όταν η Λίβερπουλ ήταν καλή. Ο Τόρες ήταν τέλειος όταν κι η Λίβερπουλ ήταν τέλεια. Με εξαίρεση τους πρώτους του μήνες στο Άνφιλντ, όταν δούλευε σκληρά κι είχε όρεξη, δεν τον θυμάμαι ποτέ να δίνει την νίκη στην Λίβερπουλ σ’ ένα παιχνίδι που η ομάδα δεν το άξιζε. Σας θυμίζει κάτι;


Όταν η ομάδα έπαιζε καλά, μπορούσες να στοιχηματίσεις το σπίτι σου πάνω του. Ήταν 100% δεδομένο πως θα κάνει την διαφορά. Γκολ στα ντέρμπι, γκολ στην Ευρώπη. Γκολ απέναντι στην Γιουνάιτεντ, στην Τσέλσι, στην Άρσεναλ, στην Έβερτον. Γκολ σε προημιτελικό Champions League, γκολ σε ημιτελικό, γκολ απέναντι στην Ρεάλ, στην Ίντερ. Σας θυμίζει κάτι;


Ένα χαμογελαστό παιδί, ευτυχισμένο. Με καλή ψυχολογία κι ένα θεόσταλτο ταλέντο, μπορούσε να δώσει αυτό που οι άγγλοι λένε moment of brilliance. Και το έκανε εύκολα, χαλαρά. Δεν τον θυμάσαι ποτέ να υπερπροσπαθεί για κάτι. Απλώς να δείχνει την ανωτερότητά του, το μεγαλείο του, και μετά να χαμογελάει, να τους αγαπάει όλους, συμπαίκτες, προπονητή και οπαδούς. Σας θυμίζει κάτι;


Όμως, δεν υπάρχουν μόνο τα ντέρμπι, ούτε μόνο οι αγώνες που η συνολική απόδοση της ομάδας είναι καλή. Κι όταν η Λίβερπουλ δεν ήταν καλή, η εικόνα του Τόρες προκαλούσε θλίψη κι οργή μαζί. Κακόκεφος, βαρύς, με μια σκοτεινιά μονίμως στο βλέμμα του. Να σέρνεται και να βλέπεις πως υποφέρει στο χορτάρι, θέλει να βγάλει την φανέλα και να φύγει.


Να τα βάλει με όλους, τον προπονητή, τους συμπαίκτες, τον κόσμο, τον διαιτητή, τους πάντες. Και βέβαια, δεν θυμάμαι ποτέ τον Τόρες να χρησιμοποιεί αυτά τα νεύρα για το καλό της ομάδας. Να βγάλει εγωισμό στο χορτάρι, να φωνάξει στους συμπαίκτες του, να ξυπνήσει τον κόσμο. Όχι βέβαια. Οι νικητές κι οι ηγέτες κοιτάζουν τους άλλους στα μάτια, οι ντίβες κοιτάζουν το χορτάρι. Σας θυμίζει κάτι;

Το πιο χαρακτηριστικό με τον Τόρες ήταν αυτό που έγινε στο Euro του 2008.  Ο Φερνάντο έπρεπε να συνυπάρχει στην ενδεκάδα με τον Βίγια, με τους δυο τους να εναλλάσσονται στην κορυφή και στο πλάι αριστερά. Η Ισπανία εφορμούσε προς τον τελικό, ο Βίγια σημείωνε το ένα γκολ μετά το άλλο κι έπαιρνε όλο το χειροκρότημα. Ο Τόρες χαμογελούσε, αλλά το βλέμμα του ήταν σκοτεινό. Η ντίβα «δεν έπαιζε στην θέση της», δεν πέρναγε καλά. Σας θυμίζει κάτι;


Κατά την διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου του ημιτελικού με την Ρωσία, ο Βίγια τραυματίστηκε κι αποχώρησε. Το πρόσωπο του Τόρες έλαμψε, τα φώτα ήταν πάλι 100% δικά του. Σκίστηκε στην συνέχεια του αγώνα, δεν σκόραρε, αλλά μετά χαμογέλαγε πλατιά στους πανηγυρισμούς. Ήξερε πως ο Βίγια δεν θα έπαιζε στον τελικό και πως ο ίδιος θα «έπαιζε επιτέλους στη θέση του». Με το πάλκο όλο δικό της, η ντίβα δεν θα μπορούσε παρά να είναι και πάλι συνεπής. Μια στιγμή μεγαλείου στο 5ο λεπτό κι η κούπα στην Ισπανία.


Νομίζω πως δεν χρειάζεται να ρωτήσω και πάλι αν σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά. Μόνο τα ονόματα αλλάζουν, όλα τα άλλα είναι ίδια. Προσωπικότητα, χαρακτήρας, επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς, ίδια γλώσσα σώματος, παρόμοια κοινωνικότητα. Ο ποδοσφαιριστής ντίβα, που δεν πρόκειται ποτέ να κάνει ο ίδιος την διαφορά, αν πρώτα δεν φροντίσουν όλοι οι υπόλοιποι να του ετοιμάσουν τη σκηνή. Να τα κάνουν όλα σωστά και μετά να τον ανεβάσουν πάνω στα χέρια τους, να του δείξουν πόσο τον αγαπούν και πόσο ανάγκη τον έχουν.


Το καλό μ’ αυτούς τους παίκτες είναι πως, αν τα κάνεις σωστά όλα αυτά, δεν σε απογοητεύουν ποτέ. Θα σου προσφέρουν απλόχερα τη μαγεία τους, δεν υπάρχει περίπτωση να μην λάμψουν. Το κακό είναι πως, αν δεν τους δώσεις τη σκηνή και τον ρόλο που θέλουν, δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να προσπαθήσουν να σώσουν την παράσταση από μόνοι τους.


Το ταλέντο τους, βλέπετε, είναι μόνο για θριάμβους, σε κατάμεστα στάδια. Δεν είναι για να το χαραμίζουν για να σωθεί μια μικρή, καθημερινή παράσταση, ειδικά από τη στιγμή που δεν φταίνε ποτέ οι ίδιοι για τα προβλήματα, αλλά μόνο οι κομπάρσοι, ο σκηνοθέτης, ο παραγωγός και το κοινό.

  • Αθλητικά νέα
  • Ειδήσεις
Ατρόμητος: Προσέχει για να… έχει ο Κάναντι!
Ατρόμητος: Προσέχει για να… έχει ο Κάναντι!
Το απόλαυσαν!
Το απόλαυσαν!
Συναγερμός εν όψει ΑΕΚ – Τι γίνεται με Φορτούνη
Συναγερμός εν όψει ΑΕΚ – Τι γίνεται με Φορτούνη
Παναθηναϊκός: Δήλωσε συμμετοχή… και βλέπουμε
Παναθηναϊκός: Δήλωσε συμμετοχή… και βλέπουμε
Σεισμός Μεξικό: Δεκάδες νεκροί και εγκλωβισμένοι σε φλεγόμενα κτήρια (pics+vid)
Σεισμός Μεξικό: Δεκάδες νεκροί και εγκλωβισμένοι σε φλεγόμενα κτήρια (pics+vid)
Ανείπωτη τραγωδία: Νεκροί τρεις νέοι σε τροχαίο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης
Ανείπωτη τραγωδία: Νεκροί τρεις νέοι σε τροχαίο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης
ΣΟΚ: Πυροβόλησαν 10χρονο μαθητή σε σχολείο στο Γαλάτσι
ΣΟΚ: Πυροβόλησαν 10χρονο μαθητή σε σχολείο στο Γαλάτσι
Mediterranean College Employability Fair 2017
Mediterranean College Employability Fair 2017

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης