Το ιστορικό ενός προαναγγελθέντος «θανάτου»

Το ιστορικό ενός προαναγγελθέντος «θανάτου»

Τώρα μπορείτε ελεύθερα. Και να κλάψετε πάνω από το πτώμα και να ρίξετε και δάκρυα, άλλοι… κροκοδείλια και άλλοι πραγματικά, για την χαμένη αίγλη και ιστορία αυτού του τεράστιου συλλόγου. Μπορείτε επίσης να συνεχίσετε ελεύθερα. Να στέλνετε μηνύματα δήθεν οργισμένης Παναθηναϊκοφροσύνης, για την…ΓΗΠΕΛ, για τσάτσους και φερέφωνα και όλα τα όμορφα και γλαφυρά που σαν συντεταγμένες στρατιές στέλνετε συνεχώς σε κάθε χώρο και μέσο, όπου υπάρχει αντίθετη άποψη.

Μόνο ένα πράγμα δυστυχώς, δεν μπορείτε πια να εξακολουθήσετε να κάνετε. Να απαξιώνετε και να καταστρέφετε ακόμα περισσότερο τον Παναθηναϊκό, Καθώς, δεν υπάρχει πια τίποτε άλλο που να μπορεί να γίνει. Το έργο ολοκληρώθηκε. Και ολοκληρώθηκε και με… χάπι έντ. Ναι με… χάπι έντ. Καθώς σ’ αυτό στόχευαν οι κινήσεις και οι με απίστευτη ακρίβεια συντονισμένες ενέργειες ενός καλολαδωμένου συστήματος στον Παναθηναϊκό. Στην πλήρη διάλυση του συλλόγου. Ή όπως έλεγαν και κάποια καλόπαιδα χρόνια τώρα… καλύτερα στην Δ’ Εθνική.

Μόνο πριν αρχίσω να μπαίνω στην ουσία δυο πραγματάκια.

Το πρώτο είναι, πως πολύ άτυχη η σύγκριση των όσων έγιναν στο ΟΑΚΑ με την Ριζούπολη. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Με πρώτο και καλύτερο, το ότι τα αίσχη της Ριζούπολης είχαν στόχο τον…αντίπαλο. Και το πώς θα κατακτήσει με ανέντιμο τρόπο το πρωτάθλημα η ομάδα αυτών που έκαναν τις αλητείες.

Στο ΟΑΚΑ ο στόχος ήταν η ίδια η ομάδα αυτών που έκαναν τις αλητείες. Ή έστω η ομάδα στο όνομα της οποίας υποτίθεται έκαναν ότι έκαναν. Και έγιναν συνειδητά για να καταστραφεί ολοκληρωτικά η ομάδα και όχι για να βοηθηθεί έστω και ανέντιμα να πάρει κάποιο τίτλο. Δυστυχώς οι… γιαλαντζί Παναθηναϊκάρες της τελευταίας εσοδείας που μας προέκυψαν σαν ιεροεξεταστές της Παναθηναϊκοφροσύνης, ούτε καν στην αλητεία δεν μπόρεσαν να μιμηθούν τα… ινδάλματά τους και αυτούς που αγωνιζόντουσαν χρόνια για να μοιάσουν.

Το δεύτερο. Αν έχει απομείνει έστω και μία τρύπα στο ζωνάρι των παντελονιών κάποιων, περιμένω να βγουν και να που επώνυμα «εμείς είμαστε και το κάναμε γι’ αυτό τον λόγο» όσοι σήκωσαν το εμετικό πανό στο ΟΑΚΑ και απειλούσαν τον Ιάκωβο Χατζηαθανασίου ότι… έρχεται η σειρά του. Βαρέθηκα πια τις κότες τις λειράτες που κρύβονται πίσω από αλλοδαπούς των πέντε ευρώ και πιτσιρίκια που τους βάζουν να σηκώνουν τα πανό της ντροπής για τον σύλλογο και την ιστορία του. Να βγουν και να πάρουν την ευθύνη, για τις απειλές ενάντια σε ένα άνθρωπο που έπαιζε με σπασμένα πόδια και κεφάλια για την φανέλα του Παναθηναϊκού και έγραψε χρυσές σελίδες δόξας με το τριφύλλι στο στήθος. Να βγουν επιτέλους. Αν έχουν το κότσια. Να μάθει και ο κόσμος ποιοι είναι τέλος πάντων αυτοί που τολμάνε και απειλούν όσους τίμησαν αυτόν τον σύλλογο και για ποιο λόγο. Φυσικά και δεν περιμένω να το κάνουν. Άλλωστε και αυτό ακόμα, είναι ένα δείγμα της κατάντιας και της ξευτίλας αυτών που «ηγούνται» και «κάνουν κουμάντο» σ’ αυτό το ιστορικό σωματείο με την ανοχή και την παρότρυνση ταυτόχρονα όλων.

Από κει και πέρα και στην ουσία της ιστορίας.

Ο Παναθηναϊκός οδηγήθηκε εκεί που με μαθηματική ακρίβεια, ήθελαν να τον πάνε, όσοι μπήκαν στον ιστορικό σύλλογο τα τελευταία χρόνια. Στην πλήρη απαξίωση και στην οριστική διάλυση. Και για να φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο, προηγήθηκαν πριν από 5την νύχτα της ντροπής στο ΟΑΚΑ όλα τα υπόλοιπα.

Πρώτα-πρώτα η οικονομική διάλυση και αγωνιστική απαξίωση της ομάδας. Όταν ο Θανάσης Γιαννακόπουλος πριν δυο χρόνια ακόμα φώναζε για Τιτανικούς, όλοι έπεσαν να τον φάνε. Κινδυνολογεί ο Θανάσης έλεγαν. Όταν μια σειρά άνθρωποι που είχαν σώας τας φρένας ή πάντως σίγουρα έβαζαν τον Παναθηναϊκό πάνω απ’ όλα προειδοποιούσαν πως με την οικονομική και αγωνιστική τακτική που ακολουθούσε το δίδυμο Βγενόπουλου-Πατέρα είναι θέμα χρόνου η οικονομική καταστροφή του συλλόγου, ξεσηκωνόταν ιερός πόλεμος. Κι όταν το καλοκαίρι του 2010 που ο Παναθηναϊκός ερχόμενος από νταμπλ, χωρίς να έχει φύγει ΚΑΝΕΝΑ από τα αστέρια του και με 30.000 διαρκείας ήδη κομμένα για την νέα χρονιά, σωζόταν ακόμα και ήταν σε θέση να μεγαλουργήσει κιόλας, οι στρατιές αλητείας απέτρεψαν την ΜΟΝΑΔΙΚΗ προοπτική για πολυετή κυριαρχία του Παναθηναϊκού, δηλαδή την ανάληψη της προεδρίας της ΠΑΕ από τον Παύλο ή τον Θανάση Γιαννακόπουλο, στο όνομα του… γιαλαντζί καπετάνιου των ονείρων τους.

Το θέμα λοιπόν ήταν απλό. Για να μπει σε τροχιά διάλυσης ο Παναθηναϊκός, έπρεπε να αποδιοργανωθεί και διοικητικά. Αποτρέποντας ουσιαστικά μια λύση σιγουριάς και προοπτικής όπως ήταν η χρηματοδότηση Βαρδινογιάννη αλλά και των άλλων μετόχων με διοίκηση και προεδρία Γιαννακόπουλου από την μια και η… εγκατάλειψη της ΠΑΕ αμέσως μετά με αστείες δικαιολογίες ώστε να προκληθεί διοικητικό χάος. Και… ω του θαύματος. Στον αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου ξαφνικά «αγανακτισμένοι οπαδοί» μπήκαν στο γήπεδο κυνηγώντας την ομάδα του νταμπλ (δηλαδή για να καταλαβαινόμαστε κυνήγαγαν τον Σισέ, τον Ζιλμπέρτο, τον Κατσουράνη κ.λ.π στο όνομα των οποίων μετά… ορκιζόντουσαν) και τον Φερέιρα. Και λίγες ώρες αργότερα, ο Πατέρας και ο Βγενόπουλος αποχωρούσαν… αηδιασμένοι, με τον δεύτερο μάλιστα να δηλώνει «δεν έχω να δώσω λόγο σε κανένα για την απόφασή μου».

Τόσο καλά. Βλέπετε η… ΓΗΠΕΛ δεν είχε… ανακαλυφθεί ακόμα σαν επιχείρημα τότε. Υπήρχε απλά η… αηδία. Η οποία κάτι μου λέει ότι από ώρα σε ώρα θα… ξαναεπιστρέψει σαν αφορμή για την δέκατη-όγδοη αποχώρηση.

Τέλος πάντων. Από κει και πέρα τα υπόλοιπα λίγο πολύ είναι γνωστά. Τουλάχιστον μέχρι να φτάσουμε στον Γενάρη της φετινής σεζόν. Τότε που ο Παναθηναϊκός ανατρέποντας τα δεδομένα και… τα σχέδια επί χάρτου για διάλυσή του και μείωση στο ελάχιστο της… αξίας της μετοχής του, ξαναπήρε κεφάλι πέντε βαθμών στην βαθμολογία και βάδιζε ολοταχώς για το πρωτάθλημα. Ένα πρωτάθλημα που ασφαλώς και θα τον γλίτωνε από την οικονομική καταστροφή και θα έβαζε σε τροχιά εξυγίανσης τον σύλλογο.

Και τότε ξαφνικά, ήρθε η… επανεμφάνιση. Η… νέα ΠΕΚ ήταν εδώ, όλως τυχαίως και πάλι όπως το 2008 την στιγμή που ο Παναθηναϊκός ήταν μπροστά πέντε βαθμούς. Και μαζί της άρχισαν μια σειρά… τυχαία γεγονότα.

Σε καθωσπρέπει καθημερινή «αντικειμενική» εφημερίδα, εμφανίζεται ένα άρθρο με υπογραφή γνωστού «ειδικού Βγενοπουλολόγου» αρθρογράφου, το οποίο με τίτλο «Δεν φεύγει ο Βαρδινογιάννης αν ο Παναθηναϊκός πάρει το πρωτάθλημα» εγκαλούσε τους… οργανωμένους για την… απάθειά τους σ’ αυτή την προοπτική και αναρωτιόταν ποια θα ήταν η στάση τους από δω και πέρα. Με λίγα λόγια και επειδή σ’ αυτό τον σύλλογο καταλαβαινόμαστε πια μετά από τόσα χρόνια «τι κάνετε ρε… εδώ πάει να πάρει το πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός».

Το… σύνθημα ελήφθη. Από το επόμενο παιχνίδι, ξαφνικά άρχισαν πάλι τα γνωστά… τραγουδάκια στην εξέδρα. Η ομάδα άρχισε να κατεβάζει τον διακόπτη και ο Φερέίρα να αλλάζει χωρίς προφανή λόγο συστήματα και παίκτες που μέχρι τότε είχαν την ομάδα πρώτη. Οι κακές γλώσσες θέλουν το ίδιο διάστημα να έχουν κλειστεί ραντεβού για δείπνα του προπονητή του Παναθηναϊκού με διάφορες… προσωπικότητες της αυθεντικής Παναθηναϊκοφροσύνης, που του… εξηγούσαν με… διάφορους τρόπους, ποιους παίκτες θέλει να βλέπει ο… κόσμος και ποιους δεν θέλει.

Και φτάσαμε έτσι στην Λειβαδιά με την ΠΑΕ να επιλέγει σ’ αυτό το παιχνίδι να αποκτήσει «ευθύνη σαν Παναθηναϊκός» την στιγμή που όλοι ήξεραν και έλεγαν ότι θα γίνουν επεισόδια.

Και τα υπόλοιπα επίσης είναι γνωστά. Τα επεισόδια φυσικά και έγιναν «γιατί… μας προκάλεσαν» ο Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε και η πολυπόθητη Γενική Συνέλευση μείωσε επί τέλους την μετοχή στο 0,33 ώστε να… επιτραπεί η… επένδυση που θα… εκτόξευε τον Παναθηναϊκό στην επόμενη μέρα…

Από κει και πέρα ο… δρόμος ήταν ανοιχτός. Ο Παναθηναϊκός σε συνθήκες μπάχαλου να χάνει το ένα ντέρμπι μετά το άλλο και όλοι να ασχολούνται με την… ΓΗΠΕΛ και την… ηγετική εμφάνιση του κυρίου Αντρέα.

Μέχρι που ήρθε μια ακόμα εξέλιξη που δεν ήταν προφανώς στο… πλάνο. Στον Παναθηναϊκό εμφανίστηκαν άνθρωποι σοβαροί και πρόθυμοι να βοηθήσουν. Ο Πολέμης, ο Αλαφούζος και φυσικά ο Βασιλάκης. Μόνο που οι συγκεκριμένοι είχαν ένα σαφέστατο μειονέκτημα. Πρώτον δεν δεχόντουσαν να μπουν κάτω από την ομπρέλα κανενός, δεύτερον δεν έβαζαν… όρο την ΓΗΠΕΛ    για να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό και τρίτον δεν ήταν πλήρως «ελεγχόμενοι» ως προς τις διαθέσεις τους και πάντως σε καμιά περίπτωση δεν ήθελαν να ταυτιστεί η επένδυσή τους στον Παναθηναϊκό με τις κορώνες διχασμού, διάσπασης και επίθεσης σε άλλους μετόχους που υιοθετούσε υπό τις επευφημίες της στρατιάς της αλητείας ο Βγενόπουλος.

Εδώ λοιπόν το πράγμα… κινδύνευε να βγει… εκτός ελέγχου. Και ο Παναθηναϊκός… κινδύνευε όχι απλά να… διασωθεί από την χρεοκοπία, αλλά να αποκτήσει και σιγουριά για το μέλλον.

Οπότε τέθηκε σε ισχύ το… τελευταίο πλάνο του έργου. Η πλήρης καταστροφή του παρόντος και του μέλλοντος αυτού του συλλόγου, σαν το έσχατο μέσο αποθάρρυνσης όλων των υγιών ανθρώπων που ήθελαν να επενδύσουν στον Παναθηναϊκό, αλλά και της… προειδοποίησης τι κινδύνευαν να πάθουν αν τυχόν επέμεναν να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό, αλλά χωρίς την… έγκριση και υιοθέτηση της αλητείας.

Τα υπόλοιπα ήταν απλά θέμα… καλής και πειθαρχημένης εκτέλεσης του σχεδίου. Όπως κι έγινε.

Το έργο λοιπόν ολοκληρώθηκε. Ο Παναθηναϊκός… απελευθερώθηκε πια… οριστικά. Συγχαρητήρια σε όσους το πέτυχαν, πολλά περισσότερα συγχαρητήρια σε όσους το ανέχτηκαν και παρακολουθούσαν απαθείς τόσα χρόνια στο όνομα του να μην τους… χαρακτηρίσουν και να μην πάρουν θέση και βεβαίως να ευχηθούμε σε όλους αυτούς καλή τύχη στην… απελευθερωμένη πια πορεία του Παναθηναϊκού που μετά από τόσο… αγώνα, ξέφυγε από τα χρόνιας της μιζέριας και της έλλειψης τίτλων και μπαίνει ολοταχώς ισχυρός και υγιής στην νέα του εποχή.

Και λυπάμαι αν μιλάω τόσο σκληρά και ειρωνικά, αλλά κάτι πρέπει να πως γιοα να διασκεδάσει η πίκρα εκατομμυρίων Παναθηναϊκών που ήταν Παναθηναϊκοί και πρίν τρία χρόνια και με απέραντη θλίψη βλέπουν αυτή την στιγμή να διαλύεται οριστικά το καμάρι της καρδιάς τους και του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Υ.Γ. Μαθαίνω ότι ο Δημήτρης Γόντικας θέλει να παραιτηθεί απογοητευμένος από τις εξελίξεις. Δυστυχώς και γι’ αυτόν είναι αργά πια. Προτίμησε όλο αυτό το διάστημα την κολακεία των κονδυλοφόρων και την ασυλία από τις στρατιές της αλητείας, αντί να παλέψει για το συμφέρον του συλλόγου. Μπορώ να κατανοήσω την δύσκολη θέση την οποία ήταν, καθώς δεν έχουν όλοι τα κουράγια και τις αντοχές να τα βάζουν σε καθημερινή βάση με όλο αυτό το συρφετό και να γίνονται στόχος. Παρ’ όλα αυτά, ίσως κι αυτός να κατάλαβε έστω και αργά πως το να επιλέγεις να βαδίζεις χέρι-χέρι με όλη αυτή την αλητεία, το να τους αναγορεύεις σε ισότιμους συνομιλητές του ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΠΑΕ Παναθηναϊκός, το να τους ανέχεσαι να προπηλακίζουν μετόχους και δημοσιογράφους έξω από την ΠΑΕ, το να τους κάνεις όλα τα χατίρια, το να τους παρέχεις πάσης φύσεως… διευκολύνσεις σε σημείο μάλιστα που να έχεις ανοιχτά συνυπευθυνότητα όπως στη Λειβαδιά ή χθες στο ΟΑΚΑ, αργά ή γρήγορα θα σε οδηγήσει όχι απλά σε αδιέξοδα, αλλά σε καταστροφή. Σε τέτοια καταστροφή μάλιστα που καταλαβαίνεις πια και ο ίδιος, πως το… αντάλλαγμα να βρίζουν ομαδικά τον εργοδότη σου και όχι εσένα, από κάποιο σημείο και μετά δεν έχει και καμιά πρακτική αξία.

  • Αθλητικά νέα
  • Ειδήσεις
Τέλος ο Χάσι, οπαδοί στο Ρέντη
Τέλος ο Χάσι, οπαδοί στο Ρέντη
Θλάση ο Τσάβες και 3-4 εβδομάδες εκτός
Θλάση ο Τσάβες και 3-4 εβδομάδες εκτός
Πογέτ για τον πάγκο του Ολυμπιακού
Πογέτ για τον πάγκο του Ολυμπιακού
Αγωνία για τρεις στην ΑΕΚ
Αγωνία για τρεις στην ΑΕΚ
Καιρός - Έκτακτο δελτίο από την ΕΜΥ: Έρχονται βροχές και καταιγίδες
Καιρός - Έκτακτο δελτίο από την ΕΜΥ: Έρχονται βροχές και καταιγίδες
Μοιραία πτήση: Ανασύρθηκαν νεκροί οι επιβάτες του αεροσκάφους στην Κομοτηνή
Μοιραία πτήση: Ανασύρθηκαν νεκροί οι επιβάτες του αεροσκάφους στην Κομοτηνή
Κόλαση φωτιάς στη Χαλκιδική - «Γλείφουν» τα σπίτια οι πύρινες «γλώσσες» (pics+vids)
Κόλαση φωτιάς στη Χαλκιδική - «Γλείφουν» τα σπίτια οι πύρινες «γλώσσες» (pics+vids)
Μεγάλη φωτιά στη Χαλκιδική - Απειλούνται σπίτια (pic+vids)
Μεγάλη φωτιά στη Χαλκιδική - Απειλούνται σπίτια (pic+vids)

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης