Μόνο έτσι ξεπερνάς τις αδυναμίες και τις ελλείψεις σου

Μόνο έτσι ξεπερνάς τις αδυναμίες και τις ελλείψεις σου

Θα συνεχίσω να επιμένω από δω τουλάχιστον, να προσπαθώ όσο μπορώ να κουβεντιάζουμε την ποδοσφαιρική πλευρά των όσων βλέπουμε και ακούμε. Καταλαβαίνετε και σεις ότι είναι μεγάλος ο πειρασμός να… βουτήξω και στα υπόλοιπα που σκάνε ένα-ένα μύτη, αλλά υπάρχουν δυο λόγοι που δεν το κάνω.

Ο πρώτος είναι, πως είναι τόσο προβλέψιμα πια και αναμενόμενα όλα –ακόμα και ως προς την χρονική στιγμή που εκδηλώνονται- που δεν έχει νόημα πια να ασχολείσαι. Τουλάχιστον για όσους επιμένουν ακόμα να θεωρούν νοήμονες τους εαυτούς τους.

Ο δεύτερος λόγος, είναι πως όταν έχεις να αντιμετωπίσεις μια ποδοσφαιρική πραγματικότητα και ακόμα περισσότερο να βρεις απαντήσεις σε ένα ποδοσφαιρικό πρόβλημα, τότε μόνο με βάση την λογική του ποδοσφαίρου μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Αν επιχειρήσεις να το εντάξεις κι αυτό στην λογική των υπολοίπων, τότε δεν έχεις καμιά ελπίδα. Ούτε κάτι σωστό να πεις, ούτε λύση να βρεις. Να κάνεις… εξυπηρετήσεις πιθανόν. Αλλά απαντήσεις και λύσεις σε καμία περίπτωση.

Στο δια ταύτα λοιπόν.

Κατ’ αρχήν φίλοι μου και το λέω ειδικά για σας του Παναθηναϊκού, λίγη ψυχραιμία. Δεν γίνεται μετά από κάθε στραβή, να είμαστε τόσο εύκολοι και ευάλωτοι, σε αστείες ποδοσφαιρικά εξηγήσεις και δικαιολογίες.

Για παράδειγμα. Είναι απώλεια το να μην παίζει ο Λέτο. Συμφωνώ. Όμως δεν γίνεται ποδοσφαιρικά, η εξήγηση γιατί έχασε ο Παναθηναϊκός από την Λειβαδιά, να είναι ότι του έλειπε ο Λέτο. Έλεος πια. Δεν υπάρχει αυτό στο ποδόσφαιρο. Και για να το καταλάβετε καλύτερα δέστε τον παραλογισμό του… συλλογισμού.

Οι περισσότεροι φίλοι του Παναθηναϊκού που θεωρούν σαν λογική εξήγηση την απουσία του Λέτο για την ήττα από την Λειβαδιά, θεωρούν ταυτόχρονα απόλυτα φυσιολογικό το να μπορούσε ο ΠΑΟΚ χωρίς Βιερίνια, Κοντρέρας, με πέντε απουσίες και άλλες τρεις αναγκαστικές στην διάρκεια του αγώνα, να χτυπήσει στα ίσα τον Ολυμπιακό και να του κόψει βαθμούς. Και αφήνουν μάλιστα και… υπονοούμενα, αν ο ΠΑΟΚ χτύπησε το παιχνίδι και όλα τα γλαφυρά.

Δηλαδή εμείς χωρίς Λέτο ήταν φυσιολογικό να μην μπορούμε να κερδίσουμε τον Λεβαδειακό, αλλά ο ΠΑΟΚ με εννιά απουσίες ήταν… αφύσικο να χάσει από τον Ολυμπιακό και θα πρέπει να έγινε κάτι πονηρό. Καταλαβαίνουν οι φίλοι, πως εδώ δεν πρόκειται για ποδοσφαιρική λογική, αλλά για ένα επιχείρημα απλά, που μάλιστα το προσαρμόζουμε κατά το δοκούν, ανάλογα με το συμπέρασμα που θέλουμε να βγάλουμε.

Ακόμα. Μαύρη απελπισία εν όψει Ξάνθης, γιατί εκτός του Λέτο θα μας λείψει και ο Κουίνσι. Σημαντικές οπωσδήποτε απουσίες. Και μπορεί να αποδειχθούν και καθοριστικές. Συμφωνώ. Αλλά μέχρι εκεί φίλοι μου. Μέχρι εκεί. Όχι να προεξοφλούμε κιόλας ότι επειδή λείπουν οι συγκεκριμένοι, θα είναι… φυσιολογικό να μην κερδίσει ο Παναθηναϊκός την Ξάνθη στο ΟΑΚΑ.

Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα. Το μόνο που κάνει, είναι να στέλνει στο συγκεκριμένο παιχνίδι τους υπόλοιπους που θα παίξουν, αφ’ ενός μεν μέσα στην μαύρη απογοήτευση και απελπισία και ταυτόχρονα χωρίς την παραμικρή αίσθηση απαίτησης από τον εαυτό τους, αφού και να μην κερδίσουν δεν θα φταίνε αυτοί, αλλά οι… άλλοι που έλειπαν.


Είναι πραγματικά απίστευτο αυτό που συμβαίνει μονίμως στον Παναθηναϊκό. Χρόνια τώρα. Τα υπαρκτά προβλήματα και οι αδυναμίες δηλαδή, αντί να χρησιμοποιούνται σαν αφορμή για απαίτηση να ανεβάσουν τον πήχη της προσφοράς τους όλοι σ’ αυτή την ομάδα και ταυτόχρονα να ιδωθούν σαν προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν όσο γίνεται καλύτερα, λειτουργούν εντελώς αντίθετα.

Αφαιρούν δηλαδή επί της ουσίας, κάθε δυναμική, απαίτηση και πάθος από την ομάδα και απ’ όλους σε κάθε πόστο στον Παναθηναϊκό, καθώς χρησιμοποιούνται απλά σαν εξήγηση και δικαιολογία ταυτόχρονα για την ομάδα.

Αποτέλεσμα; Χάσαμε από τον Λεβαδειακό όχι γιατί πήδησε μόνος του ο Μελισάς για κεφαλιά και τον κοίταγαν πέντε από κάτω, αλλά γιατί… έλειπε ο Λέτο.

Έτσι είναι. Κι αυτό διαπερνάει σαν νοοτροπία όλη την ομάδα, Από πάνω μέχρι κάτω. Έχει, λέει απ’ την άλλη, υπεροπλία στο ρόστερ του ο Ολυμπιακός. Και πιο πολλές εναλλακτικές λύσεις. Μάλιστα. Σωστό θα πω εγώ. Και συμφωνώ μέρα για πέρα. Πιο πολλές λύσεις και πιο πολλούς και ότι τραβάει η ψυχή σας παίκτες ο Ολυμπιακός. Παρεπιπτόντως όμως, αυτόν τον Ολυμπιακό με τις πολλές τις λύσεις δυο φορές τον είχες στον μείον πέντε μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα και ακόμα τον έχεις στο μείον δύο. Αλλά τέλος πάντων, δεν την πιάνω τώρα αυτή την κουβέντα, γιατί δεν θα τελειώσουμε ούτε αύριο.

Δέστε όμως κάτι στον Παναθηναϊκό  που δεν έχει εναλλακτικές λύσεις και στον Ολυμπιακό με τις πολλές τις λύσεις.

Στον Παναθηναϊκό που δεν έχουμε λύσεις, τρώμε όλη την βδομάδα πριν από κάθε παιχνίδι, όχι με το ποιος μας… λείπει, αλλά που θα… χωρέσει ο Βιτόλο, που θα… χωρέσει ο Κατσουράνης, που θα… χωρέσει ο Λάζαρος άμα γυρίσει και πάει λέγοντας. Πως γίνεται τώρα, σε μια ομάδα χωρίς λύσεις, η κουβέντα να γίνεται που θα… χωρέσουν οι παίκτες, αυτό μόνο η μεταφυσική μπορεί να το εξηγήσει. Γιατί εδώ κάτι λάθος γίνεται. Ή όντως δεν έχουμε πολλές εναλλακτικές λύσεις δηλαδή, ή είναι λάθος να κουβεντιάζουμε συνεχώς που θα χωρέσει ο ένας και ο άλλος. Κι επειδή σαφέστατα ισχύει το πρώτο, το ότι δηλαδή αντικειμενικά δεν υπάρχει βάθος, τότε προφανώς η… άλλη κουβέντα και λάθος είναι και άλλες σκοπιμότητες και όχι τις ανάγκες της ομάδας εξυπηρετεί.

Κι ακόμα. Όταν δεν έχεις λύσεις σε μια ομάδα και θες να χτυπήσεις ψηλούς στόχους, τότε το φυσιολογικό είναι να στέλνεις με δέκα φορές περισσότερη απαιτητικότητα την ομάδα στα παιχνίδια, απ’ ότι φυσιολογικά θα έκανες. Τότε θα πρέπει να σημαίνει συναγερμός πριν από κάθε παιχνίδι όσο εύκολο κι αν φαίνεται. Τότε πρέπει να ζητάς απ’ αυτόν του έξι να παίξει για εφτά, απ’ αυτόν του οχτώ για δέκα και απ’ αυτόν του εννιά για…έντεκα. Ακριβώς για να αναπληρώσεις τις ελλείψεις που λες ότι έχεις και τις αντικειμενικές αδυναμίες σου έναντι του αντιπάλου σου για την κούπα. Αυτό σημαίνει μεγάλη ομάδα και νοοτροπία πρωταθλητή.

Τι γίνεται όμως στην πράξη φίλοι μου;

Τι έγινε αν θέλετε στην πράξη την προηγούμενη εβδομάδα.

Η ομάδα που δεν έχει εναλλακτικές λύσεις και δεν έχει διοίκηση και δεν έχει και δεν έχει και δεν ξέρω γω τι δεν έχει, πήγε στο παιχνίδι μέσα στο κλίμα, ότι αφού λείπει ο Λέτο ή δεν έχουμε πάγκο, θα είναι φυσιολογικό να χάσουμε απ’ τον Λεβαδειακό. Πήγε δηλαδή με ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ σαν ψυχολογία και νοοτροπία.
Κι η άλλη, αυτή με τον πλούσιο πάγκο και τις πολλές λύσεις, πήγε με τον πρόεδρό της να φωνάζει τις… λύσεις στο γραφείο του και να τους λέει «μάγκες ή κερδίζετε ή συμβόλαια και λεφτά ξεχάστε τα».

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί από την κουβέντα που βλέπω να γίνεται εντός κι εκτός Παναθηναϊκού μετά το παιχνίδι στην Λειβαδιά, έχω την αίσθηση ότι πάλι λάθος πάμε να την δούμε ως Παναθηναϊκός την ιστορία.

Το ότι έχουμε σαφέστατα λιγότερες λύσεις από τον αντίπαλό μας, σωστό. Το ότι δεν έχουμε την ομάδα, την διοίκηση, τα λεφτά και ότι στο καλό έχει ο καθένας στο νου σαν ιδανικό για τον Παναθηναϊκό, επίσης δεκτό. Αυτό όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε παραίτηση και δικαιολογίες. Αλλά σε ακόμα μεγαλύτερο πείσμα, τσαμπουκά και απαίτηση απ’ όλους. Αλλιώτικα ας το παρατήσει το πράγμα από τώρα, να μην παιδευόμαστε και άδικα όλοι μας.

Δεν γίνεται δηλαδή να είσαι ακόμα μπροστά δυο βαθμούς και να λειτουργείς ή να σκέφτεσαι σαν να καταστράφηκες. Δεν γίνεται να παίζεις με τον Λεβαδειακό που κοστίζει όλος μαζί όσο το μισό συμβόλαιο του Κατσουράνη, ή του Μπουμσόνγκ, ή του Λέτο και να λες έχασα γιατί μου έλειπε ο έτσι και ο αλλιώς.

Να λες έχασα γιατί δεν ήμουνα αυτός που έπρεπε, γιατί έκανα λάθη, γιατί δεν έβγαλα ότι μπορούσα να βγάλω στο γήπεδο, να λες έχασα γιατί στο ποδόσφαιρο δεν παίζουν μπάλα τα συμβόλαια και οι φανέλες, εντάξει. Κατανοητό. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο.

Η διαφορά σ’ αυτές τις δύο οπτικές, είναι ότι στην πρώτη περίπτωση αφήνεσαι στις δικαιολογίες και οι αδυναμίες σου γίνονται βουνό και δικαιολογίες ταυτόχρονα στο κεφάλι σου.

 Στην δεύτερη κατανοείς ποδοσφαιρικά γιατί την πάτησες και πας στο επόμενο παιχνίδι και δίνεις δέκα φορές περισσότερα απ’ ότι στο προηγούμενο. Ακριβώς για έχεις επίγνωση των αδυναμιών και των ελλείψεών σου και θέλεις να μειώσεις όσο γίνεται τις πιθανότητες να σου κοστίσουν ξανά. Κι αυτό στην περίπτωση αυτή, διαπερνάει όλη την ομάδα από πάνω μέχρι κάτω. Σαν νοοτροπία, σαν τσαμπουκάς, σαν ψυχολογία, σαν συστράτευση αν θέλετε σε επίπεδο κόσμου, σαν ενότητα και σαν μάχη. Γιατί μόνο έτσι αντιμετωπίζεις τις ελλείψεις και τις αδυναμίες σου και έχεις πιθανότητες να τις ξεπεράσεις  Κι όχι με την  μίρλα και το κακό συναπάντημα.

  • Αθλητικά νέα
  • Ειδήσεις
Λεμονής: «Να είμαστε ρεαλιστές»
Λεμονής: «Να είμαστε ρεαλιστές»
630 άλογα κρυμμένα στην εξωπραγματική Mercedes CLK GTR
630 άλογα κρυμμένα στην εξωπραγματική Mercedes CLK GTR
Σανμαρτεάν: Ο «δολοφόνος» με το αγγελικό πρόσωπο! (vids)
Σανμαρτεάν: Ο «δολοφόνος» με το αγγελικό πρόσωπο! (vids)
Γεμάτο… απουσιολόγιο στον Παναθηναϊκό
Γεμάτο… απουσιολόγιο στον Παναθηναϊκό
Στην Αθήνα για σεμινάριο ο πραγματικός «Λύκος της Wall Street»
Στην Αθήνα για σεμινάριο ο πραγματικός «Λύκος της Wall Street»
Έφυγε από τη ζωή η θρυλική θεία Τζούλια από το Άκρως Οικογενειακόν
Έφυγε από τη ζωή η θρυλική θεία Τζούλια από το Άκρως Οικογενειακόν
Έχει σημασία να αποκτήσεις αναγνωρισμένο πτυχίο από το πρώτο Business School στην Ελλάδα
Έχει σημασία να αποκτήσεις αναγνωρισμένο πτυχίο από το πρώτο Business School στην Ελλάδα
Καιρός - Έκτακτο δελτίο από την ΕΜΥ: Έρχονται βροχές και καταιγίδες
Καιρός - Έκτακτο δελτίο από την ΕΜΥ: Έρχονται βροχές και καταιγίδες

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης