Παναιτωλικός, Κέρκυρα, το… στόπερ και το πρόβλημα

Παναιτωλικός, Κέρκυρα, το… στόπερ και το πρόβλημα

Ο Κώστας Γκόντζος γράφει στο Onsports για την ποδοσφαιρική συζήτηση που γίνεται στον Παναθηναϊκό και που αφορά λάθος γραμμή της ομάδας.

Σας έχω ξαναπεί, ότι ο Παναθηναϊκός είναι μακράν η πιο ευάλωτη ομάδα, στην ατμόσφαιρα που δημιουργείται γύρω της πριν ή και κατά την διάρκεια ενός παιχνιδιού. Και πέρα από τις όποιες αδυναμίες ή ντεφορμάρισμά της, αυτός ήταν και ο ουσιαστικός λόγος της εικόνας που παρουσίασε στο παιχνίδι με την Κέρκυρα.

Καθώς ο Παναθηναϊκός συνέχισε, σαν ομάδα, από εκεί που σταμάτησε στο προηγούμενο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό.

Δηλαδή με λίγα λόγια, από την κουβέντα για την διαιτησία και την κουβέντα για τον… στόπερ που θα μας σώσει. Κι όλα αυτά, όχι εν όψει κάποιου αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπαρτσελόνα, αλλά εν όψει του αγώνα με την… Κέρκυρα στο ΟΑΚΑ.

Μπορούμε λοιπόν να μιλάμε με τις ώρες για όσα είδαμε ή δεν είδαμε στο ΟΑΚΑ. Σ’ άλλα να συμφωνήσουμε και σε άλλα να διαφωνήσουμε. Εγώ όμως, εκείνο που είδα, ήταν μια ομάδα που κατέβηκε να παίξει στον απόηχο μιας πραγματικά απίστευτης υστερίας για την.. έλλειψη στόπερ. Μια ομάδα που αντί να μπει να παίξει για να ρίξει τρία γκολ και να καθαρίσει το παιχνίδι, κατέβηκε με την νοοτροπία «πω-πω δεν έχουμε καλό στόπερ και τι θα κάνουμε τώρα».

Κι αυτό ήταν όλη η κουβέντα που άκουγες πριν και στο ημίχρονο του αγώνα. Μιλάμε έχεις κάνει μιάμιση φάση με την Κέρκυρα, παίζεις για τριάντα λεπτά πίσω από την σέντρα και η πρώτη… έγνοια και απορία όσων μίλησα στο ημίχρονο, ήταν «μα είναι στόπερ αυτά που έχουμε;».

Στον πρώτο που μου το είπε αυτό στην ανάπαυλα του ημιχρόνου, τον ρώτησα.

«Πες μου τον επιθετικό της Κέρκυρας».

Δεν τον ήξερε φυσικά.

«Πες μου ένα παίκτη της Κέρκυρας έστω» συνέχισα.

Και πάλι δεν ήξερε.

Ήξερε όμως, ότι το πρόβλημα του Παναθηναϊκού απέναντι σ’ αυτή την ομάδα, που της είχες κάνει μιάμιση ευκαιρία και που δεν ήξερε κανένα παίκτη της, ήταν το… στόπερ που περιμένουμε να μας σώσει.

Κι αν τα λέω αυτά, τα λέω για ένα και μόνο λόγο. Γιατί στον Παναθηναϊκό δεν ξέρουμε ούτε το μέτρο να κρατάμε, ούτε να απομονώνουμε πρόσωπα και καταστάσεις από την συνολική εικόνα και τις ανάγκες της ομάδας. Αρκεί κάποιος να βρεθεί να πετάξει την πρώτη ποδοσφαιρική αρλούμπα. Από κει και πέρα, όλοι κοπάδι ακολουθούμε χωρίς να βάλουμε το μυαλό μας να σκεφτεί.

Γιατί άλλο πράγμα να λες και να επισημαίνεις, πως με τόσα λεφτά που ξοδέψαμε τρία χρόνια τώρα για ΕΦΤΑ συνολικά στόπερ που πήραμε, δεν είναι εικόνα άμυνας αυτή. Αυτό ναι. Είναι σωστό.

Αλλά δεν γίνεται αυτό να σε κάνει να χάνεις την μπάλα.

Δηλαδή παίξαμε ογδόντα λεπτά πίσω από την σέντρα με την Κέρκυρα γιατί δεν είχαμε… μεγάλο στόπερ;

Κάναμε μιάμιση ευκαιρία στην Κέρκυρα, γιατί μας έλειπε ο… μεγάλος στόπερ;

Δηλαδή βλέποντας το χθεσινό παιχνίδι, αλλά και αυτό με τον Παναιτωλικό, η πρώτη νορμάλ ποδοσφαιρική σκέψη που κάνει κάποιος για τον Παναθηναϊκό, είναι… πω πω τι στόπερ είναι αυτό που έχουμε, ή μα τι στο διάολο γίνεται και η ομάδα που έριχνε ταρίφες τις τριάρες και τις τεσσάρες δεν μπορεί να φτιάξει δυο ευκαιρίες με την Κέρκυρα;

Για να μην τρελαθούμε κιόλας εντελώς. Και για να μην ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε.

Όσο κι αν αρέσει αυτές τις μέρες η κουβέντα για το στόπερ, ε λοιπόν δεν είναι αυτό το βασικό πρόβλημα που εμφανίζει ο Παναθηναϊκός από την διακοπή των Χριστουγέννων και μετά. Το βασικό του πρόβλημα, είναι η ανάπτυξη, η δημιουργία και κυρίως το ΣΚΟΡΑΡΙΣΜΑ. Έλεος πια. Δεν γίνεται να φέρνεις 1-1 με τον Παναιτωλικό και 1-0 με την Κέρκυρα και να μην ασχολείσαι με την επιθετική σου δραστηριότητα και αποτελεσματικότητα, αλλά με το… στόπερ.

Κι επαναλαμβάνω. Αν η όλη κουβέντα, αφορούσε ή έμενε σε μια συζήτηση που θα κάνουμε εμείς εδώ πέρα, ή σε μια κουβέντα δυο φίλων στην εξέδρα, ή σε μια βραδινή εκπομπή μικρό το κακό.

Όμως διάολε, στον Παναθηναϊκό είναι πια γνωστό χρόνια τώρα. Όλο αυτό το πράγμα, επηρεάζει και υποτάσσει την ομάδα και την λειτουργία της. Και συνήθως ακολουθούν ακαταλαβίστικα πράγματα μετά. Κι άμα σε πάρει από κάτω, άντε μετά να θυμίσεις και να εξηγήσεις, ότι, παιδιά, ήμασταν πρώτοι στην ουσία στην βαθμολογία, μας χτύπησε ο Μπουμσόνγκ και πανικοβληθήκαμε σηκώνοντας ψηλά τα χέρια αν δεν πάρουμε στόπερ, γιατί έρχονται δύο ματς με την Δόξα Δράμας, δύο με τον Λεβαδειακό, ένα με τα Γιάννινα και ένα με τον Ατρόμητο στο ΟΑΚΑ.

Ε να φέρουμε τον… Τέρι ή τον Πουγιόλ ρε παιδιά, μπας και μπορέσουμε να σταματήσουμε τα ατού της Δόξας, του Λεβαδειακού και του ΠΑΣ Γιάννινα. Μόνο πριν τους φέρουμε, να μας πει και κάποιος από όλους αυτούς με την λέξη στόπερ κοιμούνται και με την λέξη στόπερ ξυπνάνε, τους επιθετικούς αυτών των ομάδων, που πρέπει να έρθουν για να τους σταματήσουν. Έλεος πια με την αμπαλοσύνη.

Γιατί ακόμα και αν είναι εντελώς του πεταματού τα στόπερ που έχουμε. Η λύση και ειδικά με αυτές τις ομάδες, είναι μία και μοναδική φίλοι μου. Κάνεις πιο πιεστικό, πιο επιθετικό, πιο αποτελεσματικό και πιο επιθετικό το παιχνίδι σου. Κι αντί να βγάζεις ένα γκολ με το τσιγκέλι και μετά μου τρέμεις μήπως το στόπερ σου κάνει γκέλα, ρίξε τρία και κάτσε μετά και κάνε και εκ του μακρόν ανάλυση για την συμπεριφορά των στόπερ σου.

Γιατί με την Κέρκυρα, αυτό ήταν το πρόβλημά σου. Κι αυτό είναι και το βασικό πρόβλημα του Παναθηναϊκού αυτή την στιγμή. Ότι για κάποιο περίεργο λόγο, χάλασε και σαν σύστημα και σαν φρεσκάδα και σαν τακτική, αλλά ταυτόχρονα και κυρίως και ΣΑΝ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, την συνταγή που τον είχε κάνει να παίζει μπαλάρα μετά από χρόνια και να έχει κάνει τις τριάρες ψωμοτύρι εντός κι εκτός ΟΑΚΑ.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα. Όλα τα άλλα, ακόμα κι αν έχουν βάση με δεδομένη την όποια ικανότητα ή ανικανότητα των στόπερ σου, αυτή την στιγμή λειτουργούν, αποπροσανατολιστικά, αντιποδοσφαιρικά και κυρίως με σαφέστατη ηττοπάθεια στην ομάδα.

Και σας το ξαναλέω. Αν είχαμε να κάνουμε με μια ομάδα μπετόν-αρμέ, που ξέρει να κλείνει τα αυτιά της, να μην επηρεάζεται και να κάνει απερίσπαστη την δουλειά της, πάει στο καλό, Αλλά έλα που δεν την έχουμε. Έλα που… παραδοσιακά αυτή η ομάδα, λειτουργεί υπό το καθεστώς ομηρίας στον περίγυρο, στα ΜΜΕ και στο ατομικό βόλεμα και έλλειψη ευθύνης του καθενός σ’ αυτήν.

Τι να κάνουμε τώρα δηλαδή; Να… ποντάρουμε στο κουσούρι της και να την αφήσουμε να… αφεθεί στην βλακεία και την αμπαλοσύνη; Ή να προσπαθήσουμε όσο γίνεται ο καθένας, να την βοηθήσουμε να δει καθαρά ποδοσφαιρικά και όσο μπορεί ανεπηρέαστα τα πράγματα και τις ουσιαστικές ανάγκες και ελλείψεις της;

Διαλέγει και παίρνει ο καθένας φυσικά. Αλλά τουλάχιστον μην μας ντύνει και δήθεν «ποδοσφαιρικά» την όποια επιλογή του.

  • Αθλητικά νέα
  • Ειδήσεις
Όταν ο Ράμος τρόλαρε τον Μέσι
Όταν ο Ράμος τρόλαρε τον Μέσι
Φορτούνης: Σημαντική νίκη, πάμε για την πρόκριση
Φορτούνης: Σημαντική νίκη, πάμε για την πρόκριση
Επικό: Δείτε πως υποδέχθηκαν Ιταλοί λουόμενοι οπαδό της Γιουβέντους στην παραλία
Επικό: Δείτε πως υποδέχθηκαν Ιταλοί λουόμενοι οπαδό της Γιουβέντους στην παραλία
«Θέλω την Euroleague και τον γιο μου»
«Θέλω την Euroleague και τον γιο μου»
Χανιά: Φρικτός θάνατος για δύο φοιτητές (pics)
Χανιά: Φρικτός θάνατος για δύο φοιτητές (pics)
Νέα στοιχεία σοκ για την τραγωδία με τους γονείς που πνίγηκαν για τα παιδιά τους
Νέα στοιχεία σοκ για την τραγωδία με τους γονείς που πνίγηκαν για τα παιδιά τους
Φωτιά στη Δάφνη πίσω από το σταθμό του μετρό «Άγιος Ιωάννης»
Φωτιά στη Δάφνη πίσω από το σταθμό του μετρό «Άγιος Ιωάννης»
Φωτιά LIVE - Απίστευτο: Ο Τσίπρας πάει στα καμένα τέσσερις ημέρες μετά την καταστροφική πυρκαγιά
Φωτιά LIVE - Απίστευτο: Ο Τσίπρας πάει στα καμένα τέσσερις ημέρες μετά την καταστροφική πυρκαγιά

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης