Shoot first, ask later

Συντάκτης: Ντέπυ Κουρέλλου Δημοσίευση: Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011 19.49

Η ελευθερία του τύπου σκοντάφτει συχνά πυκνά στα δικαιώματα της ιδιωτικής ζωής και τούμπαλιν.

Νομίζω πως για την πριγκιπική οικογένεια των Γκριμάλντι γνωρίζω τα πάντα. Το playboy παρελθόν του Ρενιέ, τα χολιγουντιανά νυχτοπερπατήματα της Γκρέις Κέλι, όλες τις αταξίες της Στεφανί, το παράνομο παιδί του Αλβέρτου, τους αποτυχημένους γάμους της Καρολίνας και τα ονόματα όλων των παιδιών τους ανεξαρτήτως πατρός. Και εννοείται όλους τους έχω δει με μαγιό σε κότερο αλλά και easy jet, να παίζουν τένις, να ψωνίζουν. Είναι πληροφορίες για τις οποίες στην πραγματικότητα δεν δίνω δεκάρα, όμως οι ειδήσεις της ζωής τους είναι παντού και ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει χώρο μνήμης για πολλά.

Υπό αυτήν την έννοια, λοιπόν, είναι περίεργο που η Καρολίνα του Μονακό κατέφυγε στο Ειδικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παραβίαση της ιδιωτικής της ζωής. Η Καρολίνα και ο σύζυγος της Ερνέστο, πρίγκιπας του Ανόβερο βεβαίως, έχουν εμπλακεί σε μια πολύχρονη δικαστική διαμάχη για αυτό το θέμα. Η ιστορία ξεκίνησε με μια φωτογραφία που τους έδειχνε στις διακοπές τους στο Σεν Μόριτζ, ενώ ο πατέρας της Καρολίνας, πρίγκιπας Ρενιέ, πάλευε για την ζωή του. Τα εύκολα συμπεράσματα για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα ενόχλησαν το πριγκιπικό ζεύγος και κατέφυγε στην γερμανική δικαιοσύνη, τοποθετώντας στο εδώλιο των κατηγορημένων δύο γερμανικά περιοδικά, το «Frau im Spiegel» και το «Frau Aktuell». Ωστόσο ο δικαστής δεν είχε την ίδια γνώμη. Θεώρησε πως η κακή υγεία του Ρενιέ είναι αντικείμενο γενικού ενδιαφέροντος και ότι ο Τύπος δικαιούται να αναφέρεται στο πώς τα παιδιά του συνδυάζουν τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι διακοπές. Στο Μονακό καθόλου δεν άρεσαν τα νέα και η Καρολίνα και ο Ερνέστο απευθύνθηκαν στο Ειδικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Γερμανίας. Το ΕΔΑΔ ακύρωσε τις αποφάσεις των γερμανικών δικαστηρίων και έκρινε ότι οι φωτογραφίες και οι δικαστικές αποφάσεις, παραβιάζουν το δικαίωμα της Καρολίνας για σεβασμό της ιδιωτικής της ζωής, αλλά εκκρεμεί και η απόφαση του Στρασβούργου.

Το ερώτημα εύλογο. Μια γυναίκα που έχει μεγαλώσει, ζήσει, αγαπήσει και πενθήσει μπροστά σε τηλεοπτικούς φακούς, πως μπορεί να κάνει λόγο για ιδιωτική ζωή, όταν η ίδια έχει δεχτεί (αν όχι έχει καθορίσει) τα ξεχειλωμένα όρια ανάμεσα στα δύο;

Σε κάθε περίπτωση η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε τoν προηγούμενο Οκτώβριο. Μαζί με την υπόθεση της Καρολίνας, στο Στρασβούργο εκδικάζεται και μια δεύτερη που το δικαστήριο αποφάσισε να συνεκδικαστούν. Η υπόθεση είναι ακριβώς η ίδια από την ανάποδη. Η εταιρεία Axel Spinger AG, που εκδίδει το περιοδικό Build-Zeitung ζητάει την καταδίκη της Γερμανίας για παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερίας της έκφρασης, επειδή τα γερμανικά δικαστήρια δεν επέτρεψαν την δημοσίευση δύο άρθρων και φωτογραφίες που αφορούσαν την σύλληψη δημοφιλούς γερμανού τηλεαστέρα για κατοχή κοκαΐνης.

Μπερδεύονται τα πράγματα, ναι; Η ελευθερία του τύπου σκοντάφτει συχνά πυκνά στα δικαιώματα της ιδιωτικής ζωής και τούμπαλιν. Η γραμμή που τα χωρίζει συχνά δύσκολα οριοθετείται και τα όρια ανασυντίθεται ανά περίπτωση. Για να μην κοροϊδευόμαστε όμως το παιχνίδι της δημοσιότητας όλοι οι επώνυμοι το έχουν. Από την Ντιαϊάνα ως την Σούζαν Μπόιλ, από την Ελένη Μενεγάκη μέχρι την Σάσα Μπάστα. Κι από τη στιγμή που εσύ κάλεσες τις κάμερες να σου κάνουν παρέα, δύσκολο να σταματήσουν να τραβάνε όταν έχεις το δάχτυλο στην μύτη. Μόνο που με την σαρωτική επικράτηση της ψηφιακής μηχανής, όπου οι λήψεις δεν κοστίζουν, είμαστε όλοι εν δυνάμει παπαράτσι. Το 1/3 των φωτογραφιών που δημοσιεύονται, στα ξένα κυρίως, έντυπα κοσμικού περιεχομένου, για να το πω κομψά, προέρχονται από κοινούς θνητούς. Εκπαιδευμένοι στο μάτι αταβιστικά πατάμε σκανδάλη.

Από την άλλη όλοι εκτεθειμένοι είμαστε, το Facebook, το αβαείο της διαφάνειας, φρόντισε για αυτό. Στα προφίλ και στους τοίχους μας φωτογραφίες από τα Παρίσια και τα Γκάζια φιλοξενούν τυχαίους άγνωστους που έτυχε να στέκονται στα πίσω μας λίγο πριν σβήσουμε τα κεράκια των γενεθλίων μας, πριν κάποιο γαρούφαλλο φύγει από τα χέρια μας για το κεφάλι του Ρέμου.

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Για την ενόχληση, που κατέληξε σε μήνυση του Βαγγέλη Μαρινάκη για το βίντεο που αναρτήθηκε και απεικονίζει και το παιδί του. Οι σκέψεις μου σκοντάφτουν η μια πάνω στην άλλη. Ευγενής η πρόθεση, όταν μιλάμε για ανήλικο παιδί, όμως το γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης δεν είναι δημόσιος χώρος; Τον νόμο δεν τον γνωρίζω ακριβώς, αλλά και εκείνοι που τον γνωρίζουν μην νομίζετε πως έχουν ξεκάθαρες απόψεις. Η ερμηνεία του νόμου έχει κάθε φορά διαφορετική απόχρωση. Και αυτή η υπόθεση στο δικαστήριο ανεξάρτητα από το ποδόσφαιρό σίγουρα έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς ενδέχεται να δημιουργήσει δεδικασμένο.

ΥΓ: Σε περίπτωση που δεν έγινα σαφής: σε κανένα σημείο του προηγούμενου κειμένου μου δεν υπονόησα πως ο Ερνέστο Βαλβέρδε είναι κακός προπονητής ή πρέπει να απολυθεί. Βασίστηκα στο στραβοπάτημα του Ολυμπιακού στην Τούμπα για να υπογράψω μια σκέψη για τους έλληνες προπονητές τους οποίους και δεν θεοποιώ σε καμία των περιπτώσεων. Όσο για το πόσο πλήρης είναι η ομάδα, αν αξίζει το πρωτάθλημα αυτό, αν έκανε παραπάνω από πολλά σε πολύ λίγο χρόνο, αν χρειάζεται παίκτες, αν είναι παραγωγική κλπ, κλπ έχω αναφερθεί σε διαφορετικές αναρτήσεις. Όλες επωνύμως κι ας έχω κάνει κάποια νεύρα κουρέλια…

Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.
Rating
(3 ψήφοι)

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

1 Σχόλιο
  • kostas_ Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011 23:54 Συντάχθηκε από kostas_

    Πολύ καλό, όπως όλα τα κείμενα σου.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.