Ένας ξεχωριστός… Άρχοντας

Συντάκτης: Onsports Team Δημοσίευση: Πέμπτη, 05 Μαίου 2011 07.06

Ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στον αρχιτέχνονα του Παναθηναϊκού, Ζέλικο Ομπράντοβιτς έκανε η εφημερίδα «Πράσινη»…

Αναλυτικά το αφιέρωμα:

Στο άκουσμα του ονόματος του για κάθε φίλο του Παναθηναϊκού και όχι μόνο μέσα στο μυαλό στριφογυρίζουν πολλά πράγματα. Ατελείωτες όμορφες αναμνήσεις, χρόνια γεμάτες επιτυχίες, τίτλους και βέβαια η μορφή του να βρίσκεται όρθιος στον πάγκο και να δίνει ασταμάτητα οδηγίες. Στα 12 χρόνια που βρίσκεται στην Ελλάδα έχει καταφέρει να κερδίσει τον σεβασμό όλων. Ακόμα και οι πιο φανατικοί φίλοι αντιπάλων ομάδων έχουν υποκλιθεί στο μεγαλείο του. Ο λόγος βέβαια δεν θα μπορούσε να γίνει για κάποιον άλλον εκτός του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς. Του ανθρώπου ο οποίος έχει καταφέρει πράγματα τα οποία κάποιοι δεν θα μπορούσαν καν να φανταστούν ή να ονειρευτούν καθώς έχει κατακτήσει επτά Ευρωπαϊκά, δυο Σαπόρτα, 11 πρωταθλήματα, και επτά Κύπελλα ως τεχνικός σε συλλογικό επίπεδο.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι φίλοι του «τριφυλλιού» νιώθουν ευλογημένοι που βρίσκεται στο τιμόνι της ομάδας και ποτέ δεν έχουν κρύψει την αγάπη τους προς το πρόσωπο του. Μόνο ανατριχίλα μπορεί να φέρει στο μυαλό όλων η στιγμή της εισόδου του στο ΟΑΚΑ που έχει ως αποτέλεσμα να σηκώνονται όλοι όσοι βρίσκεται στις κερκίδες προκειμένου να του χαρίσουν ένα παρατεταμένο χειροκρότημα. Ειδικά στους αγώνες κόντρα στην Μπαρτσελόνα όπου βρέθηκαν στο κλειστό των ολυμπίακών εγκαταστάσεων 25.000 φίλαθλοι. Όλα αυτά όμως ο «Ζοτς» τα έχει κερδίσει μέσα από το πέρασμα του χρόνου. Ήδη έχουν περάσει 12 ολόκληρα χρόνια και όμως κάθε σεζόν είναι σαν να είναι η πρώτη του. Κάθε χρόνια είναι πιο διψασμένος από ποτέ για να κερδίσει τίτλους. Αν και όπως λέει ο ίδιος δεν είναι το παν σε αυτή την ζωή καθώς δίνουν εφήμερη χαρά ενώ η πραγματική ευτυχία βρίσκεται στην οικογένεια του και τους φίλους του.

Αυτές τις μέρες όμως ο Σέρβος τεχνικός θα παλέψει μαζί με τους παίκτες του, τα παιδιά του, την όγδοη Ευρωπαϊκή του κούπα, έστω και αν η χαρά της μπορεί να χαρακτηριστεί εφήμερη! Ποτέ άλλωστε δεν συμβιβάστηκε με την ήττα και ποτέ δεν πρόκειται να το κάνει. Πως όμως έφτασε μέχρι εδώ; Πως κατάφερε να τον αποκαλούν «Βασιλιά Μίδα του Ευρωπαϊκού μπάσκετ» και «Βασιλιά των Δαχτυλιδιών»; Η «Π» ξετυλίγει το κουβάρι της καριέρας του «Ζοτς» που τον έχει κάνει γνωστό σε όλο τον κόσμο!

Από νωρίς στους τίτλους

Μια άλλη μεγάλη μορφή του Σέρβικου μπάσκετ, ο Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς, αποτέλεσε την αιτία για να γίνει ο Ομπράντοβιτς ότι είναι σήμερα. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Ο «Ζοτς» γεννήθηκε στις 09/03/1960 στο Τσάτσακ της Σερβίας και έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στην Μπόρατς. Σε ηλικία 18 ετών μπήκε στην ανδρική ομάδα όπου προπονητής ήταν ο μέντορας του Άτσα Νίκολιτς. Μαέστρος στην οργάνωση του παιχνιδιού και πολύ εγκεφαλικός παίκτης ενώ παράλληλα ήταν η χαρά του προπονητή καθώς έκανε ότι ακριβώς του ζητούσαν. Η Παρτιζάν το 1985 τον πρόσθεσε στο ρόστερ της ενώ το 1987 υπό τις οδηγίες του Ντούσαν Βουγιούσεβοτς και όντας συμπαίκτης με τους Ντίβατς, Πάσπαλι και ΤΖόρτζεβιτς πήρε το πρώτο του πρωτάθλημα. Δυο χρόνια αργότερα το 1989 και ενώ είχε προστεθεί στην ομάδα ο Πέτραγκ Ντανίλοβιτς οι «παρτιζάνοι» κατάφεραν να κατακτήσουν το Κύπελλο Κόρατς (όπου μάρκαρε τον Γκάλη στον τελικό) αλλά και το Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας.

Την νύχτα παίκτης το ξημέρωμα προπονητής

Το 1991 είναι ίσως η χρονιά που σημάδεψε τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς. Το καλοκαίρι και ενώ απέμεναν λίγες μέρες για να ξεκινήσει η προετοιμασία της υπό διάλυσης Εθνικής Γιουγκοσλαβίας ένα τηλεφώνημα άλλαξε τα πάντα για τον Ζοτς. Αν και ο τότε τεχνικός του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, Ντούσαν Ίβκοβιτς του είχε πει ότι τον περιμένει για προπόνηση στην προετοιμασία για το Ευρωπαϊκό της Ρώμης, ο Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς είχε άλλη γνώμη. Τηλεφώνησε λοιπόν ένα πρωί στον νυν τεχνικό του «τριφυλλιού» και του πρότεινε να γίνει προπονητής στην Παρτιζάν. Ο ίδιος ζήτησε μουδιασμένος και έχοντας τα χαμένα, περιθώριο ενός μήνα για να απαντήσει αλλά ο αντιπρόεδρος της Σερβικής ομάδας του είπε ότι δεν υπάρχει χρόνος. Τελικά ο Ομπράντοβιτς δέχθηκε και λίγο αργότερα είπε στον  Ίβκοβιτς: «Ξέρεις Ντούντα μόλις ανέλαβα προπονητής στην Παρτιζάν. Με φώναξε ο Κιτσάνοβιτς και μου είπε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση». Από  τότε ξεκίνησε λοιπόν να γράφετε μια ιστορία γεμάτη επιτυχίες και… χρυσό.

Το πρώτο θαύμα

Με την Παρτιζάν να εξακολουθεί το 1992 να έχει στο ρόστερ της τους Ντανίλοβιοτς και Τζόρτζεβιτς όπως επίσης και τους Λόντσαρ και Ρέμπρατσα ο Ομπράντοβιτς πέτυχε το πρώτο μεγάλο θαύμα. Ο μέσος όρος της ηλικίας της ομάδας; Μόλις 23 έτη. Τότε όμως ξεκίνησε ο μύθος του «Μίδα». Βέβαια τα πράγματα δεν ήταν καθόλου εύκολα καθώς λόγω του πολέμου η ομάδα συμμετείχε μόνο στο Κύπελλο Πρωταθλητριών έχοντας μάλιστα έδρα την Ισπανική πόλη Φουενλαμπράδα. Η πρόκριση στο Final-4  της Κωνσταντινούπολης ήταν το πρώτο μικρό θαύμα. Στον ημιτελικό οι Σέρβοι ξεπέρασαν το εμπόδιο της Φίλιπς (82-75) ενώ στον τελικό με ένα απίστευτο τρίποντο του Τζόρτζεβιτς στέφθηκαν πρωταθλητές κόντρα στην Μπανταλόνα (71-70) με την οποία αργότερα θα έγραφε και πάλι ιστορία ο Ζοτς. Μετά τον τελικό μάλιστα ο Νίκολιτς τον έπιασε και του ευχήθηκε ακόμα περισσότερους τίτλους. Όπως μάλιστα ομολόγησε πρόσφατα ο Ομπραντοβιτς όταν του μίλησε ο μέντορας του, νόμιζε ότι είχε χάσει το μυαλό του αλλά τελικά μάλλον ο Ζοτς είχε άδικο και ο Νίκολιτς δίκιο!

Άνοιξε λογαριασμό με τον Ολυμπιακό

Το 1993 η Μπανταλόνα έπεισε τον Ομπράντοβιτς να την οδηγήσει στην Γη της Επαγγελίας. Αυτό έγινε πραγματικότητα το 1994 κόντρα σε έναν αντίπαλο που θα συναντούσε πολλές φορές λίγα χρόνια αργότερα. Η Ισπανική ομάδα έφτασε στον τελικό με τον Ολυμπιακό και με ένα τρίποντο του μέτριου αμερικάνου, Κορνίλιους Τόμπσον στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Οι κακές γλώσσες ξεκίνησαν τότε να μιλάνε για έναν… τυχερό. Μάλιστα ο τεχνικός των «ερυθρολεύκων», Γιάννης Ιωαννίδης είχε πει τότε: «Τι να μας πει τώρα ο Ομπράντοβιτς. Κοιμήθηκε ο... Θεός και πήρε το Κύπελλο. Αυτά δεν γίνονται ούτε στο σινεμά αλλά άμα σκηνοθετήσει κάτι ο Θεός, δεν μπορείς να το αλλάξεις» για να λάβει την απάντηση άμεσα από τον Ζοτς ο οποίος τόνισε: «Ναι, ξέρω ότι ο Ιωαννίδης είπε ότι μου χάρισε το Κύπελλο ο Θεός αλλά τον καταλαβαίνω. Και εγώ αν έχανα θα έψαχνα για δικαιολογίες...». Βέβαια ακόμα και ο «ξανθός» λίγα χρόνια αργότερα θα παραδεχθεί και αυτός όπως και πολλοί άλλοι το γεγονός ότι ο  Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς είναι ο κορυφαίος κόουτς της Ευρώπης.

Ασταμάτητος!

Λένε πως η ιστορία επαναλαμβάνετε και αυτό μπορεί να το επιβεβαιώσει και ο ίδιος ο Ζοτς καθώς το 1995 μπορεί να είχαν αλλάξει κάποια πράγματα αλλά όχι ο αντίπαλος στον τελικό του Ευρωπαϊκού στην Σαραγόσα. Ρεάλ Μαδρίτης εναντίον Ολυμπίακού λοιπόν και το αποτέλεσμα ξανά  υπέρ του Σέρβου τεχνικού ο οποίος από τον πάγκο της Μπανταλόνα είχε μετακομίσει σε αυτόν την ομάδας της Μαδρίτης. Στο ρόστερ τότε υπήρχαν δυο μεγάλα ονόματα. Ο Τζο Αρλάουσκας και ο Άρβιντας  Σαμπόνις οι οποίοι οδήγησαν στην κατάκτηση του τροπαίου ενώ το υηπόλοιπο ρόστερ ήταν μάλλον μέτριο.

«Ένας από τους καλύτερους»

Λίγα χρόνια μετά μάλιστα ο Αρλάουσκας που ήταν εκ των πρωταγωνιστών στον τελικό της Σαραγόσα, μίλησε για τον Ζοτς με τα καλύτερα λόγια αποκαλύπτοντας και μια απίστευτη ιστορία. «Είναι ένας από τους καλύτερους προπονητές που είχα στην καριέρα μου. Μου έμαθε πάρα πολλά, αν και ήμουν σε μια ηλικία ώριμος μπασκετικά. Δεν θα ξεχάσω κάτι» τόνισε αρχικά και πρόσθεσε: «Μια μέρα είχα τσακωθεί με τη γυναίκα μου και στην προπόνηση ήμουν τελείως άκεφος. Δεν ήθελα να προπονηθώ και το είπα στον κόουτς. Εκείνος τρελάθηκε και με κατσάδιασε μπροστά σε όλη την ομάδα. Προπονήθηκα κανονικά. Μετά, με φώναξε ο Ζέλικο και με πήρε να πάμε μαζί σε μπαρ για να τα πιούμε!

Εκεί μου είπε «Τζο σε κατάλαβα, αλλά έπρεπε να σε κατσαδιάσω. Σε μια ομάδα όλοι είναι ίσοι». Διαπίστωσα τότε τη φιλοσοφία του, όπου ο σεβασμός ήταν πάνω απ’ όλα. Όσο για μένα, γύρισα μετά στο σπίτι μισομεθυσμένος και συνέχισα τον καβγά με τη γυναίκα μου!».

Από την Ρεαλ στην Μπενετόν

Το 1997 ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς κατάφερε να προσθέσει ένα ακόμα τρόπαιο στο παλμαρέ του καθώς κατέκτησε το Σαπόρτα με την Ρεάλ Μαδρίτης ενώ έπειτα μετακόμισε στην Μπενετόν Τρεβίζο με την οποία πήρε ένα ακόμα Σαπόρτα το 1999. Λίγο νωρίτερα βέβαια το 1995 οι Γιουγκοσλάβοι είχαν βγει από το εμπάργκο και βέβαια η τεχνική ηγεσία της Εθνικής ανατέθηκε στον Ζοτς. Το 1996 έχασε από την Αμερική στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων ενώ το 1997 κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας. Μεγαλύτερη στιγμή του όμως ήταν το Μουντομπάσκετ του 1998 στη Αθήνα που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο κόντρα στην Ρωσία.

Άνοιξε το κεφάλαιο Παναθηναϊκός

Ο Ομπράντοβιτς το 1999 είχε γίνει ήδη γνωστός για τα κατορθώματα του και αν μόλις 39 ετών είχε καταφέρει πολλά. Για το λόγο αυτό ο Παύλος Γιαννακόπουλος αποφάσισε να φέρει τον Σέρβο τεχνικό στον πάγκο του «τριφυλλιού». Η επιλογή αυτή βέβαια αποδείχθηκε… λίρα εκατό καθώς από εκεί και πέρα τα πάντα είναι γνωστά. «Θα δουλέψουμε μέχρι αίματος» είχε πει τότε ο Ζοτς και το έκανε πραγματικότητα. Πως αλλιώς θα ερχόντουσαν άλλωστε 10 πρωταθλήματα, έξι κύπελλα Ελλάδος και τέσσερα Ευρωπαϊκά;

Ο ερχομός του στον Παναθηναϊκό είχε ως αποτέλεσμα και την έναρξη της συνεργασίας του με τον Δημήτρη Ιτούδη με τον οποίο πλέον είναι και κουμπάροι. Μάλιστα ο άμεσος συνεργάτης του λίγο έλειψε να τον έχει ως παίκτη του μερικά χρόνια πριν σταματήσει την καριέρα του ως παίκτης ο Ζοτς.

Του έδωσαν τα κλειδιά

Πλέον βέβαια οι σχέσεις του Ομπράντοβιτς τόσο με την διοίκηση των «πρασίνων» όσο και με τον κόσμο έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Όπως άλλωστε είχε δηλώσει και παλαιότερα ο Παύλος Γιαννακόπουλος: «Ο κύριος Ομπράντοβιτς θα μείνει κοντά μας όσα χρόνια θέλει. Θα φύγει μόνο αν το αποφασίσει ο ίδιος. Εμείς τον θέλουμε μαζί μας, για όσα χρόνια θέλει κι αυτός...» ενώ η ιαχή «Ομπράντοβιτς» ακούγεται στο τέλος κάθε αγώνα από τους οπαδούς του «τριφυλλιού». Ο Ζοτς βέβαια από την πλευρά του όπου και αν σταθεί υπερασπίζεται το "τριφύλλι" και τιμάει το γεγονός ότι είναι μέλος της οικογένειας του Παναθηναϊκού.

Υποκλίθηκαν πολλοί

Από το πρώτο του Ευρωπαϊκό μέχρι και σήμερα όμως είναι κάποιοι οι οποίοι συνεχίζουν να υποστηρίζουν πως ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς είναι τυχερός. Πως όμως μπορούν να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο από την στιγμή που η λίστα των συναδέλφων του οι οποίοι έχουν υποκλιθεί συμπεριλαμβάνονται μεταξύ πολλών άλλων; ο Μάικ ντ' Αντόνι και ο Λόλο Σάινθ στην Κωνσταντινούπολη, ο Αϊτο Ρενέσες και ο Γιάννης Ιωαννίδης στο Τελ Αβίβ, ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς και ξανά ο Ιωαννίδης στη Σαραγόσα, ο Εργκίν Αταμάν, ο Πίνι Γκέρσον, ο Βαλερί Τιχονένκο, ο Ντέιβιντ Μπλατ, ο Ετορε Μεσίνα, ξανά ο Μάλκοβιτς, ξανά ο Μεσίνα, ο Παναγιώτης Γιαννάκης, τρίτη φορά ο Μεσίνα, ακόμα και ο Ντούσαν Ιβκοβιτς στον μικρό τελικό της Μόσχας.

Δεν είναι τυχαία άλλωστε η δήλωση που είχε κάνει ο ίδιος ο Μεσίνα το 2007 τελείως αυθόρμητα: «Η γυναίκα μου λέει πως ο Ομπράντοβιτς είναι καλύτερος από εμένα»!

Τελειομανής

Όλα όσα έχει καταφέρει βέβαια ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς είναι θέμα της τρέλας του και της αγάπης του για την δουλειά του. Λατρεύει το μπάσκετ και αυτό είναι το μεγαλύτερο του κίνητρο όπως είπε σε συνέντευξη του προ ημερών. Όμως είναι και λάτρης της λεπτομέρειας και αυτό το ξέρουν όλοι. Όπως είχε δηλώσει και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης όταν αγωνίζονταν δεν ήταν και τυχαία. «Αγωνιστικά, αυτό που μου κάνει τρομερή εντύπωση εδώ και πολλά χρόνια είναι η σημασία που δίνει στη λεπτομέρεια. Έχει τόσο μεγάλη υπομονή που μερικές φορές αναρωτιέμαι “πώς είναι δυνατόν;”. Για παράδειγμα, ακούμε μια οδηγία δέκα φορές, την ενδέκατη το ξανακάνουμε λάθος, αλλά ο κόουτς προσπαθεί να το διορθώσει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και την ίδια υπομονή που είχε την πρώτη φορά» ήταν τα λόγια του «Φράγκι».

Ο Μουρίνιο, ο Παναθηναϊκός και ο Κιτσάνοβιτς

Τα τελευταία χρόνια, συχνά πυκνά δίνεται η ευκαιρία για πολλούς να συγκρίνουν τον Ομπράντοβιτς με τον Ζοσέ Μουρίνιο του ποδοσφαίρου. Είναι μάλλον της... μόδας  καθώς αμφότεροι βέβαια είναι μετρ της τακτικής και αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Τα λόγια όμως του Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς προς τον Ζοτς, μάλλον ανταποκρίνονται περισσότερο στην πραγματικότητα. «Ο Άλεξ Φέργκιουσον έχει κατακτήσει 41 τίτλους (σ.σ. πλέον έχει 46). Όταν πάρεις περισσότερα τρόπαια από αυτόν τότε μπορείς να αποσυρθείς» του είπε, κερδίζοντας τις εντυπώσεις της βραδιάς και το χειροκρότημα των παρευρισκομένων.

Ευχή όλων βέβαια είναι να αποσυρθεί όταν ακόμα θα βρίσκεται στον πάγκο του Παναθηναϊκού έχοντας σπάσει όλα τα ρεκόρ. Όπως άλλωστε έχει πει και ο ίδιος: «Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος όμως, για το τι θα γίνει σε δύο ή σε τρία χρόνια. Το μόνο που ξέρω είναι πως.. ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ κι εγώ τρελαίνομαι με αυτό που ζω εδώ».

Αντί επιλόγου…

Βέβαια οι λέξεις που μπορούν να γραφτούν για αυτό τον σπουδαίο προπονητή και άνθρωπο είναι ατελείωτες. Οι τόνοι μελανιού που μπορούν να χυθούν για τα κατορθώματα του επίσης ατελείωτοι. Ο Ζέλιμιρ  Ομπράντοβιτς ήδη έχει γράψει ιστορία με τα κατορθώματα του και θέλει να συνεχίσει να το κάνει αρχής γεννωμένης από το Final-4 της Βαρκελώνης για το όγδοο δικό του Ευρωπαϊκό και το έκτο λαμπρό αστέρι στην φανέλα με το «τριφύλλι» στο στήθος.

Κατηγορία: Final Four
Tags:
Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

onsports
Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.