Undersports

Η τέχνη του συμπυκνωμένου λόγου

Συντάκτης: Δημήτρης Θεοδωρόπουλος Δημοσίευση: Δευτέρα, 06 Ιουνίου 2011 18.12

Από το timeline του twitter, σίγουρα δεν μπορείς να καταλάβεις τη ζωή. Μια ιδέα για το τι παίζει στον κόσμο όμως, μπορείς να αποκτήσεις.

Υπάρχουν μέρες, που κάποιοι θα γκρινιάζουν για τον καιρό. Και με χιόνια και με κρύα και με λιακάδα και με βροχούλα. Είναι αυτοί που στην πραγματική ζωή, σε μια κουβέντα, σε μια κοινωνική εκδήλωση, θα σε κοιτάξουν στα μάτια και θα σου πουν φορώντας την πιο σημαντική φάτσα του κόσμου: «Καλός καιρός σήμερα ε;». Αυτούς μπορείς και να τους προσπεράσεις, σε υπολογιστή και ζωή.

Κάποιοι άλλοι, οι λεγόμενοι επαναστάτες του πληκτρολογίου, θα ψάχνουν σε κάθε λογής sites, blogs, εφημερίδες και τηλεοράσεις για τον λόγο για τον οποίο πρέπει να αγανακτήσεις. Είναι αυτοί που στις διαδηλώσεις, κοιτούν τι φοράει ο άλλος και αν δεν είναι αρκετά επαναστατικό για τα γούστα τους, μπορεί να τον σχολιάσουν, μπορεί και να του ρίξουν και καμιά φαλτσαριστή μούτζα (link http://en.wikipedia.org/wiki/Moutza). Αυτούς πρέπει να τους αντιμετωπίσεις με σεβασμό αλλά και φιλτράρισμα. Όταν είσαι έτοιμος να αγανακτήσεις ακόμα και για το ντύσιμο του άλλου, δεν γίνεται να είσαι και λογικός. Ούτε αντικειμενικός.

Κάπου ενδιάμεσα είναι και αυτές, οι γυναίκες της γκρίνιας. Αυτές που για κάποιους βιολογικούς λόγους, θα μαζέψουν όλη την επικαιρότητα, θα προσθέσουν τις νευρώσεις και τις ανεπάρκειες τους και θα γκρινιάξουν σε οργασμικό βαθμό. Για την ΔΕΗ, τον καιρό, τον ΓΑΠ, το Σύνταγμα, την κυτταρίτιδα, τον γκόμενο ή μάλλον την έλλειψη του. Αυτές, σίγουρα πρέπει να τις αγνοήσεις. Υπάρχουν επίσης οι εξυπνακιστές, όλοι αυτοί που πικραμένοι από την ζωή, από την πραγματικότητα που είναι πως κανείς μα κανείς δεν τους κάνει παρέα, ξερνούν την εξυπνάδα τους με ρυθμό 5 tweets ανά λεπτό, στο παμφάγο ιντερνετ. Καλό είναι και αυτούς να τους αποφεύγεις, εκτός και αν διασκεδάζεις με Σεφερλή. Αν όντως διασκεδάζεις με Σεφερλή, να το κοιτάξεις.

. Και μετά είναι και κάποιοι φυσιολογικοί. Αυτοί που ορίζουν το τι είναι επικαιρότητα. Δεν είναι εκλεκτικοί, δεν είναι πάντα σωστοί. Αλλά αν τους ακολουθείς, θα καταλάβεις πάνω κάτω τι απασχολεί την μάζα, τον μέσο όρο. Και αυτό δεν γράφεται υποτιμητικά.

Χθες, μέχρι τις 10.30 το βράδυ, όλες αυτές οι ανούσιες υποκατηγορίες, ασχολούνταν με το συλλαλητήριο. Λογικό. Όταν 100.000 άνθρωποι, ετερόκλητοι, μπερδεμένοι, ιδρωμένοι και αγανακτισμένοι γεμίζουν πλατείες και γύρω δρόμους, κάτι σοβαρό συμβαίνει. Μόνο που κάποια στιγμή, η δημόσια διαβούλευση διακόπηκε για λίγη ώρα. Ο λόγος ήταν το μπάσκετ. Αυτό που – ας μην κρυβόμαστε – πέρα από τους ακραιφνείς μπασκετικούς, τον μέσο όρο τον απασχολεί περίπου 5 μέρες τον χρόνο. Και αυτό κυρίως στο τέλος του αγώνα.

Το παιχνίδι της Κυριακής δεν ήταν ένα απλό παιχνίδι. Το έβλεπες στην τηλεόραση, μπορούσες να το καταλάβεις και στο twitter. Μπινελίκια, αναστεναγμοί, κόντρες, επιφωνήματα, βλακείες. Όλα μαζεμένα εκεί, με περιορισμό τους 140 χαρακτήρες. Στο τέλος, ένας απ’ αυτούς είπε την μεγάλη αλήθεια σε δυο λέξεις: «Winner – Loser 1-0.». Η τέχνη του συμπυκνωμένου λόγου, επιτέλους βρήκε εκφραστή. Οποιος και να είναι αυτός ο εκατομμυριούχος nerd που έφτιαξε το twitter (140 χαρακτήρες ανά πρόταση) θα νιώθει δικαιωμένος εκεί στην Silicon Valley.
Να το πούμε και ποδοσφαιρικά, για να γίνουμε πιο κατανοητοί. Πώς προσπαθούσε ο Παναθηναϊκός για χρόνια ολόκληρα να σπάσει την παντοκρατορία του Ολυμπιακού και όλο κάτι συνέβαινε. Σύμφωνοι, κάποτε έπαιζε ρόλο η διαιτησία. Κάποια άλλη η κακή στιγμή. Κάποια άλλη η φτώχια. Ενίοτε και οι προλήψεις, η κακή διοίκηση, τα άστρα και το κακό mood. Πάντα όμως κάτι έλειπε και αυτό ήταν το προφανές: Η πίστη στο αποτέλεσμα. Αυτό που έχει πάντα ο Παναθηναϊκός του μπάσκετ, εδώ και χρόνια.

Υπήρχε παλιότερα η ίδια ιστορία και στο μπάσκετ. Αντίστροφα. Υπήρχε ο Άρης, υπήρχε και ο ΠΑΟΚ. Ο ένας ήξερε πώς να κερδίσει, ο άλλος έβλεπε το παιχνίδι και αγχωνόταν. Ο Ολυμπιακός του Ιωαννίδη και του Ιβκοβιτς και ο παλιός παναθηναϊκός του μπάσκετ. Ο ένας ήξερε, ο άλλος επίσης. Ο ένας όμως ήξερε πως θα κερδίσει με κάθε τρόπο και ο άλλος έψαχνε δικαιολογίες πριν να βγει από το πούλμαν. Είναι μια ιστορία κυκλική. Αυτή που χρειάζεται για να μετατραπεί ένας παίκτης όπως ο Σπανούλης από winner, ή τουλάχιστον αποδέκτη της αύρας του winner Παναθηναϊκού στον Σπανούλη της Κυριακής, με την εικόνα του να κοιτάει τα χέρια του – σαν να φταίνε αυτά – την ώρα που η μπάλα έχει βγει εκτός τερέν. Τα κοιτούσε απορημένος, έξαλλος, ντροπιασμένος. Δεν έφταιγαν αυτά. Το μυστικό είναι στο μυαλό. Το ξέρουν όλοι, ακόμα και αυτές οι γκρινιάρες στο twitter.

Κατηγορία: Under Sports
Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.
Rating
(3 ψήφοι)

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.