Τα θαύματα του μονόχειρα αστέρα

Συντάκτης: Onsports Team Δημοσίευση: Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011 11.41

Η ζέστη ήταν αποπνικτική στα περίχωρα της Στουτγκάρδης ενώ το σπορ αμάξι του Ρόμπερ Σλιντζ διέτρεχε με ταχύτητα τους κακοτράχαλους δρόμους της γερμανικής υπαίθρου.

Η καθυστερημένη άφιξη του σταρ της ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης στην προπόνηση είχε δημιουργήσει ανησυχία ενώ ο Σλιντζ πάταγε το γκάζι με μανία.

Η αφόρητη ζέστη σε συνδυασμό με την υγρασία τον ανάγκασαν να βγάλει το αριστερό του χέρι έξω από το παράθυρο ενώ το αμάξι κλυδωνιζόταν από τις λακκούβες του δρόμου σαν καράβι εν τω μέσω μανιασμένης φουρτούνας.

Το αναποδογύρισμα του αυτοκινήτου σήκωνε έναν εντυπωσιακό κουρνιαχτό. Για λίγα δευτερόλεπτα ο Ρόμπερ Σλιντζ αιωρήθηκε με το αυτοκίνητο του στο κενό πριν καταλήξει ολόκληρος, αυτός ο άμορφος όγκος λαμαρίνας, πάνω στο αριστερό του χέρι που αναζητούσε λίγη δροσιά.

Όταν διακομίστηκε στο νοσοκομείο οι γιατροί προσπάθησαν επί δύο ώρες να σώσουν το χέρι του μεγαλύτερου αστέρα της εποχής στην Μπουντεσλίγκα.

Δυο χρόνια πριν, το 1946, ο Σλιντζ είχε σκοράρει 46 γκολ σε 30 ματς με την φανέλα της Στουτγκάρδης, στο πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα που διοργανώθηκε με πολύ κόπο.

Η άοκνη προσπάθεια των γιατρών δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η απόφαση ήταν σκληρή αλλά αναγκαία για τον χαρισματικό σκόρερ της Στουτγκάρδης, ο οποίος εκείνη την ημέρα, την 14η Αυγούστου, έμεινε με ένα χέρι.

Κατάφερε όμως να παίξει ποδόσφαιρο και να εξελιχθεί σε έναν ποδοσφαιριστή που ως σήμερα, ακριβώς 16 χρόνια μετά τον θάνατο του(18 Ιουνίου 1995) καταγράφεται ως ένας από τους μεγαλύτερους που πέρασαν ποτέ από τα γερμανικά γήπεδα.

Ο θαυμασμός του Ντι Στέφανο

Σχεδόν 8 χρόνια μετά τον ακρωτηριασμό του ο Ρόμπερ Σλιντζ ήταν ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές που κάλεσε ο Ζεπ Χέρμπεργκερ στην εθνική ομάδα της Δυτικής Γερμανίας για ένα παιχνίδι απέναντι στην Ισπανία.

Η παρουσία του μονόχειρα αστέρα της Στουτγκάρδης ήταν τέτοια που ανάγκασε τον Αλφρέδο Ντι Στέφανο, που είχε αποκτήσει την ισπανική υπηκοότητα, να αφιερώσει ένα ατελείωτο εγκώμιο.

«Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στο γήπεδο ήταν αυτός με το ένα χέρι. Αυτά που είδα να κάνει στον αγωνιστικό χώρο ήταν αδιανόητα».

Ήταν μια βραδιά αποθέωσης για τον Σλιντζ, ο οποίος 8 χρόνια πριν είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει την ενεργό δράση.

Μερικές ημέρες μετά από τον ακρωτηριασμό του δηλαδή όταν βασανιστικά ερωτήματα είχαν αναδυθεί στην επιφάνεια.

Πως θα μπορούσε να αγωνιστεί με ένα χέρι; Πως θα διατηρούσε την ισορροπία του; Πως θα ήταν τόσο αποτελεσματικός όσο και πριν; Με την δυστυχία να τον έχει κυκλώσει η απόφαση της απόσυρσης από την ενεργό δράση έμοιαζε μονόδρομος.

Μόνο ο προπονητής του στην Στουτγκάρδη, ο Γκιοργκ Βούζερ επέμεινε εκείνη την εποχή να συνεχίσει το ποδόσφαιρο.

Η επαφή μαζί του ήταν σχεδόν καθημερινή και έπειτα από φορτική επιμονή τον μετέπεισε. Στις 14 Δεκεμβρίου του 1948 ο Ρόμπερτ Σλιντζ πραγματοποιούσε την επανεμφάνιση του στα γήπεδα σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο απέναντι στην Μπάγερν Μονάχου.

Ο Βούζερ αποφάσιζε να τον χρησιμοποιήσει ως επιθετικό μέσο αντί για φορ, που αγωνιζόταν ως τότε και ο Σλιντζ στα 24 του ανταποκρινόταν ιδανικά σε αυτόν τον ρόλο.

Παρότι αγωνιζόταν με ένα χέρι ο αρχηγός της Στουτγκάρδης αναδεικνυόταν στον ηγέτη της…

Το πρωτάθλημα

Την επόμενη σεζόν(1949 -50) η Στουτγκάρδη κατακτούσε την Μπουντεσλίγκα για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Η ευφορία που κατέλαβε τους οπαδούς των «Κόκκινων» ήταν πρωτόγνωρη και στους πανηγυρισμούς ο Βούζερ ομολογούσε ότι: «χωρίς τον Σλιντζ δεν πρόκειται να κατακτούσαμε το πρωτάθλημα».

Δύο χρόνια αργότερα η Στουτγκάρδη κατακτούσε και δεύτερο στη σειρά πρωτάθλημα με τον 28χρονο, εκείνη τη σεζόν, να είναι συντελεστικός για ακόμη μια φορά.

Παρότι η εποχή ήταν πολύ διαφορετική από την σημερινή που η πληροφορία ταξιδεύει σε μερικά δευτερόλεπτα από το ένα ως το άλλο άκρο της γης, εντούτοις οι Γερμανοί οπαδοί του ποδοσφαίρου ήταν εντυπωσιασμένοι από τις ικανότητες του Ρόμπερτ Σλιντζ.

Ακόμη και ο προπονητής της Δυτικής Γερμανίας, ο μυθικός σήμερα Ζεπ Χερμπεργκερ, ενθουσιασμένος από τα κατορθώματα του τον κάλεσε στην εθνική με την οποία αγωνίστηκε σε τρία παιχνίδια την διετία 1955-56.

Τα επίσημα και φιλικά παιχνίδια των εθνικών ομάδων ήταν λιγότερα εκείνη την εποχή και το γεγονός πως ο Χέρμπεργκερ πίστεψε πως οι αντίπαλοι του θα προκαλούσαν τον Σλιντζ τον απέτρεψε από το να τον καλέσει και άλλες φορές στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, βάζοντας πρόωρο τέλος στην διεθνή καριέρα του.

Ο Σλιντζ συνέχισε να αγωνίζεται με πείσμα και πάθος στην Στουτγκάρδη ως τα 36 του χρόνια.

Ήταν το 1960 όταν αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να απομονωθεί σε ένα μικρό χωριό, 20 χιλιόμετρα μακριά από την Στουτγκάρδη, το Ντέτενχαουζεν, όπου προσπάθησε να κάνει τον απολογισμό μιας ζωής που είχε διαφανεί δύσκολη από τις ημέρες που βρισκόταν στο Μέτωπο κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου…

Η σφαίρα στο σαγόνι

Υπηρετώντας στην διαβόητη «Βέρμαχτ» ο Ρόμπερτ Σλιντζ βρέθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο στις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Μόλις είχε ξεφύγει από την άγαρμπη εφηβεία του και παρατηρούσε με φρικαλεότητα τα πτώματα σε προϊούσα σήψη να τον κυκλώνουν.

Οι εικόνες ήταν τέτοιας έντασης που ξυπνούσε πολλές φορές κάθιδρος από τους αλησμόνητους εφιάλτες. Μια σφαίρα στο σαγόνι αποτέλεσε ουσιαστικά την διαφυγή του από εκείνη την πηγή των μακάβριων και ανήκουστων συμβάντων.

Ήταν ουσιαστικά ένας οιωνός που πρόλεγε την αντίξοη ζωή του. Η επιστροφή στην Στουτγκάρδη αποτέλεσε την απαρχή της σπουδαίας καριέρας του στα γήπεδα της Γερμανίας η οποία τερματίστηκε το 1960 όταν και αποσύρθηκε.

Ο Ρόμπερτ Σλιντζ δεν ασχολήθηκε πάλι με το ποδόσφαιρο.  Τουλάχιστον επαγγελματικά. Ήταν ένας αφοσιωμένος οπαδός της Στουτγκάρδης, ο οποίος την παρακολουθούσε με  τον φανατισμό που αγωνιζόταν.

Ο Ρόμπερτ Σλιντζ παρότι αγωνίστηκε σε όλη την καριέρα του με το χάντικαπ του ενός χεριού απέδειξε με τρόπο ηγεμονικό ότι μπόρεσε να μετατρέψει το μειονέκτημα του σε πλεονέκτημα.

Ακόμη και σήμερα αποτελεί μια φιγούρα βγαλμένη από την μυθολογία της Στουτγκάρδης.

Τα 46 γκολ που πέτυχε σε μια σεζόν αποτελούν ένα ρεκόρ που δεν έχει καταρριφθεί. Στις 18 Ιουνίου του 1995 και ενώ είχε φτάσει στο ηλιοβασίλεμα της ζωής του άφησε την τελευταία του πνοή και η Στουτγκάρδη μετονόμασε άμεσα το προπονητικό της κέντρο ως Ρόμπερτ Σλιντζ αποτίοντας, με αυτόν τον τρόπο, τον ελάχιστο φόρο τιμής σε έναν ποδοσφαιριστή που κοντραρίστηκε με την μοίρα του και αναδείχθηκε νικητής…

Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.